Maja schreef:
Linnie: goh wat vervelend dat je zo slecht slaapt. Kun je niet iets nemen, zodat je een goede nachtrust hebt? Sterkte, meid.
Nien schreef:Maja, vind het nu ook wel spannend worden ! oooh pf alles is naar mijn onderrug geschoten, heb zo'n pijn he 😞 bleghhh !!
girlnextdoor1987 schreef:week een buikfoto 😊
18+5
liek84 schreef:faithe; als je ergens een overheadprojector kan lenen/ huren/ op de kop kan tikken oid, kan je heel gemakkelijk sheet uitprinten met de afbeelding, projecteren op je gordijn, en hoef je het alleen maar even over te trekken; dat kan een kind!
Sabrina1984 schreef:Hoi meiden,
Ik ben alweer eventjes niet geweest hier. Vrijdag 17 juni hadden wij een afspraak bij de VK om het hartje te gaan luisteren. Eerst heeft ze mijn baarmoeder gevoeld en dat was allemaal prima op schema. Toen ging ze het hartje luisteren, onder, boven, links en rechts geen hartje te vinden. We werden doorgestuurd voor een echo en mochten even tussendoor. Ze kreeg geen goed beeld doordat er nog maar weinig vruchtwater in mijn baarmoeder zat. Ons kindje was dus overleden. Een klap die inviel als een bom. Dit hadden we absoluut niet gedacht. Het ging allemaal zo goed, ik voelde me goed en had vorige week het idee dat ik onze kleine voor het eerst heb gevoeld. We kregen die middag nog een afspraak in het AMC en ook daar werd een echo gemaakt en bevestigd dat ons kindje was overleden. Ze vertelden ons dat ik moest gaan bevallen en we kregen een afspraak voor zondag. Thuis moest ik zo erg huilen dat ik ervan moest overgeven. Waarom wij? en waarom nu nog in dit stadium? Zaterdag was een hel met veel spugen en hoofdpijn, bijna de hele dag heb ik op bed gelegen. Zondagochtend werden we in het ziekenhuis verwacht en ik moest tabletten nemen om de weeen op te wekken. De weeen waren verschrikkelijk. Ze hadden ons verteld dat het soms 2 of 3 dagen kon duren, maar ook dat de kans groot was dat de placenta zou blijven zitten en deze dan operatief nog verwijderd moest worden na de bevalling. Gelukkig is me dat bespaard gebleven en kwam alles in 1 keer eruit om 17:19 uur die zondag. Ik kreeg ons kindje op mijn buik op een doek en het is zo'n prachtig mooi mensje. Ze konden niet heel duidelijk zien of het een jongen of een meisje was, dus we hebben onze beide namen gegeven. Hannah Emile. Zelf denken we dat het een meisje is. Zo'n prachtig fijn gezichtje. Alles erop en eraan handjes met 10 vingertjes. Voetjes, alles helemaal compleet. We mochten haar mee naar huis nemen zondagavond en zijn ons gaan voorbereiden op de begrafenis. Dinsdag hebben we haar in besloten kring begraven en ze heeft een prachtige plek gekregen. Vandaag hebben we bloemetjes gekocht en op het grafje gezet. Ik hoop en bid voor de zwangeren hier dat jullie zoiets nooit hoeven meemaken, want het is hartverscheurend. Veel liefs Sabrina