molemieke schreef:Hallo, ik was zo maar even het forum af aan het struinen omdat het tegenwoordig erg rustig is in de andere topics die ik volg en k wou toch even reageren op het berichtje van possie. Vind je het niet vreselijk dat je familie zo afstandelijk doet? Ik zit hier in een enorme tweestrijd. Namelijk een vreselijk lieve schoonfamilie die alles voor elkaar doen en me eerder zien dan hun eigen dochter i.p.v. schoondochter en daarnaast mijn eigen familie die amper naar ons omkijkt en die het niet kunnen hebben dat we beiden een erg goede job hebben en ons droomhuisje hebben kunnen bouwen dat nu bijna af is. Blijf jij even vriendelijk doen tegen ze? Of heb je tips om ermee om te kunnen gaan?
Possie schreef:En natuurlijk hopen we dat we dan al ff aantal maandjes ZWANGER mogen zijn...Als dat zo is dan is het dat onze collega´s en buren het eerder zullen weten dan onze eigen families ... Ivm we het met vertellen aan families pas op zn laatst pas willen doen hihi...Ivm onze families ook nooit echt veel aan ons denkt en dan denken wij ook nu zo erover hihi...
Zo denk ik helaas ook, al zou ik willen dat het anders kon...
Goeiemorgen,
Wat wij vooral doen is ´´Gewoon lekker laten leven en doen´´. Maar eigenlijk is het bij ons merendeels andersom want mijn moeder die komt regelmatig wel hier bij ons over de vloer enzo...Maar bijv m´n schoonvader of manlief zijn zusje (zijn zusje die nu 34 wkn zwanger is, en gaat trouwen ect aaarghhh), terwijl zijn zusje al zowat qua jongens heel nederland al gehad heeft of mee gerommeld heeft en sinds dat ze met deze gozer is (is een aardige jongen daar niet van, maar hij laat zich gruwelijk gebruiken door haar en pikt zowat alles van haar)!! Dus dat kan echt niet lang zo goed blijven gaan...En toen ze nog geeneens een maand relatie hadden vroeg hij haar al ten huwelijk, en 2 mnd later raakte ze dus zwanger...En dat terwijl zij geen baan heeft, maar nu leeft van een zwangerschapsuitkering, en hij heeft ontslag genomen bij zijn baas en zijn ze een soort van eigen eenmansbedrijfje begonnen, waar ze vroeg of laat ook weer mee willen stoppen want het loopt niet goed, en ze hebben van die slechte betalers pfff!!!
En manlief zijn vader die eigenlijk sinds dat ie een nieuwe vriendin heeft (al heel erg snel sinds manliefs mams overleden is) heeft hij eigenlijk alleen maar soort van oog voor zijn ow zo geweldige dochter bléghhh!!!
En tsja dan komt er nog bij dat wij verhuisd zijn en voor hen allen is dat in hun ogen te ver weg :shock: , terwijl wij er geen hinder van hebben (ivm het wel goed is voor de auto ook om lange afstanden te rijden dan alleen maar korte ritjes)...Maar goed zij vinden het blijkbaar te ver weg geworden, nou en dat gaf bij ons wel zoiets van de druppel ´´Ach weten jullie wat krijg de gigantische *pieeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeep* maar!!!
Maar als wij straks dan zwanger mogen zijn dan hoeven ze van ons ook niet ineens met hangende pootjes veel van ze te laten horen, want dan zijn wij er gewoon weg niet!!
Weet niet of je er iets mee kan...
Maar denk dat jullie ook het beste kunnen doen van ´´Gewoon lekker laten leven en doen´´!! Wij hebben ook heule goeie banen beide en een erg prettige vermogen opgebouwd op onze spaarrekening, tsja wij willen dat onze kinderen straks goed en fijn kunnen gaan studeren dat we daar maar ook voor onverwachtse uitgaves geld achter de hand hebben...
En wie weet (dat weten we niet) zijn ze wel jaloers op dat we het gewoon super goed voor mekaar hebben en volop van mekaar genieten...We kunnen ook wel in een hoekje gaan zitten mokken maar denk dat we daar al helemaal niks mee opschieten...
Dus laten we ze maar lekker leven en doen!!
@molemieke; Jullie ook succes weet hoe het zo ongeveer voelt maar probeer er boven te blijven staan 😉