Gisteren de uitslag van de NIPT gekregen. Alles goed. Ik weet eigenlijk niet goed wat ik had verwacht, maar ik merkte pas achteraf hoe gespannen ik de afgelopen weken ben geweest.

Mijn man was opgelucht, ik ook, maar het voelt nog steeds een beetje onwerkelijk. Ik ben 54. Ik had eigenlijk al nagedacht over wat we zouden doen als de uitslag niet goed was, en nu hoef ik die gedachte gelukkig niet verder uit te werken.

Femke reageerde kortaf maar ik zag haar even ontspannen. Voor haar is dit ook niet gemakkelijk, dat begrijp ik.

De volgende echo is over drie weken. Tot die tijd probeer ik gewoon mijn werk te doen en niet te veel vooruit te lopen. Makkelijker gezegd dan gedaan, maar goed.