Wat een merkwaardige zondag is dit. Buiten is het warm, mijn man is in de tuin bezig met de tomatenplanten, en ik zit hier binnen met een glas water en mijn hand op mijn buik.

Ik ben nu zestien weken zwanger. Zestien weken. Soms zeg ik dat hardop, gewoon om te horen hoe het klinkt. Na al die jaren, na drie pogingen, na zoveel momenten waarop ik dacht dat dit er niet in zou zitten voor ons - en toch zit ik hier op een zomerse zondagmiddag en is dit echt.

Ik heb de warmte altijd zwaar gevonden maar dit jaar laat ik me er niet door irriteren. Ik wil eigenlijk nergens door geïrriteerd worden. Ik besef dat ik dankbaar moet zijn voor elke gewone dag, en dat ben ik ook.

Volgende week heb ik een controle. Ik ben altijd een beetje gespannen vooraf, dat zal wel niet weggaan. Maar mijn man zegt dat hij er een goed gevoel bij heeft, en ik probeer zijn rust wat over te nemen.

Ik hoop dat jullie ook een fijne zondag hebben.