Gisteren de uitslag van de NIPT gekregen. Alles ziet er goed uit, geen verhoogd risico op chromosoomafwijkingen. Ik had me voorgehouden dat ik er nuchter in zou staan, maar gisteravond zat ik toch even met trillende handen de brief te lezen.

Bij mijn leeftijd is het risico gewoon hoger, dat wist ik. De verloskundige had het er ook eerlijk over gehad. Dus die uitslag voelt als een grote opluchting, ook al dacht ik dat ik er al vrede mee had wat er ook uit zou komen.

Mijn man zei: "zie je wel." Dat is bij hem een compleet toespraak. Femke reageerde met een schouderklopje en ging daarna weer gewoon naar haar kamer. Ze probeert er haar hoofd omheen te krijgen, dat snap ik.

De volgende echo is over drie weken. Ik was dit jaar eigenlijk meer bezig met uitzoeken wanneer ik met pensioen kan, niet met geboorteplannen. Maar hier staan we dan.