Vandaag was mijn laatste werkdag voor het verlof. Mijn collega's hadden een cadeautje gekocht en ik moest even slikken. Na 19 maanden proberen en een IUI-traject sta je daar met een buik van 36 weken en een doos met rompertjes van je team.

De babykamer is zo goed als klaar. Het bedje staat, de lakentjes liggen erin, de luiertas is gepakt. Mijn man heeft de MaxiCosi al in de auto gezet, wat ik overdreven vond maar hij wilde 'voorbereid zijn'. De cursus is afgerond, de kraamzorg is geregeld.

En toch. Soms lig ik 's nachts wakker en denk ik: dit is echt. Dit gebeurt echt. Na alles. Ik kijk naar die kamer en dan kan ik het nog steeds niet helemaal geloven. De gyn zei dat alles er goed uitziet en dat het nu wachten is. 4 weken nog, misschien minder.

Voor iedereen die nog in het wachten zit: ik denk elke dag aan jullie. Echt.