ik typ dit met trillende handen. we zijn net terug van de 20-weken echo en alles is goed. alles. het hartje klopt, de organen zien er goed uit, de groei is op schema. de echo-mevrouw wees alles aan en legde alles uit en mn vriend en ik zaten daar maar te knikken en te grijnzen als idioten

we hebben gekozen om het geslacht niet te weten. dat was een lastige beslissing want ik ben zo nieuwsgierig maar mn vriend wilde het niet weten en ik vind de verrassing eigenlijk ook wel mooi

en dan loop je naar buiten met zo'n foto en dan is het ineens zo echt. 20 weken. de helft. ik ben halverwege en ik kan het nog steeds niet geloven soms

ik wil dit posten want jullie waren erbij vanaf het begin. maar ik weet ook dat dit soort berichten pijn kunnen doen en dat snap ik. dus als je dit skipt begrijp ik dat helemaal ❤️