Hoi Leeuw, ten eerste wil ik je voorzichtig feliciteren, het is toch een wondertje, ook al zat je er nu niet echt op te wachten.
Lastig die situatie waar je in zit, maar pieker er maar niet al te veel over, je vriend is in ieder geval niet negatief, heeft tijd nodig om te 'wennen', en een 2e kind erbij krijgen is niet zo'n grote verandering als een 1e kind krijgen. Niet dat ik dat weet hoor, maar ik hoor het dus van anderen.
Ik denk dat je zelf ook nog even goed aan het idee moet wennen dat je zwanger bent en dat jullie samen voor 100% de beslissing nemen ervoor te gaan, of niet. Wat je ook kiest, aarzel niet om het hier te vertellen, je kunt het hier tenminste kwijt, is inderdaad wat je zegt anoniem.
Als jullie ervoor kiezen om voor het kind te gaan, zie het dan niet als een ongelukje maar als een kadootje.
En inderdaad, maak je maar niet te druk om die 'slechte' dingen, ik denk zelf altijd: vroeger wisten ze het ook allemaal niet en het is met ons allemaal ook goed gekomen. Slikten onze moeders foliumzuur? Ik dacht het niet????
Hier: ik ben al de hele week strontmisselijk, waar ben ik in hemelsnaam aan begonnen, heb er al helemaal geen zin meer in. Kind is o zo welkom, maar die hele zwangerschap kan me gestolen worden, bij de 1e ook al.... Pffft....
Roos eet bijna alles zelf, laten we haar zoveel mogelijk doen, behalve wat echt een te grote troep gaat worden zoals appelmoes en rijst, dat soort dingetjes, maar brood eet ze allemaal zelf en bijv pasta ook en fruitstukjes. Tot ze ermee gaat spelen, dan heeft ze genoeg gehad en halen we het bordje weg. Ze krijgt een lepeltje en een vorkje, we zien wel waar ze mee eet, maar meestal vindt ze het met haar handen toch het makkelijkst/snelst.....
Ze zegt bijna alle woorden na die we zeggen, al dan niet verstaanbaar, de makkelijke wel verstaanbaar en moeilijke in een soort brabbeltaal.