Wij hebben hier ook einde van de dag huiluurtje, vaak tussen 20:00 en 23:00 ongeveer. Soms eerder, rond etenstijd, soms juist tot later. Maar niet dat ze dan veel huilt, want we houden haar dan veel bij ons. De geborgenheid bij papa of mama helpt ook wel met verwerken en dat raakt ze iig niet zo overstuur. Maar als we haar neerleggen is ze vaak binnen no time weer wakker en aan het huilen. Het valt hier samen met haar 'clustertijd' al kan ik niet echt over clusteren spreken omdat ze er dan 'maar' 2 uur tussen laat terwijl met echt clusteren ze nog veel vaker komen. Maar ach.
Gister maakte ze het wel heel bont... krijsen zodra ik haar neerlegde en een zuigbehoefte waar maar geen eind aan kwam! Ik snapte er niets van! Ze had nog niet gepoept gisteren, dus dacht aan krampjes. Maar zoveel kronkelde ze niet... toen dacht ik aan haar verkoudheid, want als ze zuigt klinkt haar neusje uiteindelijk wat minder vol. Maar dat leek het ook niet te zijn. Ik wilde nog een tweede bord pasta eten nadat manlief naar vergadering was en Jesse op bed lag... maar dat lukte gewoon niet! Ik kan haar huilen niet langer dan een paar minuten verdragen (komt denk ik nog van Jesse, die was een huilbaby met een reden, ik kan het dan niet over mijn hart verkrijgen om ze te laten huilen tot ze overstuur zijn). En rode saus boven een meisje met witte kleertjes eten, terwijl je haar met 1 hand vasthoudt... Nop... Dus om half elf had ik pas mijn bordje klaar, toen sliep ze even. Dacht ik...de magnetron piepte en ze was weer aan het huilen. Zucht... Maar toen kwam mijn man thuis en het eerste wat hij vroeg is hoe oud ze is en of ik het oei-ik-groei-boek niet eens moet gaan opzoeken.. Oh ja!!!! Dat is waar ook, met 6 weken is er een sprongetje! En als moet je vanaf uitgerekende datum rekenen, Jesse had ook alle sprongetjes een week eerder dan het boek zei. Die loopt nu nog steeds op bepaalde ontwikkelingsgebieden voor op zijn leeftijd. Misschien doet zij dat ook wel, dan had ze daar nu last van! Dus dat wat weer een opluchting, vind het zo lastig als ik haar niet goed begrijp 😉
Tanja, zag de foto's al op hyves, wat mooi zeg! Echt super!
Hier moeten we 7 feb. voor prikjes. Ik heb Jesse nooit pcm hoeven geven, hij kreeg geen koorts gelukkig. Hij ging als baby alleen extra veel slapen op die dag, dat was alleen maar fijn want hij sliep nooit langer dan 15 min. achter elkaar door de pijn die hij had. Ik dacht ook dat je pcm niet onder de 3 maanden mag geven tenzij de arts het voorschrijft, maar ik hoorde op de hyves van de mama van D.jezzlin (haha... ben je forumnaam ff kwijt ;)) dat die van de apotheek wel eerder mogen, die zijn lichter. Toen herinnerde ik mij iig dat we die idd aan Jesse hebben gegeven toen hij ziek was, maar nog steeds op advies van huisarts. Je kan het altijd navragen bij het cb toch?
Een tip van onze kz was om bij koorts warme, natte sokjes aan te trekken en daarover heen droge. Dan om de paar uur de natte sokjes opnieuw nat maken. Dat trekt dan de warmte naar de voetjes toe en bij koorts probeert het lichaam altijd via hoofd en voeten de warmte kwijt te krijgen. Als alles naar voeten gaat wordt het hoofd minder heet. Nog niet geprobeerd hier, maar dat zou je ook kunnen doen. Ook bij Jesse tip gekregen om bij koorts een wat warmer badje te maken rond de koorts temp.(ze mogen sowieso niet te hoge koorts hebben he!) en dan in badje laten tot de temp gedaald is tot 37 graden. Dat zou helpen om het lichaam mee af te koelen. Dat hebben we wel een keer gedaan toen hij 38 graden nog wat had. En dat hielp toen even.
Maar goed, hopen dat ze geen koorts krijgen iig!
Deed Jesse trouwens sowieso na prikje direct in bad omdat het warme water helpt ontspannen en dan is de kans op spierpijn/stijfheid door de prik minder. En daarna sliep hij echt heerlijk. Dus ga dat nu ook maar weer proberen.
Zijn op cb geweest, Elise isnu 54,6 cm (weet haar startlenge helaas niet) en wel 4810 gr! Dus klein en dik! Volgens de curve van het cb zou ze met gewicht op de lijn boven gemiddelde zitten en lengte op gemiddelde, maar dat is de flesvoedingscurve. Die is anders dan voor bv-kindjes. Maar wordt er toch even onzeker van, dat de ka dan zegt dat ik haar maar om de 4 uur moet voeden. Ik voed op verzoek en dat blijf ik ook doen, maar dat ze dat zegt en in combi met haar gewicht vraag ik mij toch af of ik haar dan niet te vaak aanleg? Maar heb gewicht op de WHO-curve ingevuld (kan je vinden op
www.borstvoeding.com) en dan zit ze met gewicht ook op middenlijn, dus helemaal netjes hoor. Zit zo'n verschil tussen! Maar ja, bv kindjes groeien vaak in het begin harder in gewicht dan fv kindjes. En daarna juist minder snel en gaan fv kindjes harder! Gek he? Pas met 2 jaar loopt het weer gelijk. Dus bv-mama's, als het cb gaat zeuren over te zwaar of te licht, zou ik ook ff naar die curve kijken, is heel makkelijk in gebruik. Tenminste, als je net zo snel onzeker kan zijn als ik 😉
Ze laat er nu 's nachts ook veel tijd tussen, 4 tot ruim 5 uur! Moet ik echt heel erg aan wennen, omdat Jesse dat niet deed vanwege zijn reflux. Die kwam heel vaak kleine beetjes drinken. Hadden we echt draken van nachten... Denk dat hij er pas zoveel tijd tussen liet toen hij een jaar of 1 was (sorry mama's, hoop niet dat dit ontmoedigend is, maar doorslapen met 3 maanden is lang niet altijd het geval...). En hij slaapt nog steeds niet echt door. Dus dit ken ik niet, vind het wel fijn dat ze er zoveel tijd tussen laat, maar ook spannend... Wordt mijn bv dan wel genoeg gestimuleerd om te kunnen langvoeden? Krijgt ze dan wel genoeg? Dus zo zie ja maar weer, je kan wel veel ervaring op doen bij het ene kind, maar nog net zo onzeker zijn bij je 2e totaal andere kleine uk :). Ik ga maar proberen te genieten van het langere doorslapen denk ik 😉
Verder hier nog steeds verkouden allemaal, Jesse gaat nu weer wat beter, gisteren maar thuis gehouden van gastouder. Ook nog naar ha geweest omdat hij over oorpijn klaagde, maar gelukkig alleen wat rood en geen ontsteking. 6 feb moeten we met hem naar de kinderarts en kno-arts, ben er een beetje 'bang' voor dat zijn amandelen er uit moeten. Dat zouden ze bekijken als buisjes niet voldoende helpen tegen ontstekingen. Hij heeft er weer behoorlijk wat gehad... maar we zullen wel zijn. Als hij er echt beter van wordt dan moet het maar.
Oh ja, wat 'gekke' gedachten over je kindje betreft, ik heb daar ook veel last van gehad bij Jesse hoor! En ik zal eerlijk zijn, die heb ik nu nog steeds soms. Als ik moe ben, of ergens over loop te piekeren, Jesse op dat moment loopt te klieren en maar niet wil luisteren, Elise gaat huilen.. Nou dan knap ik soms even. Dan wordt ik zo boos op Jesse, en vind ik hem echt een 'rotjoch!'. En nog eerlijker, toen hij nog wat jonger was en gelukkig nog wat minder begreep heb ik dat ook wel eens hardop geroepen tegen hem :oops: Dan was ik zo vreselijk boos... Als het bij mij even overstroomd kan ik best explosief zijn (gelukkig nooit op anderen gericht qua fysieke agressie ofzo maar ik ben dan echt laaiend). Vind het een vreselijke eigenschap waar ik ook nog hard aan werk. Maar dan moet ik soms echt manlief even bellen om boos af te reageren, stoom af te blazen, te zeggen dat ik gek wordt van mijn kind(eren) en niet meer weet wat ik moet doen. En het rare is, dan hang ik op en kan ik Jesse weer een dikke knuffel geven, sorry zeggen voor hoe boos ik op hem was en gaan we weer vrolijk verder. Ben er niet trots op en al helemaal niet blij mee (als jeugdzorgwerker weet je hoe heftig dat voor kids is) maar het is helaas hoe ik op dit moment ben. En gelukkig kan mijn vent het handelen dat ik het soms op hem afreageer en is hij zo stabiel en rustig dat hij mij weer kalm krijgt 😃
Afgelopen dagen echt niets in huis gedaan met zieke kindjes, en nu helemaaaaaal geen zin om wat te doen ;). Maar vanavond komt hier een groepje mensen uit de kerk, dus moet toch nog maar ff wat op gaan ruimen 😉
oh, ons prinsesje huilt weer... ga ff kijken