Lucky schreef:Jones, wij zaten zondag in de tuin en toen zei mijn man, kijk eens daar vliegen 3 ooievaars. Echt heel bijzonder, had ik nog nooit gezien. In gedachten heb ik toen gezegd "ga naar Jones". Dat heb ik echt gedaan lieverd, leef zo met je mee.
Plusje, jeetje wat een onzekerheid en spanning voor jou zeg. Hopelijk krijg je donderdag een hele mooie echo.
Nic, zwanger willen worden is geestelijk erg zwaar. En dan zeg ik wel heel makkelijk dat jij nog niet zo lang bezig bent, maar iedere maand dat het niet gelukt is is gewoon ontzettend balen en dan mag je best even huilen. Al moet je daarna wel proberen om snel weer moed te vinden voor de volgende maand.
Op de kinderboerderij was het heel leuk. Ons mannetje vond de diertjes geweldig maar ook de andere kindjes waren erg interessant.
Vandaag weer werken......
Liefs Lucky
Lucky: ik weet dat ik net bezig ben en zeker niets te klagen heb tot nu. T is wel frustrerender dan ik dacht maar dat verschilt ook per maand. Al ik zeker weet dat er een kans is wordt ik gek en anders valt t wel mee. Ongi is even huilen als ik dacht dat t wel eens gelukt kon zijn maar na een halve minuut kan ik er weer tegenaan!
Waar ik mezelf wel druk op leg is dat ik niet in de medische wereld wil komen. Misschien kort onderzoek waaraan t ligt maar zie kinderen krijgen niet als ultiem levensdoel. Kan me voorstellen dat dit ook veranderd in de loop der tijd. Maar voor nu ligt daar mijn grens. Met zijn tweeën zijn we ook gelukkig. Of misschien pleegouders worden. Al wil ik natuurlijk wel heel graag een uk van mezelf.
Nog maar niet aan denken en blijven proberen. Hoop dat onze tijd snel komt.
Wel leuk op de boerderij zeker? Lijkt me ook geweldig al die ik dat nu ook gewoon hihi. Van huis uit gewend om altijd op pad te zijn. Dierentuin, bos, speeltuin. Vanalles wat. Dat wil ik mijn kids ook meegeven!
Jones, hoe gaat ie nu? Weer volop met de behandeling gestart? Knap hoor dat je dit kunt en volhoudt. Kennissen zijn ook 5 of 6 jaar bezig geweest maar nu wel een tweeling! Houdt moed meis!