Hallo dames,
Nog een berichtje. Het is goed om open erover te praten. Ik heb af en toe het idee dat er toch een Taboe heerst op miskramen of het verlies van een kindje. Iedereen wist bij mij wel dat ik zwanger was aangezien ik echt een buik had (bij 20 wk). We hebben alle familie, vrienden en collega's een berichtje gestuurd met een geboorte/ afscheidskaartje op
http://www.pascaleneline.nl/lotus te zien. Ik kan er hierdoor wel goed over praten.
Mijn ouders, schoonouders zus, schoonzus en zwager hebben we bij een positieve zwangerschapstest al verteld dat ik zwanger was. Dit zou ik volgende keer ook doen. Als het mis gaat kun je er dan wel over praten. Ik heb vanwege een weekend weg met collega's bij 9,5 week zwangerschap al op mijn werk verteld dat ik zwanger was. Dit was wel vroeg maar ook als het mis was gegaan zou ik daar geen spijt van hebben. Bij de volgende zwangerschap zou ik het denk ik wel pas bij 12 wk vertellen maar het hangt ook af van de situatie.
Ik heb van mijn moeder het boek Uitverwachting van Leonie van Mierlo gekregen. Dit gaat over een vrouw van 40 die onverwacht zwanger wordt (geen vaste relatie heeft). Vervolgens moet ze kiezen voor een abortus of voor het kind. Uiteindelijk kiest ze voor het kind. Iedereen in haar omgeving vertelt ze blij dat ze zwanger is. Bij een echo 12 wk blijkt het hartje van het kindje niet te kloppen. Het is een mooi boek, zeker een aanrader.
Groetjes Eline