Dus ik ben vandaag week 9 in gegaan. Ik had geen idee wat ik me daarbij voor moest stellen want de vorige keren - met mn dochters - was ik begin twintig en heb ik er waarschijnlijk veel minder bij nagedacht.

Mn man heeft gisteren het kinderbedjes-gesprek aangekaart. Ik heb hem er op gewezen dat onze jongste dat ding misschien nog nooit heeft weggedaan. Ergens in de schuur dus. Zondag 26 juli, 34 graden, en wij graven door de schuur. Romantisch.

Misselijkheid is er nog steeds, maar niet dramatisch. Gewoon dat constante gevoel alsof je net iets verkeerds hebt gegeten. Ik werk vanuit huis op maandag dus dat schikt tenminste.

Volgende week echografie. Ik weet niet goed wat ik ervan verwacht.