Als ik wel eens naar de bevalling kijk zie ik hele gezinnen in verloskamers zitten. Dat lijkt me dus echt niks. Gewoon mijn vriend en ik...ons speciale momentje...onze ouders mogen van mij ergens anders wachten maar toch echt niet om mn bed heen dan...met uitzicht op de 'baby-uitgang'.

Hoe denken jullie daar over?

Daar heb ik ook een uitgesproken mening over.
Mijn moeder wordt mijn kraamverzorgster die is er dus bij en mannetje lief natuurlijk, verloskundige, en ik ben er nog niet overuit of ik mijn schoonzusje erbij wil hebben, heb echt een super band met haar, maar we hebben nog tijd zat om erover na te denken.
Mijn zusje is nu 10 en vind ik te jong er voor misschien als het nog even duurt of als er nog een keertje een kleine komt als ze wat ouder is dan mag ze erbij zijn!!

Ik wilde er alleen mijn vriend bij hebben. En dat is maar goed ook, afijn jullie kennen het verhaal van mijn bevalling.

Ik heb ook altijd gezegd dat ik alleen mn mannetje erbij wilde hebben. Alleen op het moment dat mn moeder weg wilde gaan, omdat we al richting de persweeen gingen. Hebben we besloten dat ze er gewoon bij mocht blijven. Ik vond het achteraf ook wel prettig dat ik aan 2 kanten iemand had zitten die ik fijn kon knijpen 😛 Ze had de volgende dag nog rode plekken op haar hand. En mn mannetje had ergens een blaar en die heb ik ook helemaal fijn geknepen 😛
Maar dat vonden ze helemaal niet erg. Mn moeder vond het ook wel het mooiste geschenk dat ze kon krijgen 😊

Tja, misschien zal het op dat moment ook wel anders voor me zijn...dat weet je natuurlijk nooit totdat je daar ligt. Mijn moeder is heel speciaal voor me dus misschien moet ze dat moment maar met ons delen...we zullen zien hoe mn petje dan staat.

ja wij ook hoor, gewoon lekker met zijn tweetjes, verder niemand, ze mogen op de gang wachten hoor maar niet naar binnen...

Bij mij was uiteraard de arts en verpleegkundige erbij. Daarnaast alleen mijn vriend en dat vond ik prima. Geen drukte en gedoe om me heen.
Had er wel met mijn moeder over gesproken. Wat ze er van zou vinden als ik haar zou vragen, en ook als ik haar niet zou vragen.
Zij had er geen moeite mee dat ze er niet bij mocht zijn. Zij vond dat het iets tussen mij en mijn vriend was, iets heel speciaals en als ik had gewild dat ze er bij was geweest, had ze dat wel gedaan...

Hallo dames,

Toevallig hebben we het er afgelopen weekend over gehad, ik ga uit van een thuisbevalling en wil dan mijn man er bij hebben en de verloskundige, verder niemand. Wel hebben mijn man en ik afgesproken dat we mijn moeder bellen op het moment als ik naar het ziekenhuis zou moeten. Mijn moeder woont 125 km van mij vandaan en kan dus niet snel bij ons zijn. Omdat ik mijn hond niet alleen wil laten als ik naar het ziekenhuis moet hebben we het zo met mijn moeder afgesproken. Ze zal er dus niet bij zijn maar moet wel oppassen op mijn hondje.. :oops: (zelf vind ze het geen probleem gelukkig)

Trouwens heeft iemand met hond ervaring met het thuis bevallen, hoe reageerde je hond? Mjin hond hangt erg aan mij en als ik huil komt hij helemaal op mij liggen om me te troosten. Dit kan natuurlijk niet met de bevalling dus vandaar mijn vraag.
Karin ik weet dat jij ook honden hebt maar jij bent in het ziekenhuis bevallen toch??

Groeten Saskia

Ja dat klopt ik ben in het ziekenhuis bevallen.

Ik wilde thuis bevallen en wij beschikken gelukkig over een hondenren achter het huis. Dus als de bevalling had doorgezet thuis dan zouden de honden in de ren gaan. Anders zouden de honden mij beschermen.
Vaak kan je je hond gewoon beneden laten. Zorg dat boven alles klaar staat zodat de verloskundige niet de hele tijd heen en weer hoeft te lopen. Ook als alles achter de rug is, de hond ophalen en meteen laten snuffelen aan de kleine.

Mocht je plotseling in het ziekenhuis moeten bevallen en je moet daar nog een dagje blijven. Laat dan je man even een zakje met vuile kleertjes mee naar huis nemen. Daar kan je je hond aan laten snuffelen.

Wij hebben dat drie weken zo gedaan (Janneke moest 21 dagen antibiotica) en toen we thuis kwamen, accepteerde de honden haar gelijk..

Karin bedankt!

Goede tips 😃

Ik weet nog niet zeker of ik de hond gewoon beneden laat als ik boven lig maar daar heb ik ook nog even voor om daar over na te denken.

groeten Saskia

Echt alleen mijn man! Ik vind het echt iets van ons samen. Mijn man vind het erg spannend. Maar hij was er ook bij toen het kindje in mijn buik kwam, dus met de bevalling moet ie ook maar een vent zijn 😉 !
Ik wil mijn ouders en schoonouders ook echt niet op de gang! We zullen ze als eerste bellen, maar ik wil ook na de bevalling echt even een moment met ons drietjes. Niet gelijk de hele familie naast mijn bed!

Meisje

ik ben van onze dochter thuis bevallen bij mijn schoonouders.
we woonden toen bij hun.
me schoonmoeder heeft me de hele dag bijgestaan.
maar toen de vk kwam ging ze netjes naar beneden.
en ook met de bevalling zelf was alleen mijn man en vk erbij.
de kraamhulp was te laat omdat mijn dochter echt super snel geboren is.
van 4 cm naar 10 cm in 2,5 uur.
en het persen duurde maar 13 minuten.
me schoonouders hadden ook een hond* en die heeft er nooit een probleem van gemaakt.
nu wonen we op ons zelf en hebben katten en een hond.
de hond komt zo in zo nooit boven en de katten lopen eigenlijk meer buiten.
dus daar maak ik me niet druk om ik laat de hond gewoon snuffelen as de kleine er is.
hij is gewent aan kinderen want tussen onze dochter en hond zit maar een maand leeftijdsverschil.
hij is gelukkig heel makkelijk in de omgang.
en als het overdag gebeurt dan bellen we wel de bijde ouders.
die passen op onze dochter als ze thuis is.
want die heeft over 2 weken vakantie.
en als het binnen die 2 weken gebeurt dan halen ze haar op uit school.
dus die zullen geduldig beneden wachten net als 5 jaar geleden.
en na de geboorte mogen ze boven komen.
mijn schoonmoeder kijkt er echt naar uit.
zij is al ruim een jaar bezig om weer de kanker onder controle te krijgen.
dus ze heeft nu echt afleiding van haar 2de kleinkindje.
ze kijkt er zo naar uit dat ze er eigenlijk van opknapt.
en voor mijn ouders word het eindelijk feest.
na 3 dochters en 4 kleindochters komt er eindelijk een kleinzoon.
gewoon gezelligheid na de bevalling.
is voor onze dochter ook leuk dan heeft ze even wat mensen om op teurg te vallen.
en me schoonzussen en eigen zussen komen maar de dag erna of het weekend.
ik wil dus geen ouders bij de bevalling maar dat ze beneden wachten vind ik wel best.
mijn moeder en schoonmoeder willen er geen eens bij zijn hihi
dus dat scheelt weer.

Ik wil alleen mn vriend erbij hebben, mn ouders wil ik pas erbij als het geboren is. En mn schoonmoeder wil ik al helemaal er niet bij hebben 😉 !!

Ik zou het ook niks vinden als ik zou weten dat er mensen beneden in mn woonkamer zitten te wachten, we bellen ze ook pas als het geboren is. Of ik moet tussendoor naar het ziekenhuis, dan bellen we uiteraard mijn ouders op.

wij bellen wel zo in zo mijn ouders.
ook al is het nacht.
dit ivm onze dochter.
als mijn man druk is met mij dan heeft zij opa en oma nog.
en mocht er wat zijn dat ik toch naar het ziekenhuis moet dan is er altijd iemand voor onze dochter.
wil haar de eventuele ellende besparen van hectische dokters.
wat heeft dat kind eraan als ze van hort naar her word gestuurt.
raakt ze alleen maar inpaniek.
van de week was de vk er voor controle thuis en toen was ze al bang omdat mama ''pijn''
had en dat mag niet hihi
zo een lief meisje hebben we.
en als het overdag gebeurt dan bellen we wel mijn schoonouders om het te melden
maar ze hoeven van ons niet persee te komen.
dat is wat ze zelf willen ze mogen ook komen wanneer we bellen om te zeggen dat de kleine er is.
en de zussen en schoonzussen worden ingelicht door de ouders.
en die hoef ik echt niet dezelfde nog.
word gewoon te druk.

idd, ik zou ook niet gelijk iedereen bellen hoor, zekr niet in de nacht. Ik bel wel mijn ouders als de baby in de nacht is geboren. dan kunnen ze in de ochtend langskomen. Ze wonen ook hier vlakbij.

De kraamtijd lijkt mij erg leuk, al krijg ik het soms wel benauwd van het idee dat er straks zoveel visite steeds komt. Ben er al niet echt van al dat visite. Moet maar zoveel mogelijk doen als de kraamzorg er is, die stuurd ze dan wel na een half uur naar huis 😉

mijn ouders en schoonouders wonen niet in de buurt.
(ongeveer 40minuten rijden)
mijn schoonmoeder is ziek dus die bel ik niet wakker in de nacht.

ja al die visite.
de eerste dagen hoeft het voor mij ook niet hoor.

Ik weet het niet meer, ik dacht eerst alleen mijn vriend maar mijn moeder weet altijd precies wat ik nodig heb, zonder dat ik iets hoeft te zeggen. Ik zou haar dus wel om me heen willen hebben, misschien op het moment supreme niet want ik geneer me nogal snel maar verder heb ik ook 2 hondjes thuis en ik zou het fijn vinden als er iemand in huis is die een beetje op ze kan passen. Al ben ik niet zo'n schreeuwerd, ik weet natuurlijk niet hoe ik me tijdens een bevalling gedraag en ik zou niet willen dat ik 2 honden ik paniek heb (of me daar zorgen om moet maken) op dat moment.

Hahahahah ik zit net aan het begin te lezen en daar schrijf ik heel leuk dat mijn moeder er bij zal zijn!!
Daar ben ik nu wel van terug gekomen, ik ga als alles goed gaat in het ziekenhuis bevallen en daar wil ik alleen mijn mannetje en de gyn en assistentes erbij hebben, gewoon samen!!
Ze zullen er vast wel zijn maar niet in mijn kamer!!
Raar he dat dit zo kan veranderen als je zwanger bent!!

Toen ik zwanger was dacht ik ook al aan mijn bevalling alleen duurde dat toen nog een tijd.
Nu hebben mijn man en ik het er nog wel eens over, Toch een belangrijk onderwerp.

Ik moet in het ziekenhuis bevallen vanwege mijn bloedgroep. Ik wil mijn man erbij hebben uiterraard en een dokter echt niet meer mensen dan nodig is. Oke dit stuk zal nog wel goed gaan maar dan... Dan heb je je kindje in je armen dat moment met je man en je kindje... ik wil dat niet verbreken. Ik wordt nu al angstig van de gedachten dat ik mijn kindje in de armen van de kraamvisite moet leggen. Ik heb dus gezegt ik bel gewoon niet als ik bevallen ben, later ben ik daar weer op terug gekomen want ik denk als je kindje eenmaal geboren is dat je zo blij bent dat je juist belt. Alleen zeg ik er wel bij dat ik zowie zo de eerste 2 dgn GEEN kraamviste wil dus ook niet mijn fam.. mijn ouders wonen op 135 km afstand dus die staan toch niet gauw op de stoep. Maar als ik zag hoe de bevalling van mijn schoonzus ging daar stond iedereen meteen op de stoep met foto camera's enzo. Dat wil ik echt niet. Is het egoiste van mij omdit te zeggen... Jullie zijn welkom over 2 dgn om ste beurt...????

IK vind dit cht eng worden als ik de gedachten krijg dat iedereen om mij heen staat.



Sorry kan er niks aan doen, nog wat ik wil ooik geen kraamzuster in huis hebben.

Hallo mamma1988

Het is niet egoistisch om te zeggen dat je de eerste paar dagen geen visite wilt.
Wel zou ik je naaste familie inlichten na de bevalling. Het kan erg kwetsend zijn om zulk iets van een ander te horen.
Mijn schoonmoeder heeft het pas een dag later gehoort dat ze oma was geworden en ook nog eens van een ander. Wij hoorden het ook pas veel later dat we oom en tante waren geworden. Voor ons was het niet heel erg
maar mijn schoonmoeder was en is nog steeds diep gekwets.
Weet zelf nog niet wie ik bij een eventuele bevaling erbij wil hebben zien we dan wel, we moeten eerst nog maar zwanger worden. :oops:

Wij doen het ook anders. Ik had dus een keizersnede gehad. En omdat alles (met Janneke en ik) nog aardig kritiek was heeft mijn vriend iedereen gebeld (van de familie) dus die stonden gelijk op de stoep. Nu was dat nog niet erg, want ik had mijn moeder echt heeeel hard nodig...

Maar het ergste vond ik was dat iedereen door het raampje naar mijn dochter had kunnen turen terwijl ik op de uitslaapkamer was. Gelukkig (omdat mijn dochter ziek was) mocht niemand anders haar vasthouden dan mijn vriend en ik. En dat beviel hartstikke goed.

Volgende keer bellen we als we zelf de tijd hebben genomen om ons prachtkind te bewonderen. En ook nu mogen ze hem of haar niet de eerste week vasthouden...

He meiden,

Ik ben nog geeneens zwanger maar mocht ik ooit aan een bevalling toekomen wil ik (denk ik nu) alleen mn vriend erbij.
Mijn vriend is namelijk ook mn beste maatje. Hoe boos,verdrietig,woest of driftig ik ook ben (en dat gebeurt regelmatig door combi van hormonen en ADHD) hij krijgt mij ALTIJD rustig.
Ik vertrouw hem blind en heb zo'n vreselijk sterke band met hem dat ik dat met hem samen wil doen. Ja tuurlijk wel medische hulp erbij. Maar geen vrienden of familie.

En we hebben nu al heel sterk in ons hoofd wie er wel op de eerste dag mogen langskomen en wie niet.
Wat dat betreft hopen we ook op een strenge kraamhulp want we kunnen beide wat dat betreft niet goed nee zeggen en cijferen eerder onze eigen vermoeidheid weg dan dat we tegen iemand zeggen dat het nu ff niet goed uitkomt.

Dientje1 schreef:Hallo mamma1988

Het is niet egoistisch om te zeggen dat je de eerste paar dagen geen visite wilt.
Wel zou ik je naaste familie inlichten na de bevalling. Het kan erg kwetsend zijn om zulk iets van een ander te horen.
Mijn schoonmoeder heeft het pas een dag later gehoort dat ze oma was geworden en ook nog eens van een ander. Wij hoorden het ook pas veel later dat we oom en tante waren geworden. Voor ons was het niet heel erg
maar mijn schoonmoeder was en is nog steeds diep gekwets.
Weet zelf nog niet wie ik bij een eventuele bevaling erbij wil hebben zien we dan wel, we moeten eerst nog maar zwanger worden. :oops:

hallo,

Ja ik zou de naaste fam. wel bellen dat ik bevallen ben want het is inderdaad niet fijn om het via via te horen dat je oma en opa bent geworden.. Maar wij denken er echt heel veel over na en serious. Dat ik de eerste paar dagen alleen wil zijn, mijn man neemt zelfs een week vrij na mijn bevalling als het zover is,. heerlijk toch die eerste dagen met je gezinnetje ik bedoel je weet niet hoe de bevalling zou gaan lopen en of je je goed voelt ja of de nee en dan meteen iedereen om je bed hebben staan,.. bah moet er niet aan denken wordt benauwd als ik er aan denk.

@karin26 wat erg dat iedereen je dochter al kon zien en jij je roes lag uit te slapen..

hey, ook ik ben nog niet zwanger, maar ik zou alleen mijn mannetje erbij willen hebben, mijn vriendin wil ik voor de kraam, dus tja, die is er ook bij, maar verder niemand.
wel bel ik iedereen (familie) gelijk als ik bevallen ben.

Mijn schoonzsje en zwager hebben de kaarten pas uit de deur gedaan 5 dagen na de bevalling, zo hebben ze het de eerste week rustig gehouden, alleen ouders, en broers en zusjes zijn geweest de eerste week, heerlijk toch... dan heb je de eerste week met de familie waar je het meest iets mee hebt, je hebt de kraam die je lekker helpt en verder niet.

Ik weet niet of ik dat zou kunnen 5 dagen wachten, want ik denk dat ik dan veel te blij ben...
en het duurt toch nog 2 dagen voordat de kaart in de bus ligt bij iemand.

wij moeten ook nog eerst maar eens zwanger worden maar als het zover is dan wil ik alleen mijn man en mijn moeder erbij hebben. we hebben ook 2 honden en daar kan mijn vader wel op passen als we naar het ziekenhuis moeten. dat zal hij ook helemaal niet er vinden. mijn schoonouders bellen we wel als het kindje geboren is dan zijn ze van harte welkom. mijn man zijn zusje en mijn zusje mogen dan ook komen. de rest moet maar even een weekje wachten.

Ik wil als het mogelijk is thuis bevallen en we hebben onze allerbeste vriend gevraagd erbij te willen zijn. Eerst had ik zoiets van absoluut niemand behalve mijn man en de verloskundige, maar denk dat het voor ons allebei prettig als hij erbij is. Hij is heel gerustellend, heeft al meerdere bevallingen bijgewoond en als hij moet handelen weet hij wat te doen. En hoef me bij hem ook niet te generen.

Hoi hoi
Ik wil graag me vriend erbij hebben, we gaan samen een cursus samenbevallen doen... dat wil ik graag en me vriend vind het ook helemaal niet erg.Het lijkt me super handig tips te hebben enzo...
Ga zeker in het ziekenhuis bevallen, me vriend staat daar erg op omdat hij zelf in het ziekenhuis werkt....En als de kleine geboren is gaan we iedereen bellen.En als ik snachts weeen zou krijgen pas tegen 7/8 uur bellen (als de kleine er is)
Het lijkt me niet fijn als er mensen meteen bij zijn. Gewoon even met z'n 3tjes genieten.
Kus Funny

jamilah79 schreef:Ik wil het liefst thuis bevallen als dat mogelijk is. Ik wil mijn moeder erbij(die er ook bij gaat zijn zoiezo) en het liefst mijn mannetje(maar die wil er absoluut niet bij zijn!). Maar misschien dat mijn beste vriendin er ook bij is. Zou ik wel heel prettig vinden om haar erbij te hebben ook. En verder natuurlijk de vk.

Dat heb ik al tijden in mijn hoofd en is ook nu ik zwanger ben nog steeds niet veranderd. Hoop alleen dat me vriend er uiteindelijk wel bij wil zijn, maar gaat niet gebeuren denk ik 😂

liefs

wil je vriend er niet bij zijn??????

ik wilde er de eerste keer mischien mn vrinedin bij hebben amar achteraf toch niet tis toch wel erg prive hoor..alleen mn man en ik is prima..je voelt je toch niet erg prettig zo in de weeen!

ik wil alleen mijn man om me heen hebben en als de kids geboren zijn mijn hondje...
die mag ook eventjes bij ons op bed om aan de kids te wennen(anders ben ik bang dat het niet goed zal komen)

wij zeggen tegen niemand dat we naar het ziekenhuis gaan.. misschien duurt het heel lang en zit iedereen in spanning. Wij weten ook nog niet wanneer we gaan bellen en zo. het liefst wil de eerste dag geen bezoek ontvangen.. negen maanden heb je naar je kindje of in ons geval kindjes uitgekeken ik wil genieten samen met mijn man. en als we dan een dag verder alleen de familie om ste beurt langs komen. maar goed het is nog niet zo ver en zullen nog wel zien.. h0e alles gaat lopen

Hai!

Ik lees hier vaker dat je de eerste dagen geen bezoek wil ontvangen. Nu is dat voor iedereen verschillende natuurlijk maar ik kan me herinneren dat ik juist zo trots was op Tygo dat ik het heel erg vond dat we bijna geen bezoek kregen.
Na de bevalling waren mijn ouders, schoonouders en schoonzusje er. de dag erna mijn zwager en schoonzusje maar daarna niets meer. alleen de zaterdag toen we thuis kwamen en de maandag daarna. En dat vond ik erg deprimerend. Trots op mijn kind, ermee willen pronken en niemand die voor mijn gevoel interesse had.....

Syl schreef:Hai!

Ik lees hier vaker dat je de eerste dagen geen bezoek wil ontvangen. Nu is dat voor iedereen verschillende natuurlijk maar ik kan me herinneren dat ik juist zo trots was op Tygo dat ik het heel erg vond dat we bijna geen bezoek kregen.
Na de bevalling waren mijn ouders, schoonouders en schoonzusje er. de dag erna mijn zwager en schoonzusje maar daarna niets meer. alleen de zaterdag toen we thuis kwamen en de maandag daarna. En dat vond ik erg deprimerend. Trots op mijn kind, ermee willen pronken en niemand die voor mijn gevoel interesse had.....

Ja dat lijkt me ook niet zo leuk nee.
mij gaat het er meer om een 2ling alles dubbel moet zo veel leren en wennen..
ik wil graag het bezoek verdelen..

Ik wil graag in het ziekenhuis bevallen en m'n mannetje heeft dit liever ook. Mijn mannetje is er dus bij en heel misschien mijn zus. Ik ben bij m'n jongste zus haar bevalling geweest en vondt dit een hele mooie geweldige ervaring. Mijn oudste zus had er normaal bij mogen zijn, maar was te laat, dus als m'n mannetje het er mee eens is wou ik mijn zus graag vragen.

Dat is ook heel druk en je moet het vooral zo doen waar jij je goed bij voelt! Veel mensen wachten toch wel al een paar dagen voordat ze komen. zeker als je in het ziekenhuis bevalt.
Doe waar jullie je het beste bij voelen, dat is het beste! voor jullie en je baby (s)

@moi

ik heb respect voor je dat je de mening van je vriend gewoon accepteert.
ik wist niet dat in marokko mannen er niet bij mochten zijn. zo zie je maar weer weer wat geleerd.

Ok, nu begrijp ik e reden wel 😊 . wist niet dat je partner van marokaanse afkomst was 😉 .

goed van je dat je zijn keuze respecteerd!

Ik wil straks graag mijn ouders erbij hebben.. Ik ben nog niet zwanger, maar dit kindje zal wel hun eerste kleinkind worden, dat lijkt me voor hen ook wel erg bijzonder om mee te maken.
Daarbij ben ik bewust alleenstaand en vind ik die afleiding ook wel zo fijn eigenlijk.

Misschien dat ik tegen die tijd nog een hele goeie vriendin vraag, maar dat weet ik nog niet..

jamilah79 schreef:Dat is mijn vriend hoor Mama, Moi was verbaasd dat mijn vriend er niet bij wil zijn.

Tuurlijk respecteer ik zijn mening en zijn achtergrond qua cultuur. Ik kanhet wel niet respecteren, maar dan respecteerd hij bepaalde dingen van mij toch ook niet meer?
En idd in de arabische wereld zijn de mannen niet bij de bevalling ( normaal gesproken ).
Dat is en blijft daar vrouwenwerk...

Lees het nu pas, oh sorry ik las het dus verkeerd. Toch vind het goed van je..

Mijn zusje had haar vriend en onze moeder erbij.
Ze wilde eerst ook dat ik er bij zou zijn, maar omdat haar zwangerschap niet helemaal je van het liep, en ze dus een maand eerder zou gaan bevallen dan uitgerekend vanwege een zwangerschapsvergiftiging en alles dus anders liep, ben ik er niet bij geweest.

Ze werd ingeleid, en dat liep niet helemaal soepel, en het was een drukte van dokters en gedonder dr om heen, dat zou haar te veel worden en dat respecteer ik, al had ik het fantastisch gevonden om er bij te zijn.

Ikzelf heb gelijk al gezegd dat ik erg graag mn vriend erbij heb, en zoiezo mn moeder.
De rest weet ik niet. Het moet me ook niet te druk worden.
Wel wil ik dat ze in de buurt zijn op t moment dat ik zou gaan bevallen, zodat ik wel mn familie en schoonfamilie thuis of in t ziekenhuis om me heen heb na de bevalling. Dat is voor mij heel erg belangrijk en voor mn vriend ook.

Ik zit nu eigenlijk een beetje in dubio, ik zei altijd dat ik alleen mijn vriend erbij zou willen hebben. Maar mijn vriendin (die ik zowiezo als kraamverzorgster wil hebben, en er dus toch ook snel zal zijn) vroeg of ze anders bij de bevalling mag zijn. Ik vind zelf van wel, dan mag ze gelijk filmen enzo.
Ben nu nog niet zwanger en ga dit overleggen met mijn vriend zodra ik zwanger blijk te zijn, als hij nee zegt, dan is het ook gewoon nee. Maar gelukkig is het ook een goede vriendin van hem, dus het lijkt mij heerlijk als er ook een vertrouwd persoon bij is....

Lastig dit hoor....

Na de bevalling, eerste uurtje nog niet bellen, daarna eerst de ouders en broers en zussen bellen..... dat lijkt me nog het leukste. Mijn zwager belde ook allebei de keren helemaal trots op, beide zijn 's nachts geboren, maar ik vond het geweldig dat hij me wakker belde.....

Hey ikkewil,

Ik persoonlijk denk dat het iets is wat je pas echt weet als het zover is. Snap dat je er nu al over nadenkt.
Ik was er heel over na aan het denken of ik mijn moeder erbij wilde en het ook met haar besproken. Zij was gelukkig heel nuchter daarin. Zij vond het echt iets tussen de as papa en mama maar als ik het wilde, dan wilde ze er wel bij zijn. Toen het zover was, wilde ik alleen mijn vriend erbij.

Ik zou het in ieder geval, als je vriend het goed vindt, wel met je vriendin bespreken dat je het op zich wel goed vind, maar dat als je op dat moment anders besluit, ze dat wel moet accepteren.

Succes ermee!

Ik wil mijn moeder absoluut er niet bij hebben, zij wil het zelf ook niet..
Heb een superband met haar maar dat soort dingen, nee!

Mijn man is er uiteraard bij en verder zullen er doktoren om ons heen staan maar verder niemand.
Wij moeten in leiden bevallen of in Nijmegen (in onze woonplaats in het ziekenhuis mag je n.l niet voor week 31 bevallen zou ik hier ook niet willen niet kundige personeel daarvoor in huis) mocht ik doorlopen tot week 35 dan wil ik wel hiero bevallen maar dat zien we nog wel.

Wij bellen ook niet van : wij gaan nu naar het ziekenhuis, wat niet weet wat niet deert (voor het zelfde geldt duurt het dan nog uren maar iedereen zit dan wel in spanning) En over het bellen, als ze er eenmaal zijn. Heb nu nog geen idee
waarschijlijk moeten ze toch een tijdje in het ziekenhuis blijven en onze ouders moeten sowieso 2,5 uur rijden voordat ze in leiden zijn... alleen familie wil ik in het ziekenhuis hebben (bedoel ik mee mijn ouders & zus en schoonouders & zussen) de rest wacht maar 2 maanden met een kraam feest

Mijn zusje had mn moeder bij haar bevalling en haar vriend.

Ikzelf wil zoiezo mijn vriend erbij hebben, en denk ook mijn moeder.
Maar misschien doen we t ook wel met zn tweeen.
In principe beval ik thuis zoals het nu lijkt, maar ik heb wel graag dat iedereen hier dan is.

Als ik op dat moment toch een van hen nodig heb, bv zus, of schoonmoeder of wat dan ook, dat ze er zijn voor me.

Maar misschien wil ik t ook wel niet, we zien t wel 😉

Hallo...

Ik lees toch erg vaak dat jullie je moeder erbij willen hebben. Ik heb dat juist helemaaaal niet!!! ik wil echt alleen zijn met mijn vriend (ja en uiteraard vk of gyn). Ik ga zelfs mijn ouders en schoonouders niet bellen op het moment dat ik ga bevallen. Heb overigens een hele goede band met mijn moeder, maar ik vind dit echt iets voor ons tweetjes...
Iedereen (gelukkig) zijn eigen keuzes he..

kus

Ik zeg maar zo: Je hebt met je tweetjes de kleine verwekt,dus ook de bevalling met je tweetjes.

Behalve dan het complete ziekenhuis personeel zoals bij mij het geval was.
En toch ondanks mijn keizersnede was het een intiem moment. Daar had ik niemand anders bij willen hebben als alleen mijn vriend.

Ben (nog) niet zwanger, maar denk niet dat ik mn moeder erbij zou willen hebben. Ze kan me
emotioneel claimen, zonder dat ze het doorheeft. Ze is jarenlang een goede raagever geweest,
maar de laatste tijd ... :| Ik zou me rot ergeren aan haar goedbedoelde adviezen :roll:
Zo denk ik er nu over.. ms wel anders als ik zwanger ben 😉

ik wil graag mijn vriend en mijn moeder erbij hebben. ik wil poliklinisch bevallen, voel me toch wat geruster in een ziekenhuis, als er dan iets gebeurd hebben ze alles bij de hand...

mijn moeder wil ik er graag bij omdat ik een heel goede band met haar heb, maar ook omdat ze ervaringsdeskundige is. Ze heeft het zelf ook 3 keer gedaan! Verder kan ik soms een beetje doorslaan/hysterisch worden en zij weet dan wel de goede dingen te zeggen om me weer tot mezelf te brengen zeg maar. mijn vriend gelukkig ook wel, maar die wordt daar dan zelf ook nerveus van of voelt zich waarschijnlijk toch wat machteloos. bovendien heeft hij het niet zo heel erg op ziekenhuizen en doktoren zeg maar, is daar altijd een beetje stil van. dus lijkt me handig als er nog een vertrouwd persoon bij is, ook voor hem.

Tenslotte heeft mijn moeder 5 jaar voor mijn ernstig zieke vader gezorgd die ook vaak in het ziekenhuis lag en weet ze als geen ander wanneer het tijd wordt/is om in te grijpen. Helaas zijn ook artsen en verpleegkundigen maar mensen en kunnen ook zij inschatting fouten maken (mijn vader heeft wel eens een infuus met luchtbellen aangelegd gekregen "vergeten te ontluchten" en is vaak mis geprikt of zakte half weg in coma omdat de medicijnen niet goed waren ingesteld etc, nou, dan sleurde mijn moeder er een verpleger of dokter er bij zijn haren bij hoor, al zaten ze koffie te drinken of wat dan ook, mijn moeder laat zich dan echt niet wegsturen totdat het weer goed/beter ging met hem!) De mensen in het ziekenhuis kennen mij niet zoals mijn moeder me kent, zij ziet het aan me als het echt niet goed gaat. En je hoort nu eenmaal wel eens vervelende verhalen bij bevallingen. Bv dat ze je een ruggenprik eigenlijk niet mogen weigeren als jij die wilt krijgen, maar dat ze dan geen zin hebben de anesthesist uit bed te bellen en het dan maar telkens oprekken en uitstellen (ach, laten we het nog een uurtje aankijken), net zolang tot je zoveel ontsluiting hebt dat het al niet eens meer mag en al te laat is. Ik heb geen zin in dat soort taferelen. Ik wil overigens niet bij voorbaat een ruggenprik hoor, maar ik wil wel serieus genomen worden als ik ergens om vraag of heel veel pijn heb en niet dat ze me dan maar laten creperen omdat pijn nou eenmaal bij een bevalling hoort. Dat is toch nog steeds een beetje mentaliteit in nederland. Ook heeft een vriendin van mij bv na haar bevalling een hevige nabloeding gehad en zakte ze in elkaar tijdens het douchen na de bevalling. Haar man was met de kleine bezig. Gelukkig dat haar moeder even ging kijken waar ze bleef, ze had een bloedtransfusie nodig, anders was ze daar misschien wel doodgebloed. Dat soort gebeurtenissen maakt wel dat ik graag wil dat er toch een aantal mensen zijn die echt om MIJ geven en ONS KINDJE en niet toch nog even bij een andere patient moeten gaan kijken of dat soort dingen. Laat ik zeggen dat ik geen onbegrensd vertrouwen heb in de medische wereld en de zorg, helaas....Liever een paar ogen extra dat meekijkt!

duurt nog even, maar wil het liefst alleen manlief erbij hebben, maar dat gaat niet dus ook vk erbij en kraamzorg :mrgreen:
Wil dat manlief onze friemel er op t laatst uit trekt als dat mag en hij durft.

Mijn zus vindt het absoluut niet leuk dat ze er niet bij mag zijn omdat ik ook bij haar bevalling was, maar heb altijd al gezegd dat ik geen pottekijkers hoef.
Mijn moeder snapt t wel, maar merk dat ze teleurgesteld is.

Hoop ook zo dat ik midden in de nacht beval en ik niet 2 families in huis heb zodra we bellen dat de weeen zijn begonnen :roll:

Wilde eigenlijk altijd in bad bevallen, maar vind zo een bad best duur, dan maar op bed

hallo dames ,
bij mijn eerste bevalling heb ik het samen gedaan met mijn vriend nu zal dat ook zo zijn , wel is het zo dat mijn schoonouders en mijn eigen ouders in de wachtkamer zitten maar de verloskamer komen ze niet in , onze families hebben zoiets van doe dat maar lekker samen , bij mijn eerste zwangerschap toen ik weeen kreeg waren mijn ouders en mijn schoonouders ook bij mijn thuis alleen omdat ik me eigen sterk wou houden zette de onsluiting niet door ,eenmaal in het zh met mijn vriend was het binnen ander half uur 4cm naar volledige ontsluiting gegaan dus deze keer geen pottekijkers 😉 heb er geen zin om er weer 26uur over te doen :!:
zo en dit was mijn ervaring en voor iedereen is dat anders natuurlijk 😊

liefsss chey

ikmoet er neit aan denken dat ze op de gang zitten te wachten zeg..bah bah..haha ik bel iedereeen wel als ik bevallen ben..en beetje bijgekomen!

neeee....ik doe het ook alleen met mijn vriend als het eens zo ver mag komen.
En ik geloof ook niet dat ik iemand van te voren inlicht van: nu gaat het gebeuren.
Mijn vriendin heeft dat onlangs wel gedaan en heb de hele nacht geen oog dichtgedaan omdat ik op een telefoontje zat te wachten. Deze kwam echter pas om 15.00 middag!! Zo....die 20 uur tussen sms en telefoontje duurden echt lang!

Met Colin had ik een geplande keizersnede dus iedereen wist al dat ik die dag zou bevallen,
Maar ik was heel blij dat er niemand op de gang zat te wachten, ikvond het juist zo fijn terug op de kraamafdeling te zijn, en eindelijk je kindje wordt bij je gelegt en je kan kroelen.

Als we straks (over een poos) zwanger zijn, en ik ga op welke manier dan ook bevallen, ik wil iedereen bellen na afloop maar eerst even samen genieten. Eerst mn man ik en beebje, en dan wil ik mn andere 2 mannekes erbij....en dan pas familie/vrienden

We proberen al een tijdje zwanger te raken. Mocht het zover zijn dan zou ik graag een thuisbevalling willen hebben.
Ik heb een hele goede band met mijn fam. en schoonfam. dus van mij mogen ze wachten waar ze willen als het zover is. De slaapkamer is dan wel alleen toegangelijk voor mijn manneke mijn moeder en schoonmoeder als ze willen. (alleen voor mn man verplicht 😃 )
Misschien dat ik me nog bedenk, maar het is dan ook nog lang niet zover.

Alleen mijn vriend, de verloskundige en de kraamhulp. Verder echt niemand. Zo dacht ik erover voor en bij mijn eerste bevalling. Misschien bij een 2e keer dat ik het niet erg zou vinden als mijn moeder bijvoorbeeld beneden in de huiskamer zit te wachten ofzo, maar ik hoef ook weer niet de hele familie beneden te hebben zitten.

Hallo meiden,

kom hier ook ff meekletsen.
Het lijkt nog heeeel ver weg 😊 maar ik zou graag mijn vriend en moeder erbij hebben.
Wel in het ziekenhuis, vind ik fijner idee.
Wat de rest doet maakt me eigenlijk niet uit, waar zij zich prettig bij voelen, ik denk niet dat ik daar op dat moment mee bezig ben.

Toen ik net zwanger was wilde ik mijn vriend en mijn moeder erbij hebben.
Aan het einde van de zwangerschap heb ik ervoor gekozen om het alleen met mijn vriend te doen. Het is ons kindje dus gingen we het ook samen doen!
Het is me erg goed bevallen, want met de vk en de kz erbij vond ik het wel genoeg rond mijn bed!

Ik moest er ook niet aan denken dat ik nog iemand aan mijn bed had staan (mijn moeder zou dit ook helemaal niet willen)

Ik had mijn man aan mijn bed, 3 zusters die de 2kids opvingen een arts, 2 kinder artsen en heel wat persooneel van de couveuse afdeling.. Nou er waren wel ruim 10 mensen te was al genoeg!

Ik wil alleen mijn man erbij hebben en natuurlijk de vk verder echt niemand. Ik wil ook niet dat iemand weet dat ik aan het bevallen ben.

Ik had mijn moeder en man erbij: HEERLIJK!

twee handen om vast te houden en keihard in te knijpen.. mijn moeder die zelf 4 kids op de wereld
heeft gezet en wist hoe dat ging..

maar dan moet je wel een goede band hebben natuurlijk :mrgreen:

en euh; het idee dat ze naar je onderste kijken etc .. dat had ik echt niet door toen.
de Vk kwam , een verpleegster, 2 verschillende gynaecologen.. ik heb het niet eens goed door gehad.
mijn man en moeder konden zelfs tijdens het persen het hoofdje zien.. ik was toen jaloers op ze 😂

ik wil alleen mijn man erbij hebben.... en ze hoeven van mij ook echt niet te wachten op de gang of beneden... we bellen ze wel als het geboren is!!! eerst ff een uurtje zelf genieten hoor!!! je hebt een topprestatie geleverd...

Rian kippie: gelijk heb je hoor even bij komen na de bevalling en dan pas bellen.

Ik ben ver weg bevallen in leiden dus gelukkig zat niemand op de gang te wachten! hahah ik was anders gek geworden.

Regenboog schreef:mijn man en moeder konden zelfs tijdens het persen het hoofdje zien.. ik was toen jaloers op ze :lol:

Daar bestaan spiegels voor Regenboog! 😂 Meestal wordt je ook wel gevraagd of je dmv een spiegel mee wilt kijken. Ik heb dat alle keren geweigerd; helemaal geen belang bij het zicht op mijn uitgerekte en uitgescheurde m*ts! Was bang dat de weeën dan van schrik accuut weg zouden blijven... 😮

Zelf heb ik het liefst alleen mijn man bij de bevalling en daarbij verder zo weinig mogelijk
mensen om het bed. Helaas heb je dat in het ziekenhuis niet altijd voor het zeggen...

ik ook alleen mn partner, mn schoonzusje ging ervanuit dat zij er ook
bij mocht zijn, heb haar heel snel uit die droom geholpen. hoef niet een
hele polonaise aan mn bed hoor 😖
wij kiezen er ook voor om eerst samen even te genieten, kraamzorg "leren"
kennen en dan pas familie enzo in te lichten.

Ik ben echt nog heel pril zwanger maar zag het topic staan en dat zet je wel aan het denken.

Ik heb een hele sterke band met mn moeder....maar wil het denk ik alleen met mn ventje doen...mss dat mn mening nog veranderd....deel wel echt bijna alles met mn moeder en denk dat het mij wel een gerust gevoel geeft als ze er ook bij is.

Iets om goed over na te denken dus;)

Rian-kippie schreef:ik wil alleen mijn man erbij hebben.... en ze hoeven van mij ook echt niet te wachten op de gang of beneden... we bellen ze wel als het geboren is!!! eerst ff een uurtje zelf genieten hoor!!! je hebt een topprestatie geleverd...

Zo willen wij het ook! 😃

Ik heb alleen m'n vriend erbij gehad.

M'n moeder had de hond meegenomen en m'n zus en hartsvriendin heb ik op de hoogte gesteld en toen amy geboren was hebben de kersverse papa en mama eerst zelf lekker van de kleine meid genoten. Ik heb m'n zus gebeld (daar was m'n hartsvriendin toen) en de rest heeft m'n vriend s'nachts opgebeld. En het bezoek kwam pas de volgende dag (amy is om 2.07 geboren)

Wij bellen pas na ong 1a2 dagen dat het geboren is ... Want je weet nooit hoe het met de moeder zou gaan, stel je voor de moeder heeft een zware bevalling gehad of een ks dan is het ook wel even lekker om het begin met zijn 3en te genieten en daarna pas bezoek.

Voor ons scheelt het misschien wel dat we alle familie een aardige eind uit onze buurt hebben wonen 😃

ik weet toch al hoe het gaat, mijn vriend is bij me, en zodra ik lig te puffen gaat ie zn mams bellen en die komt direct, en wacht dan in de wachtkamer, zodra het eruit is staat ze binnen en wil ze het vasthouden.
dat weet ik nu al :|

ow mijn schoonmoeder zou dat ook wel willen, maar dat gaat me mooi niet gebeuren!! het eerste uurtje is mooi voor onszelf... daarna mogen er mensen komen, niet eerder

Ja zo zal het bij ons ook gaan hoor....maar ik denk dat wij dat wel proberen te voorkomen want zit daar dus echt niet op de wachten he :oops:

nee ik ook niet.,....daarom vraag ik mijn vriend dan of hij begrip voor mijn wensen wil hebben en idd na een uur te bellen, dan kan ik eerst nog bijkomen, en evt douchen zodat ik er op zijn minst een beetje fatsoenlijk bijlig als moeders komt.
pfffffffffff word al doodmoe als ik eraan denk...Ach ja jongens voor hetzelfde geld beval ik midden in de nacht dan zal ze toch de volgende ochtend het nieuws pas horen hahahah

haha, dat eerste uur, dan denk je niet eens aan bellen (tenminste ik niet) je word even geleefd, je moet wachten op de nageboorte, check van de kleine, voeden, eten, douchen, je bent zooo bezig na de geboorte... Maar goed, het kan zijn dat mensen gelijk bellen, maar ik dacht daar op dat moment echt niet aan hoor.

ikkewil dat hadden wij ook 😃 Ze hadden amy "klaargemaakt" we wisten nog niets op dat moment qua lengte en gewicht enzo... toen kregen we wat te drinken en beschuit met muisjes en toen kwamen ze na een half uurtje terug om te vragen of we al iemand gebeld hadden. Nou toen zei ik al dat ik verder nog niets wist. Heerlijk zo'n moment met z'n 3-en 😃

ik wil alleen me man erbij hebben. en die was er ook bij bij geboorte van David. zo wil ik het de volgende keer ook! en pas als ik/we een beetje bekomen zijn bellen we onze ouders pas. David is half 3 's nachts geboren. we belden om half 4. volgende ochtend kwamen mijn ouders.

hier ook alleen mn man erbij en hebben alleen mn schoonouders meteen gebeld omdat zij snachts mn zoon hadden gehaald omdat we naar zkhs gingen ze is om 6 uur geboren en heb de rest pas rond 8 gebeld, idd je bent zo druk bezig..en ze had ook lage suikers dus steeds prikken en bijvoeden en zelf douchen enzo..

wow ik ga dus echt niet om half 4 in de nacht me schoonouders bellen, die slapen dan nog....
gewoon rond 8.00 dat vind ik kunnen!
maar ja misschien had jij wel een reden daarvoor maar midden in de nacht bellen, nee.....

wij hebben pas na 4 uur gesmst dat ze geboren was, en dat we wel zouden bellen
als we weer op de kamer waren. iedereen heeft netjes gewacht op ons belletje voor
"groen" licht. 6uur later waren de eerste er pas, en dat vond ik snel genoeg.

omdat ik in het ZH moest blijven, toen ik eigenlijk voor een goede nacht slapen ging.. wist iedereen al hoe ver het was en dat ik maandag ingeleid zou worden.
mijn schoonouders wonen 3 uur rijden verderop. zij zijn 's morgens al weg gegaan en hebben in een dorpje hier ergens dichtbij lekker op een terrasje gezeten etc. toen we belden (om 14:00 is ze geboren, om 14:30 gebeld), waren ze er na een half uurtje.
Ze kwamen eventjes binnen, hielden Femke even vast ( ik bood Femke gelijk aan haha, terwijl ik haar zelf met kleertjes aan net 2 minuten vast had) en gingen daarna weer.
Mijn moeder was er heel de bevalling bij. ( nouja, vanaf half 8 toen mijn man en moeder naar het ZH kwamen omdat ze hadden gebeld dat er iemand moest komen)

Ik vond het heeeeeeeeeeeeeerlijk dat mijn moeder erbij was. twee handen om in te knijpen 😂 .. en mijn man heeft prachtige foto's gemaak van het moment van de geboorte (dat haar hoofdje eruit kwam etc) en mijn moeder hielp me met puffen.

kan ik me voorstellen, als ik mijn moeder had wilde ik haar ook bij mij. das anders dan een schoonmoeder he. na ja..voor mij dan ! mijn schoonmoeder hoef ik er niet bij te hebben, ze is niet mijn eigen moeder en hoeft me niet zo te zien. je eigen moeder die je zelf op de wereld heeft gezet vind ik iets heel anders, jammer dat ze er nie meer is anders wist ik het wel.

Joyce2911 schreef:ik ook alleen mn partner, mn schoonzusje ging ervanuit dat zij er ook
bij mocht zijn, heb haar heel snel uit die droom geholpen. hoef niet een
hele polonaise aan mn bed hoor 😖
wij kiezen er ook voor om eerst samen even te genieten, kraamzorg "leren"
kennen en dan pas familie enzo in te lichten.

Hoe kwam je schoonzusje erbij dat ze aanwezig zou mogen zijn? Heb je een goede band met haar?
Zo gebruikelijk is het toch niet dat een schoonzus vaak aanwezig is. 😮 😉

Moet trouwens zelf ook niet een hele polonaise 😞

Kan ik ook alleen met het medisch personeel 😉 :mrgreen:

Ik heb een keizersnede gehad, dus daar mocht sowieso alleen mijn man bij zijn. Maar als ik "gewoon" was bevallen, zou ik ook echt wel alleen mijn man erbij willen hebben. geen moeder, geen zus, geen vriendinnen, nee ik vind bevallen veel te intiem en persoonlijk om daar een derde bij te hebben....

yep helemaal mee eens!

ik wil ook echt alleen mijn vriend erbij hebben.. de rest die er evt bij is toevallig mag lekker op de gang wachten 😉
ik hoef ook niet zo'n heel circus aan mijn bed als ik daar lig te puffen en te persen..

Alleen mijn vriend. Wilde niet eens wachters op de gang. 😃

Nee had ik ook niet willen hebben hoor! vraag me sowieso af hoe dat had moeten gaan dan. ik bedoel in het ziekenhuis duurde het nog eens 11 uur voordat david eruit was! 😮 :shock:

nou had ik hier toch wel een duidelijke mening over.. nu zei mijn schoonmoeder een paar dagen geleden dat ze er wel heel graag bij zou willen zijn.. ik heb een hele goede band met haar en ik weet ook dat als ze het niet echt HEEL graag wilt dat ze het dan niet zou zeggen.. ik vind het dus heel moeilijk omdat ik zoiets heb wat tinkerbell al zei het is zo intiem en persoonlijk.. ik wil in het ziekenhuis bevallen en wil dat het liefst alleen met mijn vriend (en wat erbij hoort natuurlijk.. medisch personeel etc.) dan als de kleine geboren is even tijd voor ons 3tjes en dan de rest er pas bij.. maar ik vind het ook heel lullig om nee te zeggen tegen mijn schoonmoeder omdat ik haar ook heel graag mag en weet dat ze dat heel graag zou willen.. het is voor mij vooral zo dat ik denk van ik weet niet wat me te wachten staat.. het is voor mij onbekend wat er gaat gebeuren.. mijn eigen moeder wil ik er niet bij hebben.. heb ik zo mijn redenen voor.. maar ik weet zeker dat als zij hoort dat mijn schoonmoeder er wel bij is geweest dat ze dat absoluut niet leuk gaat vinden.. ik weet echt niet wat ik hiermee aan moet.. pfft meiden serieus ik lig hier al 2 nachten wakker van..

mama2b, echt je moet doen wat je hart je ingeeft. Als jij op dat moment liever met je nieuwe gezinnetje bent, en je verteld dat ook aan je schoonmoeder zal ze dat toch begrijpen?
Als jullie het zo goed met elkaar kunnen vinden, zal zij zich daar ook in vinden lijkt me.
Niet wakker van liggen hoor! Je hebt je rust nodig ;).
Succes!

zeker niet van wakker liggen, het is heel intiem en persoonlijk en al heb je zo'n goede band met haar, vind ik eigenlijk niet dat ze erbij hoooort te zijn :oops:
maar ja dat vind ik. ze moet dat maar respecteren hoor. ze brengt je wel een beetje in verlegenheid door die vraag te stellen.

alleen mn vriend