Jootje82 schreef:Wat ontzettend lief van jullie!
Tranen heb ik al veel gehad.. Werd vanmorgen wakker en dacht; shit het is toch echt zo.. En daar kwamen de tranen weer.. Echt moeilijk en had niet verwacht het er zo moeilijk mee te hebben. Maar mijn lieve man en familie steunen me enorm.. En jullie! Sommige zeggen; ach dat gebeurd nou eenmaal of het was nog niks. Nou voor mijn man en mijn gevoel hebben we echt wel onze kleine verloren.. Het hartje heeft geklopt dus het was wel degelijk wat! Maar ja, iedereen natuurlijk zijn eigen mening. Vaak zijn het de mensen die zelf nog nooit een miskraam hebben gehad..
Ik hoop dat mijn lichaam deze week zelf het werk doet..
Bedankt voor jullie steun en zal binnekort op het forum zwanger worden na een miskraam gaan kijken..
Liefs Jo
Ik herken me helemaal in jouw verhaal.
Afgelopen donderdag heb ik een mk gehad. We zouden 's middags om 13.40 uur een echo krijgen omdat ik maandag al een beetje bloedverlies had gehad. De dagen erna alleen nog maar wat oud bloed verloren.
En ineens donderdagmorgen tijdens een toiletbezoek kwam er alles uit. Mijn gevoel had ook al aangegeven dat het niet goed zat. Toch hou je hoop omdat ik verder geen buikkrampen heb gehad na die eerste bloeding en de vk mij echt gerusgesteld had.
De echo hebben we evengoed gehad. En daaruit bleek inderdaad dat het mis is gegaan. Waarom, hoe of wat? Daar zullen we geen antwoord op krijgen. Je gaat ook jezelf vanalles afvragen.............heb ik iets fout gedaan?
Ik weet dat ik mezelf niet de schuld moet geven want het is de natuur die het vuchtje heeft afgestoten omdat het niet goed was. Maar toch komen deze vragen bij je op. We zijn nu een aantal dagen verder. Moet zeggen nadat we vrijdag m'n mannetje en ik er samen tussenuit zijn geweest en we 's avonds een flink stuk met de hond hebben gelopen heb ik mijn woede, telleurstelling en pijn geuit door met een tak flink op de bladeren te slaan.
En dat heeft echt enorm opgelucht! Gewoon even mijn energie kwijt door er flink op los te slaan in de natuur. De natuur mij pijn doen dan doe ik de natuur ook pijn.
Gelukkig kan ik er met mijn mannetje heel goed over praten. We hebben in de 9.5 jaar dat we bij elkaar zijn al heel wat voor onze kiezen gehad. Ik zal jullie de opsomming besparen maar voor 9.5 jaar hebben we gemiddeld ieder jaar wel 2 emotionele dingen moeten verwerken. Gelukkig is onze relatie er sterker door geworden en komen we hier ook zeer zeker weer sterker uit. Mijn mannetje is gewoon een topvent!!!
Vandaag en morgen blijf ik nog lekker thuis en dan zal ik weer aan het werk gaan.
Jullie ook heel veel sterkte!!!!!!!