net terug van de echo. alles goed. hartslag 158. een klein stipje met een kloppend hartje.

ik moest huilen op de tafel en de echoscopiste gaf me een tissue en zei 'dit is het mooiste wat ik doe in mijn werk.' daan stond naast me en hield mn hand vast en zei niks, hij kon ook niks zeggen.

het is echt. na 8 maanden proberen, na al die negatieve testen, na dat ik alles had losgelaten en dacht dat het misschien nooit zou komen. het is er.

noot (onze poes) was de afgelopen 2 weken al mega aanhankelijk. ze slaapt op mn buik en wil niet meer van me af. ik zweer het, katten voelen dit.

oh en random vraag: ik at vorige week carpaccio voordat ik wist dat dat nie mag. en hoe zit het met tonijn? en rauwe kaas? ik word paranoid van al die lijstjes op internet maar alles spreekt elkaar tegen 😅