Femke is deze week bij een vriendin, mijn man is gisteren met zijn broer naar een voetbalwedstrijd geweest, en ik zit hier op een rustige zondagmiddag met een kop thee en mijn eigen hoofd. Niet altijd een prettige combinatie.

Volgende week heb ik weer een controle-echo. De vorige was gelukkig goed, maar ik merk dat ik nu al opzie tegen de wachttijd erna. Je denkt dat je op een bepaalde leeftijd wel wat rustiger bent geworden, maar dat blijkt dus mee te vallen.

Ik was overigens gisteren bij de supermarkt en realiseerde me dat ik instinctief een zak drop pakte die ik normaal nooit koop. Mijn man keek me aan. Ik keek hem aan. We hebben er verder niets over gezegd.

Is er hier eigenlijk iemand anders van boven de veertig die dit zo'n beetje van dag tot dag bekijkt, zonder grote plannen te maken?