20/07/2007
--------------------------------------------------------------------------------
hier ben ik dan weer... Helaas met slecht nieuws!
Ik lig ondertussen al twee dagen in het ziekenhuis nu
Ben donderdag nog gaan wandelen met mijn hondje door Brugge (wel redelijk grote wandeling dat geef ik toe), maar had ook ergens geen keuze... Mijn brommer kapot en ik had maar 24u de tijd om doktersbriefje in te dienen.
Ik ging me dus twee weken ziek zetten hé ivbm mijn werkomstandigheden. Dus dat was dinsdag. Lekker mijn briefje binnen gebracht en attestje gevraagd van afgifte etc (geen risico's)... Ondertussen was er aangetekende brief voor mij toegekomen, maar had die morgen fut niet om vier verdiepingen naar beneden te lopen voor mijn krabbel te zetten... Dat was wss mijn ontslag brief (maar die kon ik maar de dag erna afhalen in de post, dus ik was eerder )
Goed, thuisgekomen ga ik naar het toillet, was erg dringend na zo'n wandeling (volledig door brugge, van st andries voor diegenen die belgie een beetje kennen )
en zag ik dat er bij mn witverlies een heel licht roze schijn zat (had ook wel last van harde buiken). Uiteindelijk niet erg veel last, want heb al harde buiken van rond mijn vijf maand. Dus ik ga die nacht slapen, ook erg onrustig, nog steeds lichte afscheiding maar bijna niks eingelijk, je moest heel goed kijken...
De dag erna sta ik op, ook stijf en nog steeds die krampen... Ik heb een hele dag in bed gelegen want had voor niks geen zin. En tegen de avond een vriendin van mij gebeld die al drie kinderen heeft en die raadde me toch aan binnen te gaan. Normaal gingen we nog met de hondjes naar het bos en daarna de cinema dus zeg ik tegen mn vriend laten we anders eerst gaan wandelen (heb ook wel erg veel stress van werk en wandelen doet me gewoon goed nu) Maar vriend zei me ook toch eerst de gyn op te bellen.
Ik bel het ziekenhuis maar mijn gyn was er niet... En de dame zei me dat ik niet ongerust moest zijn zolang ik geen helder bloed zag. Ze stelde nog allerlei vragen of ik sex heb gehad (toen al een week niet, heb ook niet zoveel zin op dit moment )
maar ik drukte er toch op dat ik krampen had. Ze raadde me aan toch te komen. Kom ik daar rond 18u aan, direct aan de monitor... Men zag leven, daarna ging men een inwendige echo nemen, en toen sloeg men in paniek...
Ik zag niks op het scherm, enkel een opening, ik ve rstijfde...
Direct begon men te toucheren... En dokters bijhalen, ik had vijf cm opening...
De schrik sloeg me om het hart, ik was halverwege mijn bevalling! en veel te vroeg! Dokter kwam erbij en ik lag daar te snotteren... Maar ze was heel erg lief, ze zei me dat ze alles gingen doen de bevalling stil te leggen, want 32 weken is toch vroeg en het grootste prob was dat de longen niet klaar waren... Daarvoor moest men twee spuiten indienen in mijn bil om de longen van ons kindje voor te bereiden op deze wereld. Ze zei me ook wel dat dit het cruciaale punt is om bevalling te stoppen en het ook niet zou kunnen lukken..;
Daar ging mijn zinnetje van altijd 'niks om je zorgen over te maken'. Alles viel tegen nu... Ik moest overgeplaatst worden naar een ander ziekenhuis(waar ik pers slechte ervaringen gehad heb), omdat als de baby die dag geboren zou zijn, de longen niet klaar zouden geweest zijn en zij daar niet de nodige apparatuur hadden. Dus beslisten we samen voor de baby om naar het ander ziekenhuis te gaan. Direct ging ik aan de bakster om mijn weeën te stoppen. Kreeg ik al één prik in mijn bil voor baby's longen... En rond 20u pas kon men mij transporteren.
Zoals altijd alles 'vlug' gaat, was ik pas om 21u15 in het ander ziekenhuis... daar werd ik eerst naar een kamer gebracht, weer aan de monitor en echo's... Dan tegen de avond hebben ze het kunnen kalm krijgen... De ochtend erna, kreeg ik tweede bilprik voor baby's longen. Dan nog bloed trekken enz...
Uiteindelijk is de bevalling geremd en gisteren pas zag men dat ik een enorme blaasinfectie had. De verpleegster zei me dat ze nog nooit zoveel witte bloedcellen gezien had in de urine... En dat dit de reden is geweest die de bevalling in route gebracht heeft... Nu heb ik vijf cm ontsluiting en dat kan men niet meer trg draaien hé..
Nu maandag transporteren ze me trg naar mijn eigen ziekenhuis (gelukkig maar, mag hier niks! niet uit bed, enkel op een nachtstoel en mn bed,en niks doen )
En als alles goed gaat mag ik als ik 34 weken ben, trg naar huis. En als de baby dan afkomt, zijn de longen zeker ok na die prikken die ik gehad heb en zouden er geen problemen mogen zijn...
Dus voor mij is elke dag een raadsel nu.. Voel me precies een tijdbom... Sinds een uur is men gestopt met de bakster om mijn weeën te controleren... Mijn arm zwol ervan op, dus die moest er uurtje eerder uit
Ben echt wel bang op wat er komen gaat... Ben ik al klaar om te bevallen? Twee maanden te vroeg? Op de koop toe kreeg ik mijn doktersbriefje met de post trg van mijn bazin, moest het indienen aan een andere baas, dat kutmens! Gelukkig heb ik mijn attest van afgifte met datum enz...
Liefs Kyra
21/07/2007
--------------------------------------------------------------------------------
Hier ben ik dan weer
Vandaag nationale feestdag hier voor ons
een hele nacht bijna niet geslapen (had krampen) en dan deze ochtend om zeven uur maar de verpleegster geroepen omdat ik regelmatige krampen had...
En ja hoor, weeral weeën... Ik had al zes cm ontslluiting. De verpleegsters stelden me gerust dat mijn dochterje haar longrijpings spuitjes in orde waren en dat ze de bevalling gewoon gingen laten doorgaan.
Angstig was ik niet deze keer. Rond 7u40 belde ik mijn vriend op en rond 8u was hij hier.
Ik lag al in de arbeidskamer vond het wel nog grappig klinken. Mijn sandwichkes gemist waar ik al heel de week naar uitzag lol
Komt mn vriend daar binnen met kleine oogjes, best komiek om te zien
Krijgt hij een koffie, en ik dronk redbull
Een uur en half lang heb ik weeën opgevangen en dan werder die erg hevig, ik overwoog een epi maar vroeg ze me eerst te toucheren, dan wist ik tenminste of er schot in de zaak zat
9cm ontsluiting lol , dus laat die epi maar
Van alle verpleegsters hier kreeg ik complimentjes dat we voorbeeldkoppel waren en dat ik erg moedig mijn weeën doorstond.
Nu begon mijn vriend toch zenuwen te krijgen, de adhd kwam er ff bij kijken maar die kreeg hij snel onder de knie.
Rond 9u30 ben ik naar het verloskwartier gebracht en daar hebben ze mn vliezen gebroken (ging niet met de hand, erg taaie vliezen )
Ik heb een mini knipje gehad, maar om 10u al was onze kleine lieve dochter Kaylie geboren, ze weegt 1970g en zou al heel mooi gewicht hebben voor prematuur kindje van 32weken
Tenger en broos ziet ze er niet uit, maar mega schattig en al een mooie huidskleur ook hoor! Ze doet het erg goed, krijgt momenteel nog suikerwater toegediend, en extra zuurstof, maar dit doen ze gewoon uit voorzorg want ze zou zeker al zonder kunnen. Ook heeft ons dochtertje nog geen enkele alarmtoon gegeven dus dat is dik in orde!
Meiden, ik ben doodgelukkig, alleen enorm veel last van mijn kont nu!
Heb nog zo gelachen tijdens bevalling met die gyn, net alsof die met zijn vinger in mn poep zat, en dat zei ik em ook...
Ik vind dat ik kan zeggen dat ik dat goed gedaan heb (onze kleine meid ook uiteraard) om maar 20j te zijn, eerste kindje, zonder epi enz...
Dikke proficiat voor mijn vriend ook want die is er ook geweest voor mij heel de bevalling lang en heeft erg zijn best gedaan! Hij heeft het zweet van me afgedept en mijn hoofd ondersteunt!
Foto volgt zo!
Dikke kus aan iedereen en succes
Ik hou jullie alvast up to date!
Kaylie Mattias Van Hyfte
Geboren om 10u02 op 21/07/07
Mijn gewicht: 1970g
Mijn lengte: 43.5cm