Ik ben nu iets voorbij de achttien weken, en eerlijk gezegd begint het nu pas een beetje te landen. Niet dat ik er niet mee bezig was, maar er is een verschil tussen weten dat je zwanger bent en het ook echt voelen.

Afgelopen week voor het eerst echt beweging gevoeld. Of ik dacht het te voelen - de verloskundige zegt dat het op dit moment zeker al kan, maar dat je er ook naast kunt zitten met je interpretatie. Dat vind ik wel typisch voor deze fase. Alles is een beetje vaag en je weet nooit zeker of het klopt wat je denkt te ervaren.

Buiten is het inmiddels echt herfst. Ik fiets elke ochtend naar het gemeentehuis en gisteren had ik voor het eerst mijn winterjas nodig. Dat is altijd het moment waarop ik denk: nu begint het serieus te worden. Niet de zwangerschap - de herfst. Maar beide eigenlijk, nu ik erover nadenk.

De NIPT uitslag was goed, dat had ik al gemeld denk ik. De extra echo volgende week, en dan hoor ik meer. Mijn man vraagt elke avond hoe het gaat. Soms weet ik niet zo goed wat ik moet zeggen. Goed, vermoed ik. Maar het is een vreemd soort goed.

Is er hier iemand die op latere leeftijd bevallen is en me kan vertellen hoe de tweede helft van de zwangerschap verliep?