Ik ben alweer een paar weken lid hier en heb veel gelezen maar nog weinig geschreven. Vandaag leek me een goed moment.

Gisteren was de eerste echografie. Ik wist niet goed wat ik verwachtte - of misschien wist ik dat juist wel en wilde ik het niet te ver laten komen in mijn hoofd, voor het geval er niets te zien zou zijn. Maar er was wel degelijk iets te zien. Een hartje dat klopte. De echoscopiste zei dat het er goed uitzag voor de leeftijd, wat een zin is die ik waarschijnlijk de komende maanden nog vaak ga horen.

Mijn man zat naast me en zei daarna in de auto: "dat had ik niet verwacht." Ik ook niet, maar hier zijn we dan.

De NIPT staat volgende week gepland. Dat is spannend op een andere manier - minder emotioneel, meer praktisch. We willen gewoon weten waar we aan toe zijn. Ik ben niet iemand die liever niet weet. Nooit geweest.

Femke vroeg vanmorgen hoe het was gegaan. Ze zei niet veel daarna, maar ze vroeg het wel. Dat telt.