Ik dacht dat ik hier nooit zou landen, maar hier ben ik dan.

Geen anticonceptie meer sinds mijn begin veertig — de gyn zei destijds dat de kans toch minimaal was op mn leeftijd. Ja. Dat klopt dus niet helemaal.

Mn man stond er even heel stil bij. Ik ook. En daarna dachten we allebei: ok, het is wat het is. We zijn er wel ok mee, dat is misschien het raarste eraan.

Mn dochters weten het nog niet. Eentje van 16 en eentje van 18. Ik heb geen idee hoe ze gaan reageren. De jongste loopt al weken te zeuren om een puppy, dus wie weet valt het mee.

Ik ben hier een beetje om te lezen hoe dit gaat voor anderen boven de 40. Want mn huisarts deed direct een beetje ingewikkeld over leeftijdsrisico's en dat soort dingen, en dat verwerk ik nog even.