Hier nog een prachtig gedicht wat ik vond op een hele mooie site
http://www.dag-lief-kindje.comwaar de genen bij wie het mis is gegaan nog heel veel steun uit kunnen putten
Voor de wereld (nog maar) een klompje cellenMaar voor mij, was jij ons kindOntstaan uit de liefde tussen jouw pappa en mammaJe was zó gewenst en werd al zó bemindOns allerliefste kindjeWat was je klein, maar toch al echt een klein mensMet vingertjes en teentjesEen klein kindje in wording, onze grootste hartenwensHoe groot was ons verlangen,Maar jij kon maar heel even bij ons zijn,Heel even mochten wij elkaars liefde voelenDoor jou mocht ik een beetje-mamma zijnOns allerliefste kindjeWat hadden wij jou graag nog bij ons gehadZodat wij je konden knuffelen en omarmenJe op hadden zien groeien en helpen op jouw levenspad…
Liefs Suus