De zomervakantie is begonnen en Femke is meteen vertrokken naar een vriendin. Mijn man en ik zitten hier dus redelijk rustig in de tuin, wat op zichzelf prettig is maar ook betekent dat ik wat meer tijd heb om na te denken dan goed voor me is.

Volgende week heb ik weer een echo. De vorige zag er goed uit, maar bij elke afspraak zit ik toch met mijn handen in mijn schoot te wachten tot de echo-assistente iets zegt. Ik ben dan ook niet iemand die dat zomaar loslaat. Mijn man noemt het 'controleren of de wereld nog bestaat' - hij bedoelt het lief.

Wat ik eigenlijk wilde vragen: hoe gaan jullie om met die tussenperiodes? Tussen echo's in, bedoel ik. Ik heb niet de luxe van dagelijks testen of symptomen bijhouden waar ik iets mee kan, en eerlijk gezegd past dat ook niet bij me. Maar gewoon afwachten is ook makkelijker gezegd dan gedaan.