Ik heb het steeds uitgesteld. Steeds gedacht 'nog één maand, misschien is dit DE maand'. Maar ik zit nu op 10 maanden en ik ga maandag de huisarts bellen.

Het grappige is dat ik anderen hier (Sanne, Eva) altijd adviseerde om hun huisarts te bellen, maar voor mezelf schoof ik het steeds voor me uit. Alsof bellen betekent dat er echt iets mis is. Maar ik denk dat ik het mezelf verplicht ben om antwoorden te zoeken.

Mijn man steunt me gelukkig volledig. Hij zei gisteren: 'Ik vind het juist sterk dat je hulp vraagt.' Dat hielp.

Maandag bel ik. Ik houd jullie op de hoogte.