@Madelief: super dat alles weer goed was bij de vk en 6,5 kilo is zeker heeeel netjes!! 😊 Toen ik maandag in het zh was ben ik weer gewogen en er is 9 kilo (misschien iets meer) bijgekomen in totaal tot nu toe., vind dat niet echt weinig, maar goed.
@Mar: fijn je weer te zien hier!! 😊
@Dropveter: dat is echt lief van je (dat je wel iets mee wil brengen vanuit NL), dankjewel!! Het is niet nodig hoor, we hebben bijna alles en de laatste dingen moeten we gewoon hier kopen. Zit gelukkig wel een hele grote babywinkel in de plaats waar ook het zh is waar ik ga bevallen en nu steeds naar terug moet, daar hebben ze volgens mij ook echt alles, daar hebben we ook de babykamer gekocht.
Leuk dat jullie vrienden een tweeling hebben gekregen, mijn namen zijn het ook niet, al hoewel ik D@mian nog wel leuk vind. 37 weken lijkt me wel mooi voor een tweeling, je moet er toch niet aan denken langer dan 40 weken zwanger te zijn van een tweeling (neem aan dat ze dat ook niet toelaten trouwens of wel?), 40 weken lijkt me al echt te lang...
@Fem: Gelukkig dat je weer thuis bent, al snap ik dat het tegen kan vallen, in het zh moet je wel de hele dag op bed liggen, thuis is dat toch net even anders lijkt me. Sterkte nog meid, ik hoop dat je er gauw weer helemaal bovenop bent!
@Finaly: jij hebt ook last van harde buiken toch? Slik je magnesium? Dat helpt echt wel namelijk (en ik sowieso goed als je zwanger bent, dat wist ik ook nooit), ik moet het nu drie keer per dag slikken de rest van de zwangerschap, het brengt de baarmoeder tot rust.
@hier: dankjewel nog voor jullie reacties. Ik moet zeggen dat het niet meevalt, ik kan eigenlijk helemaal niks doen, behalve liggen. Soms kan ik wat rechtop liggen (zoals nu), maar soms is dat zelfs al teveel, vanmiddag kon ik alleen plat op mijn zij liggen, van elke andere houding kreeg ik de hele tijd harde buiken. Dan kan ik dus ook niks doen, behalve muziek luisteren of internetten op mijn Iphone. De hoop die ik had wel in staat te zijn af en toe een wandelingetje te maken of ergens even iets gaan drinken ofzo is vervlogen, mijn baarmoeder is zo gevoelig, die reageert echt overal op. Ik krijg om het minste of geringste een harde buik, als ik even sta bijvoorbeeld, als ik van de bank overeind kom, de kleine uk flink draait en/of schopt of als er ook maar een minimale hoeveelheid urine in mijn blaas zit.
Verder is het wel stabiel, dat is tenminste nog iets, ik had alleen gehoopt dat het wat beter zou worden, maar dat wordt het niet helaas. Ik ben echt aan de bank en het bed gekluisterd. Mijn vriend zorgt echt supergoed voor me en is zo bezorgd, dat is wel heel lief en ook fijn. Hij werkt ook wel veel, maar omdat we nog in het hotel wonen (wat nu een voordeel is), komt hij iedere keer kijken hoe het gaat en dan doet hij alles voor me: brengt me te eten, vult mijn waterflesje, maakt 10 keer per dag een nieuwe warme kruik voor me, legt mijn kussens goed, geeft me mijn magnesium etc. En als er iets is dat hoef ik hem maar te bellen en is hij er natuurlijk meteen. Ik moet ook zeggen dat ik blij ben dat ik tenminste nog thuis ben en niet ben opgenomen in het ziekenhuis, ik moet er niet aan denken eerlijk gezegd, als het moet dan moet het, maar absoluut liever niet.
Ik ben ook best wel moe trouwens en in tegenstelling tot wat ik verwachtte kost het me niet teveel moeite om 's avonds in slaap te komen, ik heb toch het idee dat dit veel van mijn lichaam eist momenteel. Alleen door al het liggen krijg ik natuurlijk ook andere pijntjes, zoals hele vervelende zeurende benen en lage rugpijn. De laatste drie nachten werd ik zo tegen de ochtend ook wakker met een zeurende pijn in mijn onderbuik, wat ons zelfs nog tot twijfelen heeft gebracht weer naar het ziekenhuis te gaan, maar ik denk niet dat het iets van (voor-)weeen zijn, maar eerder dat het komt door het lange liggen in bed in dezelfde houding. Misschien komt het ook doordat mijn darmen wat van slag zijn door de magnesium, in ieder geval gaat het over als ik opsta (d.w.z. als ik me verplaats naar de bank) en naar de wc ben geweest voor de grote boodschap.
Maar goed, al met al is het flink klote als ik het even zo mag zeggen, soms trek ik het ook even niet meer, het is zo vermoeiend als je merkt dat zelfs de kleinste dingetjes het erger maken en je bijvoorbeeld ook eigenlijk niet eens goed aan tafel kunt eten.
Gelukkig kan ik hier even spuien ;-), dus dat doe ik dan ook af en toe maar als jullie het niet erg vinden en ik in staat ben voor de verandering even wat rechterop te zitten zodat ik in ieder geval gebruik kan maken van mijn laptop.
Wat zal ik blij zijn als straks de mijlpalen van 34 en 37 weken zijn bereikt, want behalve het feit dat dit heel vervelend is maak ik me natuurlijk toch ook flinke zorgen dat ons manneke veel te vroeg komt... Overmorgen ben ik gelukkig 30 weken!