misslola schreef:Dames,

Mijn pappie heeft vanuit hierboven goed zijn best gedaan.
Had vanmorgen een positieve test!!!!
Ik ben ZWANGER.................................Het is nog heel pril allemaal..............kan het nog niet bevatten en hoop dat alles goed blijft gaan. Maar daar zorgt pap wel voor. Straks na het werk even bij hem op bezoek op het kerkhof.
Hij wordt de eerste waar ik het hardop tegen ga vertellen.
Het is al zo raar om te schrijven ik ben zwanger. Helemaal als je het moet uitspreken!!!

Meeeid, wat goed!! Gefeliciteerd!!!!!

Ja die pappie's en mammie's van ons helpen ons wel, al is het dan op een iets andere manier 😉

Geniet van het idee! Heel veel geluk en succes natuurlijk 😃

Gefeliciteerd miss Lola! 😃

Super!! fijn dat je vader daar zo zijn best heeft gedaan... hoop dat mn moeder een handje kan helpen 😉
Geniet ervan! :!:

geweldig nieuws Misslola... hoe was het bij je vader vanavond. Had je het gevoel dat hij bij je was? En hoe was het om het hardop uit te spreken? Emotioneel hoor allemaal...

Heel erg gefeliciteerd en ga er van genieten!

knuf

Echt super Misslola.. Geniet ervan. Fijn dat je naar je papa bent geweest om het te vertellen... Hoe was het om hardop te kunnen zeggen dat je zwanger bent?

He Misslola!

Gefeliciteerd!! Wat gaaf zeg! Geniet ervan!
EN ik herkende me helemaal in je verhaal. Ik heb het net zo gedaan! Al had ik zoiets van : je weet het al lang, want je hebt er nota bene zelf voor gezorgd dat ik nu zwanger ben. Het was d'r verjaardagscadeau en bovendien blijk ik nu tegelijk zwanger met m'n beste vriendin die vorig jaar haar vader heeft verloren. En gaan we dus gelijk op en kunnen we elkaar ook steunen als we het moeilijk hebben. Maar toch fijn om dan als eerste naar het graf te gaan en het te vertellen. Ze verdienen het ook om het als eerste te weten toch?
Wel mooi dat jullie moeders alvast wat hebben achter gelaten voor hun kleinkind. Mijn moeder was er nog toen de eerste geboren werd en dat wat we samen hebben gekocht of van haar heb gekregen, koester ik echt. Bij de volgende komen die spullen weer terug hoor!

Dus, voor wie wat langer moet wachten... Het heeft vast een reden en jullie tijd komt echt!

Hee Miekie, wat mooi gezegd. Ik probeer mezelf ook te laten geloven dat het vast een reden heeft dat het zo lang duurt enb dat onze tijd echt wel komt, maar vind dat wel erg moeilijk hoor! Ik vraag me dan heel erg af wat de reden dan moge zijn... We zijn er volgens mij echt klaar voor! Maar goed... komt allemaal goed!

Butterfly82 schreef:Echt super Misslola.. Geniet ervan. Fijn dat je naar je papa bent geweest om het te vertellen... Hoe was het om hardop te kunnen zeggen dat je zwanger bent?

Heel onwerkelijk om het hardop te kunnen vertellen dat je zwanger bent. Maar ook heel speciaal dat mijn vader het nu als eerste weet. Voor mij was dit heel belangrijk om het hem als eerste te kunnen zeggen.

Nu begin ik het ook steeds meer te beseffen dat we echt een klein wondertje in mijn buiken hebben.
En ik ben me er heel goed van bewust dat het allemaal niet zo vanzelfsprekend is om kinderen te krijgen.
Wij hebben echt het geluk gehad dat we in relatief korte tijd een positieve zwangerschapstest in onze handen hebben.

@Butterfly.........heel veel klusplezier en een fijne vakantie. Hoop dat het een vruchtbare vakantie is!!!!
@Mieke80 bedankt voor je lieve woorden!

Liefs

Gefeliciteerd Misslola!! Ik wil oooook.... (net weer gemerkt dat ik door moet naar ronde 5)

Kreeg gisteren opeens een uitnodiging van mijn vader. Hij zou vanavond met mijn zusje naar de sauna gaan en daarvoor eten en vroeg of ik mee wilde. Het is een begin, dus ik ga. Maar er moet wel gepraat worden (en hem kennende zal hij wel niet beginnen en doen alsof alles gewoon oke is).

Overigens is mijn oma ook bij het eten ervoor. Toen ik gisteren met mijn zusje erover sprak dat het wel vreemd was dat de hele fam. bij elkaar zou zijn, zei ze opeens: 'zijn nieuwe vrouw zou toch niet zwanger zijn???' En weet je, het zou nog best wel kunnen. Als dat zo is, dan kan je me echt opvegen. Ik raak al uit balans als iemand uit mijn eigen omgeving van mijn eigen leeftijd aankondigt dat ze zwanger is. Laat staan een vrouw van 49 die dan in 1x raak is... En OK, ook al is dit nog maar ronde 5 bij mij, toch vind ik het (te) lang duren!

Anyway, wish me luck...

IreneM schreef:Gefeliciteerd Misslola!! Ik wil oooook.... (net weer gemerkt dat ik door moet naar ronde 5)

Kreeg gisteren opeens een uitnodiging van mijn vader. Hij zou vanavond met mijn zusje naar de sauna gaan en daarvoor eten en vroeg of ik mee wilde. Het is een begin, dus ik ga. Maar er moet wel gepraat worden (en hem kennende zal hij wel niet beginnen en doen alsof alles gewoon oke is).

Overigens is mijn oma ook bij het eten ervoor. Toen ik gisteren met mijn zusje erover sprak dat het wel vreemd was dat de hele fam. bij elkaar zou zijn, zei ze opeens: 'zijn nieuwe vrouw zou toch niet zwanger zijn???' En weet je, het zou nog best wel kunnen. Als dat zo is, dan kan je me echt opvegen. Ik raak al uit balans als iemand uit mijn eigen omgeving van mijn eigen leeftijd aankondigt dat ze zwanger is. Laat staan een vrouw van 49 die dan in 1x raak is... En OK, ook al is dit nog maar ronde 5 bij mij, toch vind ik het (te) lang duren!

Anyway, wish me luck...

Kan me voorstellen dat jij ook wilt. Hier een paar gelukssterretjes voor jou *****************

Ben benieuwd hoe het vanavond afloopt? Zou wat zijn als de nieuwe vrouw van je vader in verwachting is. Zal toch niet????
Heel veel succes en we horen het waarschijnlijk morgen wel hoe het is afgelopen.

Liefs

Nou Irene... inderdaad heel veel succes. Laat je even weten hoe het was?
Enne Misslola... ik hoop ook dat het een vruchtbare vakantie was!!! 😉

dank je wel Misslola en Butterfly! ik zal jullie op de hoogte houden. Misschien vanavond laat nog wel...

O ik moet tot elf uur werken vanavond, dus dan kijk ik als ik thuis ben nog wel even! Ben erg benieuwd!

Ik zal rond die tijd wel in de trein zitten denk ik. Had het plan om de trein van 22.15 uur te pakken, dus het zal wel goedkomen.
Pffft... in dit soort tijden mis ik mijn moeder zo ontzettend! Wat een geluk dat jullie op dit forum zo met me meeleven en me een hart onder de riem steken! Thanx!

@Irene: Hoe is de avond gegaan? Is ze inderdaad zwanger? Wilden ze dat ook? Het lijkt me echt te bizar als je vader opnieuw vader zou gaan worden, ik hoop heel erg dat jullie een goed gesprek gehad hebben waar je vader en zijn nieuwe vrouw gewoon hebben kunnen luisteren naar jou. Ik zou niet weten waar ik heen zou moeten met mijn emoties als mij zoiets zou overkomen, echt verschrikkelijk. Heel veel sterkte met alles, stoer dat je gegaan bent!

Hee Irene, ik ben net thuis van het werk. Meteen forum opstarten.... maar je bent er nog niet! Hopelijk kom je zometeen nog even je verhaal doen en is het een beetje meegevallen voor je. Ik blijf nog wel even rondhangen...

Hallo meiden,

Wat lief jullie berichtjes te lezen!! Helaas viel mijn telefoon (met internet) uit in de trein voordat ik jullie kon berichten. Toen ik thuiskwam, was ik zo moe dat ik eigenlijk meteen wilde slapen en niet meer mijn pc wilde opstarten of via mijn aan het infuus gelegde telefoon nog wat proberen.

Gisteren ging gelukkig goed. Godzijdank was ze niet zwanger (weet ook niet of ze dat aan het proberen zijn). Daar was ik blij om. Ik heb de indruk dat oma gevraagd werd aanwezig te zijn om het gesprek gaande te houden (daar is ze goed in). Dit omdat iedereen verder nogal zenuwachtig was.

In de sauna hebben mijn vader en mijn zus en ik goed gepraat. Mijn zusje begon het onderwerp aan te snijden, na een tijdje stapte ook in in de discussie. We hebben behoorlijk wat dingen kunnen zeggen en benoemen. Bijvoorbeeld dat het afgelopen jaar een rotjaar is geweest (zijn we het allemaal over eens) en dat het allemaal veel te snel is gegaan (ziet hij achteraf nu ook wel in, jammer dat het nu achteraf is). Ook hebben we allemaal de intentie uitgesproken om ons in te zetten dingen goed te krijgen. Er zijn dus wel goede dingen gezegd. We zijn er nog lang niet, maar er is een opening. Een kleine weliswaar en de weg terug is nog lang. Wel ben ik bang dat mijn vader nu weer te snel gaat (dat doet hij blijkbaar altijd als hij enthousiast is) en mijn zusje daarin mee zal gaan. Maar dat zien we dan wel weer. Ik heb herhaaldelijk aangegeven dat er heel veel gebeurd is en dta er ook heel veel moet gebeuren om het weer beter te krijgen.

Gelukkig maar dat het meeviel, het was een pak van mijn hart!

Bleek achteraf dat zijn vrouw al meerdere malen had gezegd dat hij met mij contact op moest nemen, maar dat hij daar te koppig voor was. Uiteindelijk heeft hij dan toch de stap gezet. Plusje voor zijn vrouw!

Wat goed om te lezen dat het gisteren goed is gegaan.
En ook fijn dat de vrouw van je vader regelmatig heeft gezegd om contact met jou op te nemen. Is inderdaad een pluspunt!
Verder heb je ook groot gelijk wat betreft de lange weg die er nog te gaan is. Zeker als er zoveel is gebeurt als bij jullie.
Maar zoals je zegt het begin is er en dat geeft toch ook wel een lekker gevoel denk ik.

Liefs

Goh Irene, dat zijn toch wel goede berichten! Wat dapper dat je bent heengegaan en fijn dat het je is meegevallen. Echt super dat jullie allemaal de intentie hebben om er toch weer iets van te gaan maken en inderdaad, zoiets kost tijd maar waar een wil is......

verder lees ik alle dagen met jullie mee maar ik ben wat stil in m'n reacties omdat rond deze tijd m'n moeder vorig jaar overleed dus ben even met andere dingen bezig... het gaat prima met me hoor maar ik ben niet alle dagen in de stemming om er over te schrijven 😉

Butterfly, hoe is het bij jou?
En misslola; gefeliciteerd! ik wens je een prachtige zwangerschap, geniet ervan 😊

Jelske schreef:Goh Irene, dat zijn toch wel goede berichten! Wat dapper dat je bent heengegaan en fijn dat het je is meegevallen. Echt super dat jullie allemaal de intentie hebben om er toch weer iets van te gaan maken en inderdaad, zoiets kost tijd maar waar een wil is......

verder lees ik alle dagen met jullie mee maar ik ben wat stil in m'n reacties omdat rond deze tijd m'n moeder vorig jaar overleed dus ben even met andere dingen bezig... het gaat prima met me hoor maar ik ben niet alle dagen in de stemming om er over te schrijven 😉

Butterfly, hoe is het bij jou?
En misslola; gefeliciteerd! ik wens je een prachtige zwangerschap, geniet ervan :-)

Jelske, alweer een jaar om sinds dat je moeder gestorven is. Kan begrijpen dat je met andere dingen bezig bent.
Wat gaat de tijd toch snel hé. Afgelopen juni was het alweer 3 jaar geleden dat mijn vader is overleden maar het voelt als de dag van gisteren. Kan me die dag ook echt nog helemaal terughalen. Pffffff krijg er nu alweer de tranen van in mijn ogen.

Heel veel sterkte! En mocht je toch de behoefte hebben om er iets over kwijt te willen mag je me altijd een pb sturen of hier plaatsen.

Liefs

@ Jelske: Ik voel met je mee! Ik vond het zo naar toen mijn moeder 1 jaar geleden overleden was. Je wordt zo geconfronteerd met het feit dat de tijd zo snel gaat en het leven door gaat. En dat het aan de andere kant net lijkt alsof het pas geleden is dat je afscheid van haar nam. Sterkte!

En @ de rest: dank jullie wel! Inderdaad een lange weg, maar ben wel wat meer opgelucht. Volgende maand misschien maar eens met elkaar eten ofzo.

IreneM schreef:@ Jelske: Ik voel met je mee! Ik vond het zo naar toen mijn moeder 1 jaar geleden overleden was. Je wordt zo geconfronteerd met het feit dat de tijd zo snel gaat en het leven door gaat. En dat het aan de andere kant net lijkt alsof het pas geleden is dat je afscheid van haar nam. Sterkte!

Dat had ik ook heel erg joh.. Had het echt niet verwacht, dacht wat is een datum nou?? Nou mooi niet; ben er ook letterlijk ziek van geweest, was helemaal op (druk maken slaat bij mij ook altijd op mijn gestel)

Mis mijn mama zo ontzettend 😢 Had dit hele gebeuren zooooo onwijs graag met haar willen delen. Maar goed.. dat zullen jullie natuurlijk allemaal wel hebben 😞

Hee IreneM, fijn dat het meegevallen is. Het is inderdaad een begin en alle begin is moeilijk. Maar als ik het zo lees hebben jullie de moeilijkste stap nu misschien al wel gehad en kan het nu alleen maar beter worden. Pluspunt inderdaad dat de vrouw van je vader ook achter jullie staat en wil dat het contact beter wordt. Zet hem op ... Je hebt maar één pa!

Jelske, hier gaat het wel. Vandaag en gisteren beetje moeilijk met mannetje. Staat op instorten... Erg vervelend en heftig allemaal. Daarbij komen natuurlijk de spanningen rondom papa, het verminderde comtact met mijn broer en de frustraties van het niet zwanger worden!! En ik heb al de hele dag last van mijn rug!!! Maar verder gaat het best goed! 😃 Sorry, heb er weer even alles uit gegooid... Moet het even ergens kwijt. Mannetje maar even een beetje ontlasten.
Papa is gisteren begonnen aan zijn laatste kuur. Hoop zo dat de tumor na deze kuur weer gekrompen is en dat we papa nog wat langer bij ons mogen hebben. Ben mama al kwijt... Als papa ook gaat kun je me echt opvegen... ben zo bang dat ik hem nooit zal kunnen vertellen dat hij opa wordt...
Maar ik weet het, hoop houden en dat probeer ik ook echt, maar vandaag heb ik het een beetje moeilijk. Sorry dat ik altijd dit topic uitkies om te zeuren en te klagen. Is eigenlijk helemaal niet mijn bedoeling, maar het voelt zo goed hier bij jullie... :oops:

Butterfly82 schreef:Hee IreneM, fijn dat het meegevallen is. Het is inderdaad een begin en alle begin is moeilijk. Maar als ik het zo lees hebben jullie de moeilijkste stap nu misschien al wel gehad en kan het nu alleen maar beter worden. Pluspunt inderdaad dat de vrouw van je vader ook achter jullie staat en wil dat het contact beter wordt. Zet hem op ... Je hebt maar één pa!

Jelske, hier gaat het wel. Vandaag en gisteren beetje moeilijk met mannetje. Staat op instorten... Erg vervelend en heftig allemaal. Daarbij komen natuurlijk de spanningen rondom papa, het verminderde comtact met mijn broer en de frustraties van het niet zwanger worden!! En ik heb al de hele dag last van mijn rug!!! Maar verder gaat het best goed! 😃 Sorry, heb er weer even alles uit gegooid... Moet het even ergens kwijt. Mannetje maar even een beetje ontlasten.
Papa is gisteren begonnen aan zijn laatste kuur. Hoop zo dat de tumor na deze kuur weer gekrompen is en dat we papa nog wat langer bij ons mogen hebben. Ben mama al kwijt... Als papa ook gaat kun je me echt opvegen... ben zo bang dat ik hem nooit zal kunnen vertellen dat hij opa wordt...
Maar ik weet het, hoop houden en dat probeer ik ook echt, maar vandaag heb ik het een beetje moeilijk. Sorry dat ik altijd dit topic uitkies om te zeuren en te klagen. Is eigenlijk helemaal niet mijn bedoeling, maar het voelt zo goed hier bij jullie... :oops:

Ben allang blij dat je je ei hier kwijt kunt Butterfly. Opkroppen is ook niks en dan heb je het in ieder geval van je afgeschreven.
Wanneer krijgen jullie weer opnieuw een scan van je vader om te kijken of de tumor gekrompen is?
Ik ben er trouwens van overtuigd dat jij je vader nog kunt vertellen dat hij opa wordt en dat hij dat kleine wondertje ook nog in zijn armen mag hebben.
Sinds ik zwanger ben moet ik ook weer heel veel aan mijn vader denken. Soms met heel veel tranen en soms met een glimlach van oor tot oor. Ben ook steeds hele verhalen tegen mijn vader aan het vertellen dat hij er voor moet zorgen dat ik de 12 weken goed door kom. De laatste dagen ben ik daar heel veel over aan het malen. Ben heel erg bang dat het mis gaat. Zeker omdat ik op dit moment totaal geen klachten heb. Mijn borsten zijn wel meer gespannen en zie de aderen lopen. En dan heb je het met de kwaaltjes wel gehad. Ik weet dat het niets hoeft te betekenen en dat alles goed kan zijn, maar toch........... Ik zal zo blij zijn als ik de eerste echo heb gehad en dat ik het hartje heb zien kloppen!!!!! Maar dat duurt zeker nog 3 weken. De dagen kruipen ook echt voorbij.
Dus Butterfly je ma altijd zeuren. Dat doe ik ook!!! En mijn pb box staat ook altijd voor je open, trouwens ook voor de andere dames!!!

Liefs

Thanks Misslola.. lief van je! Papa krijgt over twee weken ongeveer weer een scan. Spannend! Hij voelt zich in ieder geval goed en dat is al heel wat! En hij heeft maandag zijn laatste werkdag! Dan mag hij stoppen! Ook wel fijn voor hem, lekker rustig aan en genieten!

Ik had even wat bij te lezen, want ik had hier even niet gekeken.
IreneM; wat goed dat jullie met jullie vader hebben gekletst. Tis ontzettend moeilijk om je emoties naar elkaar uit te spreken, maar wel erg belangrijk. Dan begrijp je elkaar beter en kan je het ook van een andere kant bekijken. En mannen... tja,het is toch vaak moeilijk om mee over je gevoelens te praten. Ik zie dat bij mijn eigen vader ook. En dan moet jij, als kind, daar ineens het initiatief in nemen, als je moeder er niet meer is die dat doet...
Ik heb laatst mijn vader ook even de les gelezen, want hij trok zich wel erg veel terug en verwachtte van zijn vrienden dat zij hem maar moeten bellen of bij hem langs moeten gaan. Maar, op een gegeven moment wordt dat ook weer andersom verwacht. En ja, mijn moeder was altijd degene die hem een schop onder zijn kont gaf om de telefoon eens te pakken...
Maar goed, daar groeien we allemaal weer van denk ik maar.

Jelske; ik snap dat je het moeilijk hebt deze dagen. Toen de dag naderde dat mijn moeder 1 jaar geleden daarvoor was overleden, bouwde ik zo veel spanning op... Ik had het echt onderschat die datum. Nu doe ik dat niet meer. De komende 10 jaar zorg ik dat ik die dag vrij ben en lekker verdrietig mag zijn.
Heel veel sterkte en geef jezelf de tijd om je verdriet weer te verwerken...

Misslola; ik ken de angst hoor. Eerst ben je blij dat je zwanger bent en dan komt de angst al snel van gaat het wel goed. Maak je zelf niet gek en probeer vooral te genieten. De kans dat het mis gaat is ten slotte vele malen kleiner dan dat het goed gaat!

Butterfly'82; Ik duim ook voor een goed resultaat van de chemokuren. Je vader moet echt nog even mee. Je hebt hem nodig en ik hoop echt dat je hem snel kan vertellen dat je zwanger bent. Jullie krijgen genoeg voor jullie kiezen, een beetje geluk aan jullie zijde mag wel!! Sterkte he!

Thanks weer voor de lieve woorden. Hier een paar enorme zware dagen gehad. Mannetje is dus echt ingestort. Is zo ongelofelijlk depressief. De afgelopen dagen waren echt heel zwaar. Hij wilde gewoon echt niet meer! Het is zo'n rotzooitje in zijn hoofd. Echt heel zielig. Nu flink onder de medicijnen. Veel slapen... dat is ook de enige manier dat hij even niets voelt of denkt. Mijn beste vriendin en haar man zijn twee nachten hier gebleven. Echt heel fijn dat ze er waren om te helpen. Nu hoop ik dat we het ergste gehad hebben en dat hij er weer langzaam aan bovenop gaat komen. Helaas vannacht ook nog eens ongi geworden. Had eergisteren heel laat al een beetje bruinverlies, maar dit zette niet door... Maar nu wel! Op naar ronde 13 dus... Pffff! Omdat we vandeweek toch bij de dokter waren maar meteen verwijsbrief meegekregen. Maar wacht nu wel tot mannetje weer beter in zijn vel zit met gyn bellen. Daar zit hij nu vast niet op te wachten...
Nou meiden, ik zal hier regelmatig even van me af komen schrijven... Vind eigenlijk dat ik nu wel weer even genoeg voor mijn kiezen heb gekregen... Tijd voor iets leuks!

Oh wat sneu Butterfly! Voor jou maar vooral ook voor hem... veel sterkte ermee en ik hoop dat hij er gauw weer een beetje bovenop komt. Fijn dat je vriendin en haar man konden bijspringen, zoiets red je volgens mij ook niet om alleen op te vangen, zeker niet in de situatie waarin jullie je bevinden! En dan ook nog eens de ongi erbij...?! 😞
Pfffff, zeker tijd voor wat leuks; ik ga voor je duimen! XX

Thanks Jelske... Hebben een paar heftige dagen achter de rug, maar ik zie nu kleine stapjes vooruit. Hopelijk zie hij dat zelf ook. En inderdaad in zulke periodes is het erg fijn omzulke goede vrienden te hebben... En het forum! Erg prettig om hier van me af te komen schrijven. Ben alleen zo bang dat mensen mijn verhalen beu worden... Het is hier ook echt altijd iets! Lijkt wel of ik in een of andere slechte film speel...

ook slechte films kennen een happy end dus blijf volhouden en vooral hier van je afschrijven! XX

@butterfly: Ik schrijf niet meer zo vaak maar ik lees wel mee en ik leef ook heel erg met je mee en ben je verhalen helemaal niet beu, zeg, hoe kan dat ook? Het is juist echt ongelooflijk balen dat je dit allemaal achter elkaar (of eigenlijk tegelijkertijd) moet overkomen.. blijf het gewoon allemaal vertellen hoor, wij luisteren graag!! Ik hoop heel erg dat jullie snel in wat rustiger vaarwater belanden, dat hebben jullie nu wel verdiend!

Hele dikke kus..

ook voor jou, Jelske.. ik las het van 'je vrouw-zijn'.. echt heel erg balen en super stoer dat je de stap hebt gezet naar de follikel-echo (wat is dat voor echo?).

dikke knuffels voor iedereen die het nodig heeft... vooral met dit snertweer, bah!

Thanks Jelske en Fiemo! Jullie zijn echt kanjers!

Ik heb net naar het ziekenhuis gebeld... Had eigenlijk niet verwacht dat er nog iemand zou zijn daar om een afspraak te maken. Ieks! Wordt dus wel die telefoon opgenomen! Misschien maar goed ook anders had ik het toch weer uitgesteld om naar de gyn te gaan... Nu kan ik 22 september al komen. Is best snel al, vind het wel spannend hoor! Het is wel een vrouwelijke gyn, dat vind ik wel fijn denk ik...

Oh wat goed BF, dat je al zo snel terecht kunt!
Ik heb mijn afspraak van volgende week weer afgezegd, achteraf stond mijn agenda helemaal vol en als ik dan tussendoor ook nog smoesjes moet verzinnen om even naar het ziekenhuis te kunnen gaan... dat zag ik even niet zitten. Maar goed, begin oktober ga ik er zeker voor, geen uitstel dan meer!
En een follikel-echo is niet anders dan kijken of er een eitje aan het groeien is en hoe groot deze is 😉

Ja idd wel fijn dat het zo snel kan, maar vind het ook wel spannend. Moet rond het middaguur en dan kan mannetje eigenlijk niet mee... Zou dat nodig zijn voor de eerste afspraak? Secretaresse zei dat het niet persé hoefde maar misschien vind ik het zelf wel prettig als hij erbij is. Geen idee ook wat ik op een eerste afspraak bij de gyn kan verwachten... Pfff lastig allemaal. Nog maar eens even een paar nachtjes over slapen... Enne Jelske, ik ken het gevoel van uitstellen. Lijkt wat veiliger om het voor je uit te schuiven, maar van de andere kant wil ik ook wel graag weten of er iets mis is...

Butterfly82 schreef:Thanks Jelske en Fiemo! Jullie zijn echt kanjers!

Ik heb net naar het ziekenhuis gebeld... Had eigenlijk niet verwacht dat er nog iemand zou zijn daar om een afspraak te maken. Ieks! Wordt dus wel die telefoon opgenomen! Misschien maar goed ook anders had ik het toch weer uitgesteld om naar de gyn te gaan... Nu kan ik 22 september al komen. Is best snel al, vind het wel spannend hoor! Het is wel een vrouwelijke gyn, dat vind ik wel fijn denk ik...

Goed van je dat je hebt gebeld voor een afspraak! Kan me voorstellen dat het eng was.
Hoop dat je mannetje ook snel weer de rust krijgt! Weet even niet wat ik meer moet schrijven.
Ik denk in ieder geval aan jullie!

Hier was het afgelopen maandag even paniek! Bloedverlies..........
Gelijk naar de verloskundige gebeld en zij heeft me wel iets kunnen gerust stellen. Sindsdien heb ik ook alleen nog maar een paar druppies oud bloed verloren. En dit kan pas nog een paar dagen aanhouden.
Uitgaande van mijn 6 weken kan het goed een innestellingsbloeding zijn geweest. Het is namelijk zo dat rond de 6 weken het vruchtje pas aankomt in de baarmoeder. De bevruchting vindt dus nog plaats in de eileider!
Wel krijg ik nu morgen al een echo! Voor mijn eigen gemoedsrust. De verloskundige heeft al aangegeven dat er waarschijnlijk nog geen hartactiviteit waar te nemen is en dat ik me dan niet gelijk ongerust moet maken. Degene die de echo maakt kan wel zien of het vruchtje overeenkomt met de aantal weken die ik berekent hebt.

Het is nog even spannend en af en toe nog aardig onzeker..............hoop dat ik vandaag door te werken wat meer afleiding heb. Maar iedere keer als ik naar het toilet ga blijft het toch spannend met wat je gaat aantreffen!!!

Spannend Misslola! Hopelijk is alles gewoon goed en kun je lekker gaan genieten van je zwangerschap. Hoe is het met de kwaaltjes?
Ik heb mijn afspraak met de gyn verzet... Mannetje kon niet mee die dag op dat tijdstip. Nu moet ik 30 september om 10.00 uur... Dan zit ik rond NOD. Twee dagen erna denk ik...

@butterfly: Wat goed dat je de afspraak verzet hebt. Ook al moet je nu nog langer wachten, het is wel fijn dat je mannetje nu tenminste mee kan. Samen sta je sterker en weet je meer vragen en onthoud je ook meer van wat er gezegd wordt. Het lijkt me dat er in zo'n eerste gesprek ook behoorlijk wat op je af komt.
Hoe gaat het met je mannetje? Is hij alweer wat meer tot rust gekomen en slaat de medicatie goed aan?
Heel veel sterkte de komende tijd.

liefs

Butterfly82 schreef:Spannend Misslola! Hopelijk is alles gewoon goed en kun je lekker gaan genieten van je zwangerschap. Hoe is het met de kwaaltjes?
Ik heb mijn afspraak met de gyn verzet... Mannetje kon niet mee die dag op dat tijdstip. Nu moet ik 30 september om 10.00 uur... Dan zit ik rond NOD. Twee dagen erna denk ik...

Kwaaltjes heb ik eigenlijk helemaal niet. En dat maakt het nu met het bloedverlies van afgelopen maandag zo frustrerend en onzeker. Van nature ben ik helemaal nie zo´n onzeker meisje. En het vreet zoveel energie. Heb wel nog steeds wat last van oud bloedverlies. En gisteren weer wat meer dan eergisteren. Dat maakt het ook allemaal wat onzekerder. Terwijl mijn vk wel had gezegd dat ik er nog een aantal dagen oud bloedverlies kon hebben. Maar dat stelt me nog niet echt gerust.
Dus ja moeheid is hier wel aanwezig, maar of ik dat nu toe zwangerschapkwaaltje mag rekenen. En op mijn borsten zie je nog steeds de aderen lopen en zijn de tepels groter. Maar verder niet pijnlijker of gevoeliger.

Vanmiddag om 13.40 uur heb ik de echo. Vind het echt zo spannend. Mijn gevoel zegt steeds dat het helemaal niet goed zit. En meestal zit ik met mijn gevoel wel goed. Hopelijk deze keer eens niet.

Hopelijk is jouw afspraak van 30 september niet meer nodig en raak je alsnog zwanger deze maand. Maar ik denk dat het wel veel rust geeft deze maand omdat je de afspraak hebt staan. Of niet?
Ik denk aan je!

Liefs

@Misslola: Succes! Altijd spannend zo'n echo, maar het zal toch wel goed zitten (hoop ik)?

@Butterfly: dat is lang wachten! Succes en sterkte..

@BF; rond je nod? dat zou wel mooi zijn toch? kun je meteen de volgende ronde in.... het is inderdaad wel prettig al je man mee zou kunnen gaan, er komt toch veel info op je af en zulke afspraken zijn voor hem ook interessant om te horen. En joh, 30 sept. is het zó.... 😉

@Misslola; hoe is het gegaan vanmiddag? Alles goed? Ik hoop het wel voor je hoor, dat je gevoel er dit keer maar goed naast mag zitten!

@Fiemo; hoe is het met jou?!

Hier is de ongi bijna weer weg, nog 1 dagje wachten denk ik en dan ga ik er de komende weken vólop tegen aan! Het zou toch prachtig zijn als ik in september zwanger zou worden; het liefst op de dag dat m'n moeder vorig jaar overleed, dan is de cirkel rond en zijn we ook nog nét binnen de 3 jaar (eind okt. '06 gestart)........ maar goed, we blijven dromen en begin oktober gewoon netjes de iui opstarten 😉

Hee Fiemo, ik ben inderdaad ook wel blij dat ik de afspraak nog verzet heb. Wel fijn dat mijn man gewoon mee kan. Het is toch een traject wat we samen moeten gaan doen. Het gaat al een heel stuk beter met hem. De medicijnen om rustig te worden doen het goed! 😉 Hij slaapt nu niet zoveel meer als de eerste dagen, gelukkig, en heeft al weer zin om dingen te gaan doen. We hebben al lekker in de tuin gewerkt, bij mijn nicht op bezoek geweest en wat dingetjes in huis opgeruimd en zo. Dus dat is allemaal een goed teken. De antidepressiva zal nog wel niet echt werken, duurt meestal wel een aantal weken. Morgenvroeg een controleafspraak bij de HA voor hem. Ben benieuwd...
Misslola, hoe was je echo?? Hopelijk heeft je gevoel het niet goed. Laat je ons nog even weten hoe het was? Ik heb voor je geduimd vanmiddag, hopelijk heeft het gewerkt.
IreneM, thanks! Het lijkt nog ver weg maar het is vast snel 30 september!
Jelske, ik denk inderdaad dat het misschien niet zo verkeerd is dat ik rond NOD zit dan. Hoogstwaarschijnlijk ben ik dan dus ongi en kunnen alle evtentuele onderzoeken meteen gedaan worden. Dan kunnen ze me een volle cyclus volgen. Weet helemaal niet hoe het werkt of zo hoor, maar klinkt voor mij wel logisch! Enne... zou wel mooi zijn om op die voor jullie zo speciale dag zwanger te kunnen worden of te ontdekken dat je zwanger bent! En ook al noem je het zelf dromen... Dromen mag!!!! Spannend dat jullie met IUI gaan beginnen. Hopelijk zit er snel een klein wondertje in je buik!

Kus voor jullie allen!

Lieve meiden,

Helaas heeft mijn gevoel dit keer weer gelijk.
Afgelopen donderdagmorgen rond 09.00 uur ben ik tijdens een toiletbezoek veel bloed verloren. Toen wist ik ook dat het mis was. De vk gebeld en zij heeft gezegd dat ik toch maar even naar de echo moest.
Dat was ook geen pretje. Maar er was ook gelijk duidelijkheid. Geen vruchtzakje te zien.
Wij zijn dus een stel dat PECH heeft. Zo heeft de echoscopiste ons dat ook letterlijk verteld. Ik kon haar wel de nek omdraaien. Tactisch was ze bepaald niet.
Samen met mijn vriendje staan we momenteel er wel vrij sterk tegenover. Maar het heeft wel een flinke impact. Dat kan ik je wel vertellen. We hebben al veel meegemaakt en het lijkt wel of wij alles met een een omweg moeten ondergaan.
Het leven is echt niet eerlijk.................meer kan ik er nu even niet van maken.

Meiden, bedankt voor jullie steun. Jullie zijn echt TOPMEIDEN ondanks dat ik jullie niet persoonlijk ken!

Liefs

@Misslola: *#$&_#*$&_#(*&$#(_$&#_$*(&# potjandorrie, wat een tegenvaller! Balen dat je intuïtie toch weer gelijk heeft gekregen en ik kan me voorstellen dat je even in een grote dip zit! Inderdaad, ze zijn niet altijd even tactisch in het ziekenhuis en daar moet je als 'patiënt' zijnde maar weer mee om weten te gaan. Alsof je al niet genoeg te verwerken hebt... Ik hoop dat jullie bij elkaar de kracht en de liefde vinden om hier weer overheen te komen en dan door te gaan naar de volgende ronde! Sterkte, knuf Jelske.

Hier al een hele week huilbuien op niks af; natuurlijk mis ik m'n moeder, mis ik de mooie gezellige heerlijke momenten met haar, maar ik barst in tranen uit als ik bedenk dat er een jaar om is. Een jaar! Waar blijft de tijd. Wat heb ik allemaal gedaan! Wat heb ik allemaal niet gedaan? Ineens vliegt het me aan. De tijd. Het gaat veel te hard. En mijn hemel, wat mis ik haar.

Fijn weekend allemaal, we maken er maar weer wat moois van!

Lieve MissLola... wat een tegenvaller! Had graag iets anders gelezen. Helaas had je het goede gevoel hierover. Ik wens jullie veel kracht om dit te verwerken en er opnieuw voor te kunnen gaan. Misschien met een grote omweg, maar jullie tijd komt er wel! Blijf erin geloven, hoe moeilijk dat nu en op sommige andere momenten ook zal zijn.

Jelske... tijd gaat inderdaad veel te snel! Alles lijkt nog als de dag van gisteren, maar ondertussen... Zo is mijn mama eind november al weer 7 jaar geleden gestorven... Van de moeder mijn man was afgelopen juli al 10 jaar! Echt onbegrijpelijk... Maar geniet nog na van de mooie momenten die je samen beleefd hebt. Helaas kun je ze niet meer over doen, maar herrinneringen zijn er voor het leven. Hou je daar aan vast! Vroeger leek een jaar zo lang, nu is dat toch eigenlijk helemaal niets meer... Toen het met mijn moeder een jaar geleden was kon ik ook alleen maar denken: Ik heb haar al een jaar niet gezien, gehoord of gesproken. En het gekke is dat dat ook niet meer gaat gebeuren. Hoe geweldig zou het zijn om haar nog één keer te kunnen spreken... Maar helaas, dát is nog niet uitgevonden.
En lieve Jelske, het is helemaal niet erg dat je haar mist... Het zou pas erg zijn als dit niet zo was. Hou je sterk! Als er iets is wat ik kan doen...

Liefs

Jeetje meiden. Jullie hebben weer genoeg voor jullie kiezen gehad. Butterfly; ben blij om te lezen dat het weer beter gaat met je man. Hopelijk helpt de anti-depressiva nog meer.

En Misslola; wat enorm kl*te zeg! Ik leef met jullie mee! Inderdaad, juist als je al zoveel hebt meegemaakt, slik je dit niet zo maar even weg. Geef het de tijd en bedenk wel; jullie kunnen zwanger worden!

Jelske en Butterfly; knap dat jullie de stap voor de gynacoloog genomen hebben. Ik duim voor jullie dat met een klein zetje het snel raak is!

Sterkte allemaal en blijf alles maar lekker van jullie afschrijven hier 😉

Thanks Miekie! En dat zal ik zeker doen... hier van me afschrijven. Voelt heerlijk!!!

@ MissLola: Jeetje, wat een afknapper en onwijs balen zeg! Ben je eindelijk zwanger, verloopt het zo..... En dan nog zo'n vervelende echoscopiste. Zeker weer zo'n mens 'bij wie het de eerste keer raak was' (nee hoor, hier klinkt helemaal geen jaloerzie door). Sterkte!

IreneM schreef:@ MissLola: Jeetje, wat een afknapper en onwijs balen zeg! Ben je eindelijk zwanger, verloopt het zo..... En dan nog zo'n vervelende echoscopiste. Zeker weer zo'n mens 'bij wie het de eerste keer raak was' (nee hoor, hier klinkt helemaal geen jaloerzie door). Sterkte!

Is inderdaad balen. Inmiddels is het alweer een week geleden. De tijd vliegt............er zijn nog steeds momenten dat ik het er even moeilijk mee heb. Maar over het algemeen sta ik er heel sterk in.
We gaan ons even niet bezig houden met het berekenen van vruchtbare dagen of testen. We laten het even voor wat het is. Misschien door er op deze manier niet zo mee bezig te zijn dat het dan weer snel raak mag zijn.
En doordat ik nu een mk heb gehad weet ik ook niet hoe mijn cyclus er voor deze maand uitziet.
Komt vast allemaal goed!!!

Hoe is het met jou?

Hee misslola, hoe is het intussen met jou? En met alle anderen hier??
Bij ons is het weer spannend wat papa betreft. Moet morgen terug naar de longarts omdat de laatste chemokuren niets gedaan hebben. Morgen wordt besloten hoe verder.... ben zo benieuwd!

Ooooh butterfly wat spannend en ook helemaal niet leuk! Voelt hij zich op zich wel lekker? Heel veel succes morgen.

Met mij alles ok, net terug van een weekje Texel. Toch veel opa's en oma's met hun kleinkinderen en daar word ik af en toe wel verdrietig van. Gelukkig waanzinnig heerlijk weer gehad en het samenzijn was echt genieten. Veel gefietst, gezwommen, gezien en gegeten.. super!

liefs, Fiemo

@Butterfly; sterkte vandaag!! Knuf.

@Fiemo; fijn dat je toch een lekker weekend hebt gehad; genieten van elkaar is op dat moment dan even het belangrijkste toch?! Ook jij een knuffie.

Hier alles oké, zit in m'n wachtdagen maar verwacht niets dus dat is makkelijk. Nog aan het bijkomen van een superblaasontsteking, zit nog aan een kuurtje en voel me nog niet helemaal optimaal. Het eerste jaar zonder m'n mama ben ik nu door, het voelt goed, ze is bij me en ik heb ook echt het gevoel dat ik door kan gaan. Genieten. Leven. Plannen maken. Ze zou het niet anders gewild hebben. Toch had ik haar (achteraf!! bah) graag mee willen geven dat we al 3jr proberen een kindje te krijgen, maar helaas, ze heeft het nooit geweten. Wanneer ik over 2 weken de iui opstart, ga ik het toch maar delen met m'n vader... 😊

Fijne week allemaal maar weer!

Heej lieverds! Papa heeft vandaag te horen gekregen dat hij nog 6 chemokuren krijgt. Een andere samenstelling dan het nu was, dus hopelijk slaat deze wel aan. Hij krijgt vrijdag de eerste al en dan elke drie weken een keer. Wel heftig denk ik, maar hij voelt zich nog goed op zich, dus hopelijk kan hij het aan.
Fiemo, ik zie ineens dat je al 23 weken bent! Wat gaat dat snel! Ongelofelijk... Heb je al een mooie buik? Lekker dat je naar Texel geweest bent. Wij gaan daar over 5 weken en 5 dagen ook naar toe! 😉 ben helemaal niet aan het aftellen hoor! hihi....
Jelske, wat goed dat je je zo voelt na dit eerste jaar. Sterk hoor! Wat balen dat je je niet helemaal goed voelt. Hopelijk heeft de antobiotica wel geholpen. Spannend dat je met iui gaat beginnen zeg! Ik vin dhet al spannend om naar de gyn te gaan... Pffff!
Hopelijk heb jij binnenkort ook eindelijk die positieve test vast... ik gun het je zo!

Butterfly82 schreef:Hee misslola, hoe is het intussen met jou? En met alle anderen hier??
Bij ons is het weer spannend wat papa betreft. Moet morgen terug naar de longarts omdat de laatste chemokuren niets gedaan hebben. Morgen wordt besloten hoe verder.... ben zo benieuwd!

Spannend wat je vader betreft! Hoe is het gegaan?

Met mij gaat het wel de goede kant op. Alleen van het weekend is het even klote geweest. Hadden een feestje van vrienden en die vertelden dat ze in verwaching zijn van de tweede. En wat denk je, bijna net zo ver als dat ik zou zijn. Mijn vriend en ik werden weer even met beide benen op de grond gezet. Het was echt even een klap. Het is niet zo dat ik het hen niet gun. Want als ik het iemand gun is het hen wel. Maar nu wordt ik zowel privé als zakelijk geconfronteerd met een zwangerschap die gelijk zou oplopen met mijn zwangerschap. En dat is wel heftig kan ik je vertellen. Mijn vriend zat er ook helemaal doorheen. Hij twijfelt zelfs nu of wij wel door moeten gaan. En als ik heel eerlijk ben heb ik ook even getwijfeld. Maar nu ben ik er zo van overtuigd dat ik klaar ben voor een klein wondertje. En mijn vriend zijn twijfels zijn ook weer verdwenen. Onze drang om een kleintje van onszelf te hebben is nu echt alleen nog maar versterkt.
Dus we gaan er weer helemaal voor. Mijn gevoel zegt zelfs dat wij dit jaar nog zwanger raken en anders zeker begin volgend jaar. Zomer 2010 ben ik of net met zwangerschapsverlof of ik heb een klein wondertje in mijn armen.

En ik weet zeker dat dat voor ons allemaal gaat gebeuren.
Liefs

Hee Misslola, wat klote om er telkens zo mee geconfronteerd te worden zeg! Maar wat goed dat jullie er samen weer voor willen gaan. Hoe zwaar het ook is, het leven gaat door en je moet door. Super als je dit allemaal en plaatsje kunt geven, het is vast niet makkelijk. Ik hoop dat je voorgevoel uitkomt... Een wondertje in 2010 moet toch eindelijk wel kunnen lukken!

Papa begint vrijdag weer aan de chemo. Krijgt nu nog 6 extra kuren. Een kuur is drie weken en hoeft maar één keer in de drie weken aan de chemo (infuus). Hij heeft erg veel medicijnen bijgekregen tegen de misselijkheid, die hij al twee dagen voor de chemo moet beginnen met slikken. Ik denk dus dat dit een hele heftige chemo wordt. Zo heftig heeft hij ze nog niet gehad denk ik. Spannend hoor! Gelukkig blijft hij er zelf heel sterk en positief onder. Zo knap van hem. Ben echt trots op hem... Alleen jammer dat je zoiets nooit echt tegen je vader zegt... Misschien moet ik dat binnenkort toch maar eens doen!

Ik heb het laatst wel tegen m'n vader gezegd Butterfly, beetje tussen neus en lip door maar ik heb het wel gedaan. Net wat je zegt, zoiets zou je wel willen maar doe je meestal niet. Toen bedacht ik me ineens 'stel je voor dat hij morgen dood zou zijn...', dat geeft toch een andere kijk erop toch? Dapper van hem dat hij zo positief blijft want tjongejonge, hij ondergaat toch wel een heftige kuur zo te lezen! Veel sterkte voor hem maar ook voor jou, het is niet niks om zo aan de zijlijn te moeten staan.
Hoe gaat het verder met jou? Knuffie en sterkte.

Butterfly82 schreef:Hee Misslola, wat klote om er telkens zo mee geconfronteerd te worden zeg! Maar wat goed dat jullie er samen weer voor willen gaan. Hoe zwaar het ook is, het leven gaat door en je moet door. Super als je dit allemaal en plaatsje kunt geven, het is vast niet makkelijk. Ik hoop dat je voorgevoel uitkomt... Een wondertje in 2010 moet toch eindelijk wel kunnen lukken!

Papa begint vrijdag weer aan de chemo. Krijgt nu nog 6 extra kuren. Een kuur is drie weken en hoeft maar één keer in de drie weken aan de chemo (infuus). Hij heeft erg veel medicijnen bijgekregen tegen de misselijkheid, die hij al twee dagen voor de chemo moet beginnen met slikken. Ik denk dus dat dit een hele heftige chemo wordt. Zo heftig heeft hij ze nog niet gehad denk ik. Spannend hoor! Gelukkig blijft hij er zelf heel sterk en positief onder. Zo knap van hem. Ben echt trots op hem... Alleen jammer dat je zoiets nooit echt tegen je vader zegt... Misschien moet ik dat binnenkort toch maar eens doen!

Ik zou het ook gewoon tegen je vader zeggen. Ik besef nu dat ik het veel te weinig gedaan heb. En nu kan ik het niet meer zeggen. Het wordt dus waarschijnlijk wel een stuk zwaarder als de andere chemokuren. Ligt er natuurlijk aan hoe je vader erop reageert. Dat is bij iedere persoon weer anders. Heb het meegemaakt met mijn moeder.

Heel veel sterkte in ieder geval!!!!

Hee lieve dames! Ik denk dat jullie gelijk hebben wat betreft dat ik het gewoon een keer moet zeggen tegen hem. Straks kan het misschien niet meer. De kuur vanochtend was in ieder geval goed gegaan. Infuus zat in één keer goed, wat ook wel eens anders geweest is! Nu afwachten wat het de komende dagen gaat doen...

Gisteren gehoord dat een vriendin van ons zwanger is. Iedereen dacht eigenlijk dat zij geen kinderen wilde, dat zei ze tenminste altijd. Was wel ff sikken hoor, toen ik het hoorde... Maar ja dat zullen we nog wel vaker mee gaan maken!
x

@Butterfly; hoe gaat het nu met je vader? en met jou?

@Misslola; goh, ik kan me voorstellen dat je even een tik te verwerken krijgt als je hoort van zo'n zwangerschap die op dezelfde tijd als jij is begonnen, alleen zij heeft wat in haar buik en jij niet. Fijn dat jullie twee er wel met elkaar over kunnen praten en ik denk dat die twijfels heel normaal zijn. Maar nog gaver dat jullie er samen positief tegenover staan er weer voor willen gaan! Ik zal voor jullie duimen dat het voor het einde van 2009 raak mag zijn...... dan zullen we met een heeeeeeeleboel dames zwanger het jaar uitgaan want er zijn er nl. meer die die doelstelling hebben :mrgreen: Knuf!

Hier alles wel oké, morgenochtend om 11.30 uur mijn eerste iui. Zie er niet tegenop, vind het gerust wel spannend maar blijf redelijk nuchter. Gisteravond naar het ziekenhuis geweest om de Pregnylprik te laten zetten, klusje van 1 minuut dus stond zo weer buiten. Daar was het donker, stil en verlaten, práchtig maantje, liep ik daar alleen naar m'n auto toe en ineens echt méga emotioneel. Dikke tranen over de wangen, ik had een gevoel van falen ten opzichte van m'n man (alles gaat goed van binnen maar tóch word ik niet zwanger), gevoel van balen (m'n lichaam laat me in de steek!) maar vooral een gevoel van verdriet, het gemis van m'n moeder. Ineens wilde ik zó graag dit alles met haar delen, maar ja, dat gaat nu eenmaal niet meer. Ik weet zeker dat ze bij me is en ergens zit toe te kijken maar ja, dat is toch anders als in levende lijfe naast je op de bank! Wie weet helpt ze me dit keer wel een beetje, dat morgen de zaadjes maar de goede kant op mogen zwemmen en ik volgende zomer naast Misslola (en al die anderen!) met een heel dikke buik of een mooi kindje in de armen op een bankje in de zon mag gaan zitten genieten van m'n verlof :mrgreen:

Fijne dag allemaal, ik moest het even kwijt maar stop want de tranen komen weer omhoog en ik moet zo naar m'n werk! 😉

Jelske schreef:@Butterfly; hoe gaat het nu met je vader? en met jou?

@Misslola; goh, ik kan me voorstellen dat je even een tik te verwerken krijgt als je hoort van zo'n zwangerschap die op dezelfde tijd als jij is begonnen, alleen zij heeft wat in haar buik en jij niet. Fijn dat jullie twee er wel met elkaar over kunnen praten en ik denk dat die twijfels heel normaal zijn. Maar nog gaver dat jullie er samen positief tegenover staan er weer voor willen gaan! Ik zal voor jullie duimen dat het voor het einde van 2009 raak mag zijn...... dan zullen we met een heeeeeeeleboel dames zwanger het jaar uitgaan want er zijn er nl. meer die die doelstelling hebben :mrgreen: Knuf!

Hier alles wel oké, morgenochtend om 11.30 uur mijn eerste iui. Zie er niet tegenop, vind het gerust wel spannend maar blijf redelijk nuchter. Gisteravond naar het ziekenhuis geweest om de Pregnylprik te laten zetten, klusje van 1 minuut dus stond zo weer buiten. Daar was het donker, stil en verlaten, práchtig maantje, liep ik daar alleen naar m'n auto toe en ineens echt méga emotioneel. Dikke tranen over de wangen, ik had een gevoel van falen ten opzichte van m'n man (alles gaat goed van binnen maar tóch word ik niet zwanger), gevoel van balen (m'n lichaam laat me in de steek!) maar vooral een gevoel van verdriet, het gemis van m'n moeder. Ineens wilde ik zó graag dit alles met haar delen, maar ja, dat gaat nu eenmaal niet meer. Ik weet zeker dat ze bij me is en ergens zit toe te kijken maar ja, dat is toch anders als in levende lijfe naast je op de bank! Wie weet helpt ze me dit keer wel een beetje, dat morgen de zaadjes maar de goede kant op mogen zwemmen en ik volgende zomer naast Misslola (en al die anderen!) met een heel dikke buik of een mooi kindje in de armen op een bankje in de zon mag gaan zitten genieten van m'n verlof :mrgreen:

Fijne dag allemaal, ik moest het even kwijt maar stop want de tranen komen weer omhoog en ik moet zo naar m'n werk! ;-)

Wat een ontzettend lief berichtje!
Voor jou dus vandaag een heel spannend dagje. Herken ook wel het gevoel van falen ten opzichte van mijn vriendje. (nu gelukkig niet meer) Uiteindelijk is het wel in mijn lichaam mis gegaan. Maar dat heeft mijn vriendje snel uit mijn kop gepraat, want dan kan hij zich ook wel schuldig voelen. UIteindelijk heb je en een zaadje en een eitje nodig voor een mooi wondertje. We gaan er nu van uit dat de natuur echt het beste met ons voor heeft.
Gisteren was mijn verjaardag en heb zo´n lieve, gevoelige brief van mijn vriendje gekregen dat ik zeker weet dat het ons gaat lukken om een klein wondertje te maken.
En wat je zegt we zitten volgend jaar zomer of met een dikke buik of een lief klein schattig wondertje op de arm. Kijk er nu al naar uit!

Succes vandaag en ik denk aan je!!!!

Liefs

Heej!!
Spannend voor je Jelske. Ik hoop heel hard met jullie mee dat de IUI gaat lukken. Zou inderdaad leuk zijn... met zijn allen volgend jaar een dikke buik!

Met papa is het de eerste week na de chemo niet zo goed gegaan. Had erg veel last van zijn maag, waarschijnlijk van de medicijnen tegen de misselijkheid. Hij was in één week tijd ook 3 kilo afgevallen. Hierna heeft hij volgens eigen zeggen griep gehad, maar ik vraag me af of dat ook niet gewoon van de chemo kan. Deze week is hij samen met zijn vrouw een paar dagen weg. Lekker even ontspannen en nergens aan proberen te denken. Ze komen vandaag weer thuis.

Ik ben vanochtend weer bij de gyn geweest. Bloeduitslagen waren allemaal goed. Vandaag inwendige echo gehad. Ze kon zien dat mijn baarmoeder naar achteren lag, maar dat maakt niet uit. Ze heeft ook mijn eierstokken bekeken en zag dat er bij de linker een eitje zit dat bijna groot genoeg is om te springen. Was nu 17 mm en springt bij ongeveer 20 mm vertelde ze. Eitje groeit ongeveer 2 mm per dag, dus morgen zal hij 19 mm zijn. Daarom moeten we morgenavond klussen en dan zondagochtend terug naar de gyn voor een samenlevingstest. Ben benieuwd!! Dat van vandaag hebben we in ieder geval weer gehad....

Hoi meiden..
mijn moeder is overleden toen in 11 jaar was, ben nu 25 en bezig om zwanger te worden.. ook ik merk heel erg het gemis van advies en steun... ik heb gelukkig een heeele lieve schoonmoeder, die haar eigen dochter een paar jaar geleden is verloren dus daar kan ik wel het een en ander qua steun vandaan halen.. maar toch is het anders...
Ik was 11 jaar, voor het eerst ongesteld een jaar later, vriendjes, zoenen, sec en al die dingen kun je niet bespreken met je moeder.. pfff lastig allemaal!!
Toch ergens wel fijn om te zien dat er meer meiden dit gevoel/gemis kennen en erover praten hier..
ik heb mijn as NOd op 20 oktober as... ben erg benieuwd!! had theoretisch gezien allang zwanger moeten zijn voor mijn gevoel maar dat is blijkbaar niet zo vanzelfsprekend als ik vantevoren dacht!! 😞
heel veel sterkte meiden en natuurlijk suc6 met het zwanger worden!! 😉 hihi

Hee Iris, welkom hier. Zoals je vast al gelezen hebt ben je inderdaad niet de enige die haar moeder (en voor sommigen haan vader) nog heel erg mist. Is ook helemaal niks mis mee hoor! Hier kun je lekker alles kwijt wat je dwars zit, heerlijk! Heel veel succes met zwanger worden. Hoe lang zijn jullie al bezig?

Butterfly82 schreef:Hee Iris, welkom hier. Zoals je vast al gelezen hebt ben je inderdaad niet de enige die haar moeder (en voor sommigen haan vader) nog heel erg mist. Is ook helemaal niks mis mee hoor! Hier kun je lekker alles kwijt wat je dwars zit, heerlijk! Heel veel succes met zwanger worden. Hoe lang zijn jullie al bezig?

hai meis, wij zijn ongeveer vanaf januari dit jaar bezig, maar kennen elkaar meer dan 2 jaar en t eigenlijk nooit veilig gedaan.. dus waarom! ben ik nog niet zwanger!! vin dat zoiets raars joh.. ze waarschuwen altijd zo dat ze veilig moet vrijen om zwangerschap te voorkomen maar is helemaal niet nodig, bij mij... pfff
en jij? hoe lang ben jij al bezig?

Wij zitten nu in ronde 14. Vorig jaar 1 augustus laatste pil gehad. Wel meteen vrij regelmatig eigenlijk.
Gek he, als je erover nadenkt... ik ben altijd heel bang geweest om het niet veilig te doen en nu ben je al meer dan een jaar verder zonder pil en nog niet zwanger. Waarom heb ik me altijd zo druk gemaakt??? Haha. Nu net met onderzoeken bij de gyn begonnen, dus we zullen zien...

Butterfly82 schreef:Heej!!
Spannend voor je Jelske. Ik hoop heel hard met jullie mee dat de IUI gaat lukken. Zou inderdaad leuk zijn... met zijn allen volgend jaar een dikke buik!

Met papa is het de eerste week na de chemo niet zo goed gegaan. Had erg veel last van zijn maag, waarschijnlijk van de medicijnen tegen de misselijkheid. Hij was in één week tijd ook 3 kilo afgevallen. Hierna heeft hij volgens eigen zeggen griep gehad, maar ik vraag me af of dat ook niet gewoon van de chemo kan. Deze week is hij samen met zijn vrouw een paar dagen weg. Lekker even ontspannen en nergens aan proberen te denken. Ze komen vandaag weer thuis.

Ik ben vanochtend weer bij de gyn geweest. Bloeduitslagen waren allemaal goed. Vandaag inwendige echo gehad. Ze kon zien dat mijn baarmoeder naar achteren lag, maar dat maakt niet uit. Ze heeft ook mijn eierstokken bekeken en zag dat er bij de linker een eitje zit dat bijna groot genoeg is om te springen. Was nu 17 mm en springt bij ongeveer 20 mm vertelde ze. Eitje groeit ongeveer 2 mm per dag, dus morgen zal hij 19 mm zijn. Daarom moeten we morgenavond klussen en dan zondagochtend terug naar de gyn voor een samenlevingstest. Ben benieuwd!! Dat van vandaag hebben we in ieder geval weer gehad....

Hoort zich allemaal heel positief aan! Wie weet lukt het deze maand al, omdat je met die echo gezien hebt dat er een eitje is en op het punt staat om te springen!!!
Zal voor jullie duimen, lijkt me alleen raar om morgen te moeten klussen..............maar alles voor het goede doel!

Ik ben nog steeds in afwachting van mijn eerst ongi na de mk. Afgelopen donderdag een test gedaan maar was natuurlijk negatief. Had ook niets anders verwacht. Maar ben nu er wel klaar mee. Hoop nu echt dat de ongi snel doorzet. We zijn inmiddels al een dikke maand verder na de mk. Mocht ik over drie weken nog niet ongi zijn geweest ga ik naar de huisarts en wil ik graag iets om de ongi op te wekken.

@Iris84
Welkom en heel veel succes!!!

Hee misslola, duurt inderdaad lang voor je zo. Hopelijk komt het gauw voor je, dan kun je in ieder geval weer verder. Ik duim voor je...
Enne... inderdaad gek om het morgen te MOETEN doen... haha. Een vriendin van me was even mee geweest naar het ZKH omdat mijn man moest werken. Zij moest ook echt kei hard lachen. Zij wonen namelijk schuin achter ons en kijken vanuit hun slaapkamerraan op die van ons. O zegt ze, wel vreemd dat ik nu weet dat jullie morgenavond... Haha 😊
We lachen er maar om... Hopelijk zijn die moetjes niet al te vaak meer nodig! Maar zoals je zegt, alles voor het goede doel!!

hai misslola, dank je wel!! 😃 jij ook heel veel succes.. en butterfly.. jeteje ronde 14.. das ook al een behoorlijke tijd zeg! pfff.. erg frustrerend dit hoor... dat wachten iedere keer maakt t ook niet makkelijker, denk steeds dat t aan mij ligt, maar aan de andere kant durf ik niet zo goed stappen richting de medische wereld te zetten zeg maar.. ben bang dat er ECHT iets is en dat ik in zon medische molen belandt.. tsjah, dan kun je t misschien maar beter zsm weten, maar ben toch beetje huiverig.. 😖 maar rustig aan en zo goed mogelijk voor mezelf zorgen... (k moet toch een goed huisje worden voor zon kleintje hihi )
succes meid!!

Thanks Iris. Had ik ook wel hoor, dat ik eigenlijk niet goed de stap naar de mmm durfde te zetten, maar het was op een gegeven moment zo frustrerend dat het niet lukte dat ik dit stap na een jaar toch gezet heb. En nu ben ik er eigenlijk wel blij om... wil toch weten als er iets niet goed is bij één van ons.... Het wordt wel steeds moeilijker dat het nog steeds niet gelukt is. Voor mijn gevoel is echt iedereen zwanger of net bevallen! Is natuurlijk niet zo, maar wel veel! 😉 En dan te bedenken dat ik al een kindje zou kunnen hebben als het meteen gelukt was... maar niet teveel over nadenken. We zullen zien wat de toekomst nog in petto heeft voor ons.

wat een hoop herkenning hier, helaas hier ook geen moeder of vader meer
en nu 8 weken zwanger van ons eerste kindje, ben ook nog uitgerekend rond de overlijdensdatum van mn vader, aan de ene kant moeilijk, aan de andere kant kan het ook iets heel moois zijn denk ik dan maar!

Merk wel dat ik ze nu meer mis, maar gelukkig heb ik een hele lieve zus waar ik goed terecht kan met vragen en schoonfamilie waar ik me zeer welkom bij voel!

draakje78 schreef:wat een hoop herkenning hier, helaas hier ook geen moeder of vader meer
en nu 8 weken zwanger van ons eerste kindje, ben ook nog uitgerekend rond de overlijdensdatum van mn vader, aan de ene kant moeilijk, aan de andere kant kan het ook iets heel moois zijn denk ik dan maar!

Merk wel dat ik ze nu meer mis, maar gelukkig heb ik een hele lieve zus waar ik goed terecht kan met vragen en schoonfamilie waar ik me zeer welkom bij voel!

nou ja ik had niet helemaal goed gelezen dat jullie niet allemaal zwanger zijn, hoop dat mn bericht jullie niet stoort :oops:

Hee draakje, tuurlijk niet! Je bent hier van harte welkom! Gefeliciteerd met je zwangerschap! Hoe voel je je? Enne logisch dat je je ouders mist... Allebei zeg! Heftig...

dank je butterfly

ik ben vooral aan het kokhalzen en erg moe
en ach ja hormonen doen ook al aardig wat emotie werk, maar verder natuurlijk erg blij!

Mmm nog niet zo fijn dan.. Hopelijk wordt het niet erger maar juist minder!

Ik ben vanochtend bij de gyn geweest voor de samenlevingstest. Ze zag dat mijn eitje nog niet gesprongen was maar dat het er wel aan zit te komen. Dus goed gegroeid. Waar we nu wel achter zijn gekomen is dat mijn zuurtgraad te hoog is. Daardoor is het voor de zaadjes moeilijk om te overleven. Ze heeft wat slijm bij me weggehaald en onder de microscoop gelegd om te kijken of de zaadjes zwemmen. Wij hebben ook mogen kijken, echt lachen! Ondanks dat het eigenlijk te zuur is voor de zaadjes, zagen we toch nog een paar dappere die toch nog zwommen... Hihi. Ze vertelde dat het nu dus niet zo is dat we helemaal geen kans hebben om zo zwanger te worden, maar de kans is gewoon kleiner. Nu moet ik volgende maand met een speciaal goedje spoelen voor we gaan klussen, dat maakt het minder zuur waardoor de zaadjes misschien wel bij het eitje kunnen komen... Dus ben benieuwd. Gelukkig is dit dus wel goed te behandelen...

@Butterfly; kijk, soms is zo'n samenlevingstest dus toch wel handig! Fijn dat je dit weet, nu kan er ook iets aan gedaan worden... Of ben je erg teleurgesteld nu? Of je man? Lijkt me wel lachen om door zo'n microscoop te kijken naar die bewegende dingetjes, aparte ervaring en leuk dat jullie dat even mee mochten maken. zou helemaal mooi zijn om er eentje aan te mogen wijzen; kijk, dié zwemt het best, doe die maar.. 😃

@Draakje; welkom hier en gefeliciteerd met je zwangerschap. Inderdaad zijn velen nog niet zwanger maar dat maakt toch niet uit voor wat betreft het gemis van je moeder? Iedereen die hier schrijft, mist z'n vader en/of moeder, dus dat gedeelte delen we allemaal met elkaar. Sterkte, geniet van je zwangerschap en fijn dat je er met je zus goed over kan praten!

Hee Jelske, ben niet zo teleurgesteld hoor. Ben allang blij dat de rest gewoon goed is (voor zover we nu weten dan) en dat hier vrij eenvoudig iets aan te doen is. Mannetje ook niet zo volgens mij... was allang trots dat de gyn zei dat het nog best knap was dat er nog een aantal zaadjes zwommen! 😊 Helemaal trots dus haha. Ik was zo bang dat er echt iets mis was, dat dit eigenlijk nog niet eens zo erg is... Maar even afwachten volgende maand of het spoelen helpt. Maar de gyn zei ook dat de kans nu echt niet helemaal nihil is, dus wie weet! We weten in ieder geval wat hoogstwaarschijnlijk de reden is dat het nog niet lukte. Was inderdaad wel lachen om ze te zien zwemmen... er zijn al heel wat grapjes over gemaakt vandaag... zo van hij was aan het watertrappelenpelen, hij lag op zijn luchtbed of hij was zijn snorkel vergeten. Allemaal klets dus, maar wel geinig. We maken er maar een beetje gein over.... komt allemaal goed.

Butterfly82 schreef:Hee Jelske, ben niet zo teleurgesteld hoor. Ben allang blij dat de rest gewoon goed is (voor zover we nu weten dan) en dat hier vrij eenvoudig iets aan te doen is. Mannetje ook niet zo volgens mij... was allang trots dat de gyn zei dat het nog best knap was dat er nog een aantal zaadjes zwommen! 😊 Helemaal trots dus haha. Ik was zo bang dat er echt iets mis was, dat dit eigenlijk nog niet eens zo erg is... Maar even afwachten volgende maand of het spoelen helpt. Maar de gyn zei ook dat de kans nu echt niet helemaal nihil is, dus wie weet! We weten in ieder geval wat hoogstwaarschijnlijk de reden is dat het nog niet lukte. Was inderdaad wel lachen om ze te zien zwemmen... er zijn al heel wat grapjes over gemaakt vandaag... zo van hij was aan het watertrappelenpelen, hij lag op zijn luchtbed of hij was zijn snorkel vergeten. Allemaal klets dus, maar wel geinig. We maken er maar een beetje gein over.... komt allemaal goed.

Lijkt me inderdaad wel grappig om die zwemmetjes te zien! En je weet inmiddels ook een waarschijnlijke reden waarom het nog niet gelukt is! Dat is wel fijn en hopelijk inderdaad op die manier vrij eenvoudig op te lossen.
Succes.

Liefs

Thanks Misslola, hopen wij ook! Het was inderdaad erg grappig om zo'n zaadje te zien zwemmen! Dat zie je niet zo vaak he! 😉

Meiden... moet even iets kwijt. Wordt nu wel weer een beetje bang namelijk. Papa is vandaag in het ziekenhuis geweest om alles weer te laten controleren voor zijn chemo van vrijdag; bloed en zo. Nu was hij al sinds zijn chemo ruim twee weken geleden niet lekker. Veel maagpijn en later ook misselijk. Papa zei elke keer dat hij dacht dat hij de griep had. Moest ook weer erg veel hoesten. Nu blijkt het dat hij een longontsteking heeft. Ik vind dit wel eng want mama is 7 jaar geleden gestorven; ook aan longkanker met een longontsteking er boven op. Nu weet ik wel dat papa nog lang niet zo zwak is al mama toen, maar toch... Ben wel een beetje bang nu weer voor wat er allemaal nog gaat komen. Chemo is nu ook een week uitgesteld van komende vrijdag naar volgende week vrijdag. Heeft een antibioticakuur gekregen... Hoop dat het werkt!

Agossie, jij loopt het toch ook op zeg! Wat een enorm vervelend bericht en ik kan me je angst heel goed voorstellen; vooral omdat je je moeder op die manier verloren hebt! Ik duim dat de antibiotica aan mag slaan en dat hij volgende week sterk genoeg is om de chemo weer aan te gaan. Heel veel sterkte meisie, dikke digitale knuf!

Thanks Jelske... het lijkt inderdaad net of het geluk heel hard van me weg rent!!! Maar eens zal ik hem toch weer tegen moeten komen! T lijkt af en toe wel of ik in een slechte film speel of zo! 😮

@Butterfly: Wat ontzettend rot zeg, echt hopeloos deze herfstmaanden. Ik hoop dat de antibiotica kuur goed aanslaat en dat het snel volgende week vrijdag is, pff... Hoe gaat het verder met je?
Ik schrijf hier niet zoveel meer maar lees wel bijna elke dag en denk ook erg aan jullie allemaal hoor!

Dikke knuffel

butterfly wat een vervelend nieuws zeg, hoop dat de antibiotica snel zn werk goed doet en je vader weer een stuk opknapt om in ieder geval de chemo ook weer aan te kunnen!
dikke knuffel en sterkte

Butterfly wat vervelend! En het ging allemaal net zo goed.
Hopelijk slaan de medicijnen gauw aan.
Sterkte!!!

Liefs!

Thanks allemaal... moet ook eerlijk zeggen dat ik het zelf ook niet echt meer trek op dit moment. Kan echt huilen om niets, ben superchaggo op sommige momenten en krijg echt niets gedaan. Op het werk hartstikke druk... Pffff..... Nog een paar weekjes, dan hebben we lekker twee weken vakantie. Ben ik echt aan toe! Zit nu niet echt geweldig in mijn vel... Thanks meiden, dat ik ik hier alles neer mag gooien! Ook al ken ik jullie niet, kan jullie op dit moment niet missen! :oops:

Jelske, hoe is het eigenlijk met jou? Had jij niet je eerste iui behandeling gehad een paar dagen terug? Of zit ik ernaast.....

Ja dat klopt, afgelopen zaterdag voor de eerste maal iui gehad. Viel alles mee, nu twee weken duimen draaien 😊
Ik verwacht er niet teveel van hoor, gemiddeld duurt het 3-6 behandelingen voordat het raak is maar ja, eens moet de eerste keer zijn dat je begint...
Denk je wel een beetje om jezelf? Je kunt wel uitkijken naar die twee weken vakantie maar tot die tijd moet je het wel vol kunnen houden om tenminste iéts van je vakantie te kunnen genieten! Ziekmelden is het toverwoord als je het even niet meer trekt..... denk erom hoor!

Vanavond even bij m'n vriendin geweest. Haar vader is afgelopen weekend na een ziekbed overleden en ik heb het haar niet gezegd maar ik vond de gedachte van haar aan de ene kant van het ziekenhuis aan het sterfbed van haar vader en ik aan de andere kant van het ziekenhuis bezig met nieuw leven toch wel heel bijzonder. Het zegt hoogstwaarschijnlijk niets maar stiekem put ik toch wat hoop uit dat het deze ronde voor ons raak mag zijn.

Thanks Jelske... 😉

Dat is inderdaad heel bijzonder zeg! Wat naar voor je vriendin... Maar met zo'n lieve vriendin als jij komt ze er vast doorheen! Ik hoop voor je mee dat de eerste iui gewoon zijn werk doet. In ieder geval erg prettig dat het mee is gevallen. Moet maar zo denken... weer een stapje dichterbij jullie beeb!

He meiden,

Lang niet geweest hier, maar ben inmiddels weer bijgelezen. Ik heb nu eindelijk weer wat vaker de laptop overdag (m'n man had hem afgelopen maanden steeds mee) en 's avonds heb ik geen energie om te computeren.
Allereerst butterfly; kan me voor stellen dat je het helemaal gehad hebt. Al die tegenslagen. Ik hoop dat je vader snel opknapt en verder kan met de chemo. Kan me je angst zo goed voorstellen. En inderdaad, als het allemaal teveel is, neem de tijd voor jezelf en meld je desnoods ziek of ga wat minder werken. Werken kan je je hele leven nog en niemand zou het raar vinden als het nu even teveel is. Ik zag dat ook, omdat ik dat zelf altijd heel moeilijk vind en altijd te lang door blijft gaan.

En Jelske, succes met de behandelingen! Hopelijk is het nu snel raak!

Met mijzelf gaat het wel goed. De zwangerschap gaat goed. Ik krijg inmiddels een aardige buik (zit op 21 weken nu) en alles moet dus alweer wat trager en m'n dochter tillen is ook niet echt prettig meer. M'n moeder mis ik af en toe wel, maar op sommige momenten voel ik haar duidelijk om me heen en hoor ik haar stem in mijn gedachten. Tijdje terug moest ik wel ineens heel hard huilen op de begraafplaats. Ik liep daar met m'n dochter, komt er een oudere vrouw die zegt; het is hier geen speeltuin. Ik zeg; "en dus? Mijn dochter mag hier net zo goed haar oma gedag komen zeggen als iemand anders". Nou, toen krabbelde ze wel terug van die uitspraak, maar jeetje wat was ik boos en diep geraakt. Later dacht ik dat voor hetzelfde geld mijn man daar onder de grond had kunnen liggen en m'n dochter haar vader gedag kwam zeggen. Dan zou je dat mens toch aanvliegen?!!!
Nou dat moest ik nog even kwijt.
Iris; welkom hier en iedereen sterkte en succes met alles.
Ik ga proberen weer wat vaker te lezen... :oops:

liefs!

Hee meiden, het is rustig hier! 😉 Hoe is het met iedereen? Jelske weet je intussen al iets meer of het gelukt is? Ik hoop het zo...
x

Vanmorgen de :twisted: op bezoek gekregen dus helaas, de eerste ronde iui is niet gelukt. Nu was ik er ook niet vanuit gegaan dat het wél meteen zou lukken dus dat scheelt al een hoop in de emoties maar toch, ik zit natuurlijk wel te balen als een stekker en heb een mega zere buik!

En bij jou? Alles goed?

Oh balen Jelske... Inderdaad wel goed dat je er niet op gerekend hebt, maar toch blijf je hopen.
Hier verder nog geen nieuws... Ben aan het afwachten tot ik over een week of zo ongi wordt en dan voor de eerste keer spoelen. Ik weet dat de kans klein is dat het toch gelukt is, maar daar houd ik ook helemaal geen rekening mee. Ik ga er van uit dat we gaan spoelen. Ik heb deze maand wel mijn eisprong weer goed gevoeld, alleen is het gekke dat ik sindsdien elke dag wel een beetje pijn in mijn onderbuik heb gehad. De eerste drie dagen aan de linkerkant (waar ook het grootste eitje zat) Toen één dag eigenlijk niets en vanaf toen elke dag wat wisselend van plek. Maar wel vreemd!

O wel nog een beetje goed nieuwtje. Papa zijn longontsteking is veel minder en krijgt nu morgen toch zijn chemo weer. Maar 6 dagen later dan gepland, dus valt gelukkig mee.

Nou Jelske... heel veel succes met de volgende iui! Duimpjes draaien voor je!
x

Jelske schreef:Vanmorgen de :twisted: op bezoek gekregen dus helaas, de eerste ronde iui is niet gelukt. Nu was ik er ook niet vanuit gegaan dat het wél meteen zou lukken dus dat scheelt al een hoop in de emoties maar toch, ik zit natuurlijk wel te balen als een stekker en heb een mega zere buik!

En bij jou? Alles goed?

Dat is inderdaad balen. Gaan jullie nu wel gelijk door of moet er een maand tussen zitten?

@Butterfly hoe is het met je vader?

We gaan gelijk door hoor, volgende week vrijdag weer een meting of er eitjes zitten en dan de week erop de volgende iui.

@Butterfly; kijk, dat zijn weer berichten! fijn dat de longonsteking afgezakt is en heel veel succes en sterkte voor de komende week; dan mag de onsteking een stuk minder zijn, de chemo hakt er ook flink in natuurlijk!

Oke Jelske, gelukkig dat dat wel meteen weer kan.
Je hebt gelijk wat papa betreft. Fijn dat de ontsteking minder is, maar de chemo die hij nu krijgt is erg zwaar. Vorige keer is hij er ook echt twee weken goed ziek van geweest. En toen intussen die longontsteking gekregen, dus heeft elkaar natuurlijk ook wel wat overlapt. Maar goed, hij is echt heel sterk en probeert ook positief te blijven en dat helpt heel veel! Hopelijk gaat het prikken van het infuus morgen ook weer goed. Daar hebben ze ook steeds meer moeite mee omdast de chemo de bloedvaten ook aantast... Het is allemaal wat. Maar we houden moed!
x

@butterfly; hoe gaat het nu met je vader? Doorstaat hij de chemo's een beetje? En hoe gaat het met jou? Al een spoeling gehad (lijkt wel een kappersbezoekje hahaha)?

Ik heb overmorgen om 08.00 uur weer een follikelmeting maar lig sinds twee uurtjes met de griep in bed! Hopelijk zet het niet al te erg door en ben ik vrijdag weer op de been.... en wat voel ik me zielig zo in bed en ik m'n mama niet even kan bellen om te zeggen dat ik ziek ben! Bah, niks aan dat ouder worden, of misschien toch wel maar dan moet je mama wel gezond 100 kunnen worden... 😢

Jelske beterschap
Butterfly ik hoop dat het bij jullie naar omstandigheden de goede kant op gaat!

gister was het de verjaardag van mn vader, op zich viel het me wel mee, totdat ik bedacht dat ie 70 zou zijn geworden en ik deze "mijlpaal" niet eens vierde met een bezoekje aan mn zus, gelukkig s' avonds wel lekker lang met elkaar gebelt.

Hee Jelske. Lief dat je het vraagt. Met papa gaat het helaas niet zo goed. Is veel ziek en is oko al zo'n 5 kilo afgevallen weer. Weegt nu niet eens 70 meer. Hij heeft het erg zwaar. Hij zei gisteren zelfs dat hij het misschien een beetje onderschat had deze keer. Hij zei toen ook dat het of echt een hele zware chemo is of dat het afgelopen is... Pfff zwaar hoor als hij dat zegt. Niks voor hem! Heb geprobeerd hem weer een beetje positief te krijgen, maar viel even niet mee. Hopelijk voelt hij zich snel weer beter...
Wat vervelend dat je ziek bent Jelske, hopelijk voel je je snel weer beter. Ik snap je helemaal dat je je moeder nu nog erger mist. Is ook helemaal niet gek!
En bijna 2e iui, spannend hoor!

Hier nog geen ongi... Heb al drie dagen wel ongi pijn, maar meestal zet het dan ook vrij snel door. Nu dus nog niet... Wachten nog maar even af!

Spannend dus voor jou, wel of geen ongi, ik duim voor je dat het lekker tóch raak is deze ronde! Vervelend van je vader en dat zijn inderdaad zware gesprekken om te voeren. We weten allemaal dat je als kind je ouders gaat wegbrengen maar ja, dat willen we nu eenmaal niet! Ik kan je alleen maar meegeven dat je nu alles tegen hem moet zeggen wat je kwijt wilt en vragen wat je nog wilt weten. Het kan nu nog. En die gesprekken zijn enorm emotioneel maar later zéér waardevol om op terug te kijken! Ik wil je niet ontmoedigen hiermee, ik hoop echt dat je je vader nog heel lang bij je mag hebben en hij is super dapper om zo'n zware kuur weer te ondergaan. Sterkte allemaal!

@Draakje; fijn dat je lekker even met je zus hebt kunnen bellen en inderdaad, dat zijn van die 'mijlpalen' waar je toch even extra bij stil wilt staan.

Hier loopt de koorts al lekker op naar de 39 (38.8) maar zolang ik nog niet hoest ga ik er maar vanuit dat ik een gewone fikse griep heb en niet de Mex. variant.... Ik denk wel dat ik HELAAS!! mijn iui voor komende moet afzeggen, ik zie het zoals ik me nu voel niet zitten dat de arts een inwendige echo gaat maken om te kijken of er eitjes zitten. Maar goed, dat is vrijdag pas, eerst de avond/nacht maar doorkomen en morgen zien we wel weer verder.
Fijne avond allemaal nog!

Butterfly82 schreef:Hee Jelske. Lief dat je het vraagt. Met papa gaat het helaas niet zo goed. Is veel ziek en is oko al zo'n 5 kilo afgevallen weer. Weegt nu niet eens 70 meer. Hij heeft het erg zwaar. Hij zei gisteren zelfs dat hij het misschien een beetje onderschat had deze keer. Hij zei toen ook dat het of echt een hele zware chemo is of dat het afgelopen is... Pfff zwaar hoor als hij dat zegt. Niks voor hem! Heb geprobeerd hem weer een beetje positief te krijgen, maar viel even niet mee. Hopelijk voelt hij zich snel weer beter...
Wat vervelend dat je ziek bent Jelske, hopelijk voel je je snel weer beter. Ik snap je helemaal dat je je moeder nu nog erger mist. Is ook helemaal niet gek!
En bijna 2e iui, spannend hoor!

Hier nog geen ongi... Heb al drie dagen wel ongi pijn, maar meestal zet het dan ook vrij snel door. Nu dus nog niet... Wachten nog maar even af!

Spannend Butterfly!
Wanneer wil je gaan testen?
Mag het misschien niet zeggen, maar mijn gevoel zegt dat jij wel eens zwanger zou kunnen zijn!
Duim voor je!!!!

Liefs

Spannend! ik duim voor je!

en succes met je vader 😞