Gisteren mijn eerste officiële echo gehad bij de verloskundige. Ik wist niet goed wat ik moest verwachten - mijn vorige ervaring met echo's is zestien jaar geleden, en destijds was de techniek toch wel anders.

Alles ziet er goed uit, zo ver ze dat op dit punt kan beoordelen. Hartslag aanwezig, maten kloppen. Ze was rustig en professioneel, en ik waardeer dat. Geen overdreven enthousiasme, gewoon feitelijk. Dat past bij mij.

Mijn man was mee. Hij stond er toch wel stil van, denk ik. We zijn allebei niet het type dat snel zijn emoties toont, maar in de auto op de terugweg was het even stil op een manier die voelde als... verwerking.

De NIPT staat gepland voor volgende week. Dat is het onderdeel waar ik het meest tegenop zie - niet zozeer het prikje, maar het wachten op de uitslag. Ik ben gewend aan administratie en processen, maar dit soort wachten is toch van een andere orde.

Femke heeft gevraagd of ze de volgende keer mee mag. Dat heeft me verrast. Ik had het niet verwacht na haar eerste reactie. We zullen zien.