Vandaag was de echo. 8 weken. En daar was het. Een klein bonkend hartje op het scherm. 162 slagen per minuut. De gyn zei dat dat perfect is.

Mijn man en ik keken naar dat scherm en ik dacht: dit is echt. Na twee IUI's die niet lukten. Na een IVF die negatief was. Na een FET met ons allerlaatste embryo. Dit kleine hartje klopt.

De gyn zei dat alles er goed uitziet. Vruchtblaas, dooierzak, CRL - allemaal op schema. Volgende echo op 12 weken.

Ik durf het nu te zeggen: ik ben zwanger. En het gaat goed.