Vorige week de NIPT gedaan, en vandaag de uitslag binnen. Alles goed. Ik had mezelf voorgehouden dat ik er niet te veel van zou verwachten, maar toch was ik blij verrast dat ik een zucht van opluchting voelde die ik kennelijk al weken had ingehouden.

De verloskundige had me al uitgelegd dat de kans op afwijkingen bij mijn leeftijd hoger is, dat wist ik ook al van de brochures die ik had doorgelezen. Toch is het anders als je dan echt zit te wachten op een brief. Mijn man heeft er de hele week weinig over gezegd, maar ik merkte dat hij ook opgelucht was.

Femke vroeg vanavond aan tafel wat de uitslag was. Gewoon zo, tussen de aardappelen en de bloemkool door. Ze deed er verder weinig mee, maar ze had wel gevraagd. Dat is al iets.

Ik was dit jaar meer bezig met uitzoeken of mijn pensioenopbouw klopte dan met het lezen van zwangerschapsblogs. Het leven heeft duidelijk andere plannen.