De uitslag van de NIPT is binnen gekomen, en alles ziet er goed uit. Ik weet niet precies wat ik verwacht had te voelen op dit moment, maar het is toch even slikken geweest voordat het echt tot me doordrong.

De verloskundige had me van tevoren goed voorbereid dat de kans op afwijkingen bij mijn leeftijd hoger is, dus ik had mezelf daar al op ingesteld. Mijn man was heel rustig, maar ik zag wel dat hij opgelucht was toen ze belde.

Nu wacht ik op de grote echo volgende week. Eerlijk gezegd vind ik al dat extra onderzoek een tweesnijdend zwaard - je bent blij dat het kan, maar elke keer opnieuw afwachten is ook niet niks. Vroeger wist je gewoon een stuk minder, en of dat beter was weet ik ook niet.

Femke vroeg vanmorgen voor school nog hoe het was gegaan. Dat was lief, ook al is de situatie voor haar nog steeds vreemd. Voor ons allemaal eerlijk gezegd.

Hoe dan ook, goede maandag verder.