Hbb, snap je onzekerheid heel goed. Even een goed verhaal van mijn kant. Ik voelde bij mijn eerste zwangerschap helemaal niks tot ik 6,5 week was!! Wist ook niet dat ik zwanger was, was ongesteld geworden (tenminste dat dacht ik) en had zelfs weer doorgespoten tot de 5,5 week. Toen kreeg ik een echo en had ik helemaal geen eitjes, wat ik raar vond, want normaal had ik er altijd wel eentje. 's avonds zo'n gevoel, hier klopt iets niet en zwangerschapstest gedaan. Heeeeeel lichte streep. Volgende dag zkh gebeld en bloedtest was duidelijk, zwanger. Kreeg daarna echt pas bij 6,5 week weeeig gevoel (nooit echt misselijk geweest), gevoelige borsten en ijzersmaak in mijn mond. Nu met deze zwangerschap was ik in de 3e week al niet lekker, ontzettend moe etc. (geen bloedverlies trouwens) en dit is misgegaan. Je weet het dus maar nooit! Snap je onzekerheid en probeer je erdoorheen te slepen met positieve verhalen (heb je het door:wink:).

Iedereen een knuffel!!

Hallo lieve meiden,

Ik zou het heel erg fijn vinden als ik me bij jullie mag aansluiten..
Eerst mijn verhaal maar even:

In maart kwam ik erachter dat we zwanger waren, helemaal in de wolken natuurlijk...
Op 7juni hadden we een extra echo ingepland omdat de laatste met 9weken was en wachten tot de 20e week duurde dan wel erg lang...
Dus met 14weken een echo en leuk, want mn moeder kon dan ook mee 😊
Op het moment dat ik daar op die tafel lag en men direct zag dat het niet goed was met ons mannetje, verdween alle grond onder me vandaan
Ons kindje was niet levensvatbaar
Op 8juni een volledig onderzoek gehad van ons kindje en toen werd het ons wel duidelijk "dit mannetje was niet bestemd voor deze wereld en zou een sterretje worden aan de hemel" Wat een verdriet, maar voor ons een troost (hij voelde er nu nog niks van)
Dus op 12juni opname om de bevalling van ons mannetje op te wekken
Weinig pijn gehad en al de volgende morgen werd om 7.30uur ons mooie, complete mannetje geboren Luca*
Een moeilijke tijd, en dat is het nog steeds maar de weken erna hadden we het gevoel dat alles weer een beetje bergopwaarts ging
HELAAS, op 5juli kreeg ik een bloeding en op verzoek van de VK ben ik meteen doorgestuurd naar de GYN
Daar werd geconstateerd dat er nog resten placenta achter gebleven waren in de baarmoeder, ik moest alnog gecurriteerd worden 😞
De dag erop zou het dan gebeuren.... de hele dag wachten maar ik kwam maar niet aan de beurt
Ik mocht wel naar huis en kon de volgende dag terug komen (ik heb me nog nooit zo ellendig gevoeld als op dat moment)
Maar goed de volgende dag meteen bij binnenkomst kregen we een tijd en keurig al snel werd ik geholpen
Dit alles vandaag

Sorry meiden voor dit hele verhaal, maar ik moest het even kwijt ergens.........

Jemig myka, wat een verhaal!!!! Wel mooi dat je je knulletje Luca hebt benoemt, betekend namelijk licht (maar dat wist je waarschijnlijk al)... Hij zal als een prachtig lichtje aan de hemel schijnen en elke nacht op je neer stralen.....

En dan na zo'n verlies nogmaals zo geconfronteerd worden met je verdriet. Onbegrijpelijk hoe gevoelloos ze soms in ziekenhuizen kunnen zijn!!!!!

Heel veel sterkte en je mag hier altijd je hart luchten, daar is dit topic voor!!!! Elkaar steunen door dik en dun!!!!!

Myka, welkom hier!! Wat een verhaal inderdaad! Kan me helemaal voorstellen dat je je verhaal kwijt moet. Was zelf al langer beetje aan het meelezen, maar toen ik zelf ook echt MA kreeg en curettage werd de behoefte wel groot om toch ook zelf te gaan schrijven. En vind het eerlijk gezegd nu ook heel fijn om dagelijks wat te schrijven.
Dit alles pas gisteren gebeurd zeg, hoe voel je je nu?

HBB, jij alweer 6 weken. Hoe gaat het met jou? Nog onzeker over je zwangerschap en hoe het zal verlopen? Wanneer heb je de eerste echo?

Nien, Pooh en Tijger, hoe gaat het met jullie?

Hier wel goed, alleen vind het erg lastig dat ik continu geconfronteerd wordt met een zwangere schoonzus die van alles mankeert en dit ook duidelijk op het woord brengt. Grrr, wees blij dat je zwanger bent!! Mag best kwaaltjes hebben en het erover hebben, maar ze zegt gewoon nooit dat het goed gaat (al trouwens alle jaren dat ik haar ken niet hoor, heeft altijd wel wat). Vind het echt moeilijk om haar zwangere buik te zien. Morgen afspraak met fert.arts voor nacontrole. Hoop echt dat baarmoeder helemaal schoon is en we snel kunnen starten met IVF.

@ HBB, wanneer heb jij ook al weer je eerste echo? Ik/wij snappen je onzekerheid helemaal..genieten de eerste weken (en wellicht de hele zwangerschap) is ontzettend moeilijk na een miskraam..:( En nu is ook nog de vakantie ingegaan, dus nog meer tijd om er bij stil te staan, ook niet echt bevorderlijk (tenminste...bij mij niet, veel te veel tijd om te piekeren en zorgen te maken)
Ik wil, net zoals velen al hebben gedaan waarschijnlijk, wel benadrukken dat niet iedere zwangerschap hetzelfde is. Bij mijn eerste zwangerschap had ik al een soort spierpijn in mijn borsten voor mijn NOD, bij de tweede zwangerschap kwam dit pas bij 6,5 week. Heeeele dikke knuffel!!!

@ Myka, helaas welkom hier 😞 Nogmaals een hele dikke knuffel meid, ik zag op FB al dat je terug naar het ziekenhuis moest maar snapte al niet het hele verhaal. En ben de afgelopen dagen niet erg veel hier geweest dus had even gemist wat er allemaal aan de hand was. Wat heftig toch allemaal 😞 Ik heb het al eerder tegen je gezegd, maar ik vind jou echt ontzettend sterk overkomen. Praat/klaag/schreeuw hier maar lekker alles van je af, daar zijn we voor. Uit ervaring kan ik vertellen dat dit topic ontzettend waardevol is geweest voor de verwerking, dus ik hoop dat dit voor jou (en de rest!!) ook is.

@ Roosje, aagghhrr sommige mensen lijken zich niet te beseffen wat voor een wonder het is om een kindje te krijgen he 😞 Weet zij dat je net een miskraam achter de rug hebt??

@ nien, meid hoe gaat het met je? moeilijk he..de eerste echte ronde ongesteld worden na je MK?

Hier weer een beetje rustig geworden. Nog steeds ongesteld. Ik heb de afgelopen 1,5 cyclus de pillen van de etos geslikt, deze heb ik regelrecht de prullenbak in gegooid. Was zo klaar met deze ronde en al de vage bloedverlies. Ik ken dat helemaal niet van mezelf. Ik slikte de pillen in de hoop dat mijn cyclus korter werd, tjah..iets korter was die wel maar de onrust was veel groter *ik ga er echt vanuit dat dit door die pillen komt*. En dat is het me niet waard. Dus nu maar weer mijn gewone potje foliumzuur tevoorschijn getoverd. Hier ben ik tenslotte al 2x zwanger mee geworden, nu maar hopen dat dit mijn gelukspillen zijn 😉

Myke helaas welkom hier.
Wat een verhaal zeg. Bah.
Hoop dat nu alles goed gaat en je nu de tijd krijgt om het een plekje te gaan geven.

Hbb hoop voor je dat het snel vrijdag is en je goede echo hebt. Maar dat kan bijna niet anders op z'on kooie datum. Haha
Snap je onzekerheid heel erg goed

Pooh ik gebruik die pillen ook niet meer. Haha
Ik had ineens een langere cyclus.

Roosje wat vervelend met je schuonzus zeg.
Hoop dat je haar maar niet te vaak ziet.

Hiet gaat het goed. Ben iets minder hier aanwezig. Beetje rust in de kop wat betreft zwanger worden, was er weer veel te veel mee bezig

Hoi meiden,

Ff ego, heb net t ziekenhuis gebeld of de uitslagen van het chromosoomonderzoek binnen zijn. En ja hoor...ze zijn binnen. A.s. Vrijdag hebben we een afspraak om de resultaten te bespreken. Mijn man heeft heel erg de behoefte om de uitslag te weten...dus net met veel zenuwen t ziekenhuis gebeld. Pff en nu ik een datum weet laat t mij niet meer los...ben zooo bang dat er iets mis is 😞
tijger, wilde de gyn jullie ook persoonlijk zien of kregen jullie de uitslagen wel via de telefoon te horen. Kreeg sterk t gevoel dat zij het niet tegen mij wilde zeggen.

Ohhh wat eng pooh, ik ga duimen voor een hele mooie vrijdag de 13de!!!!!!! Ik duim met alles wat ik heb dat het gewoon protocol is om persoonlijk de (goede) uitslagen te vertellen..........

@oooh: Ooh meis wat spannend en idd eng...
Ook ik hoop dat de uitslagen goed zijn en dat je snel mag gaan genieten van een zwangerschap...
Dikke knuffel voor jou en ik begin alvast met duimen voor vrijdag

Ik ben op! Wil en kan niets anders dan in bed liggen..
A.s woensdag hebben we onze eerste afspraak bij de gyn, ben zo benieuwd of er al onderzoeken binnen zijn.

@Pooh, we blijven positief meid, wie weet willen ze de uitslagen gewoon persoonlijk vertellen en meteen even vragen hoe het nu met jullie is.

@ myka en HBB, dank je wel meiden. Ik zit me nog rot te zoeken op internet hoe het bij anderen gaat. Kan beide kanten op: sommige weten al weken vantevoren wanneer de uitslag komt en hebben een afspraak: standaard dus..bij goed en slecht nieuws. De ander belt en krijgt wel een uitslag.
Probeer (maar lukt niet echt) mijn gedachten positief te houden door te denken 'ze heeft alleen in mijn dossier gekeken, niet in die van mijn man...verwacht niet dat die aan elkaar gekoppeld zijn omdat wij niet door hebben gegeven dat we getrouwd zijn, ik heb daar ook nog steeds mijn meisjesnaam. Dus zonder naar zijn dossier gekeken te hebben bepaalt ze al dat we een afspraak moesten maken.' -> dus zal het wel standaard zijn. Maar de negatieve gedachte is: dus dan zit het bij mij niet goed...
Heb al een vriendin geappt, die is in hetzelfde ziekenhuis VK, maar zij wist niet wat standaard was bij die onderzoeken omdat zij daar nooit mee van doen heeft.

@ myka, hele dikke knuffel. Het is ook ontzettend oneerlijk en vooral heel erg zwaar wat jij hebt meegemaakt. Ik herken het gevoel van alleen maar in bed willen liggen wel. Nog steeds ga ik wel eens heeeel vroeg naar bed zodat de dag maar weer om is. En dan hoop je maar heel erg dat het morgen weer wat beter is. Gun jezelf de tijd om verdrietig te zijn....de tijd dat jij je weer wat beter gaat voelen komt ooit wel weer, beetje bij beetje. Voor nu het advies: doe waar jij je het beste bij voelt en als dat een hele dag in bed liggen is, dan is dat waarschijnlijk gewoon nodig.
Welke onderzoeken hebben ze gedaan bij jullie en Luca*?

@ baukje, ik hoop dat je gelijk hebt! Hebben jullie ook onderzoeken laten doen?

Ze hebben Luca* helemaal onderzocht en van alles op de kweek gezet!
Ook is er een vruchtwaterpunctie gedaan en is er bloed van mij afgenomen....

Pooh kan me voorstellen dat je er tegenop ziet...
Maar probeer positief te blijven, de week duurt al lang genoeg
Kus, hug

Pooh, je zult wel op zijn van de zenuwen zeg. Zou helemaal hetzelfde denken hoor, dan zal het misschien wel niet goed zijn, waarom willen ze ons anders persoonlijk spreken. Aan de andere kant weet ik dat ze bij ons in zkh voor zover ik het heb meegemaakt nooit uitslagen krijg van de verpleegkundige aan de telefoon (behalve toen de bloedtest positief was) en dat ik uitslagen altijd via de gyn/fert.arts te horen kreeg tijdens gesprekken/echo's. Kan dus inderdaad ook wel protocol zijn, net wat hbb zegt. Probeer wat afleiding te zoeken deze week, dan gaat de tijd hopelijk sneller voorbij.

Myka, doe wat je hart je ingeeft. 2 weken geleden kwam ook iemand met zo'n advies (volgens mij ook van dit forum) naar mij en ik voel me inmiddels wel weer beter. Nog steeds ups en downs, maar algemene gevoel is echt beduidend anders. Voel wat je voelt en als je zin hebt om leuke dingen te doen, doe je dit en als je zin nhebt om alleen in bed te liggen, doe je dat. Ook mensen uit omgeving die negatieve opmerkingen etc. hebben zou ik gewoon even uit de weg gaan. Omring je met mensen die je steunen en dan naar verloop van tijd ga je je echt wel wat beter voelen. Sterkte meid!! Knuffels!

Tijger, wat goed dat je even afstand probeert te nemen van het zwanger worden. Ik merk juist dat ik behoefte heb aan veel lezen etc. Heb nu ook 2 romans over behandelingen etc. gekocht (heb ze nog niet binnen). En veel op het forum te vinden, zodat ik er juist mee bezig ben. Goed dat je voor jezelf besloten hebt om er minder mee bezig te zijn. Ik hoop dat je daardoor meer rust gaat krijgen.

Ik vandaag afspraak voor nacontrole in zkh. Baarmoeder was helemaal schoon en verder ligt alles plat (net als een nationale stroomstoring, haha). Geen cyclus dus. Maar, dan wel goed nieuws, want aangezien ik die niet van mezelf heb hoef ik ook niet te wachten tot menstruatie en kan ik VANDAAG (jippie!!) al beginnen met spuiten. Aangezien het zomerstop is, geen IUI of IVF nu, maar de 1e keer gewoon zelf klussen met hormoonstimulatie. Om geen maand te hoeven missen. Met fert.arts gelijk gesprek gehad over vervolgtraject. Zij heeft toch ook hoop voor IUI, maar mogen wel IVF doen. Denk zelf toch ook sterk aan eerst aantal keer IUI en dan pas over naar IVF. Al de nadelen van IVF in mijn hoofd, lange traject per keer, pijnlijke punctie, de hoop op bevruchtingen, daarna goede terug teplaatsen, evt. in te vriezen en maar weer goed te ontdooien. Hoeveel hou je dan eigenlijk over? Is het dan wel waard om nu gelijk IVF te gaan doen, ipv het 'makkelijke' IUI? Hebben nog evn om er zelf over na te denken, nu met hormoonstimulatie deze ronde. Wat zouden jullie doen? Vraag maar even aan iedereen advies, want zat er deze week al over te piekeren.

Wel even emotioneel toen ik in de wachtkamer zat. Vorige keer toen we daar waren, was het mis en viel de grond onder onze voeten vandaan. Nu voel ik me wel weer sterk genoeg om weer te starten. Ben eigenlijk alleen maar superblij dat we weer een kans hebben nu!

Nee wij hoefden nog geen onderzoeken te doen, mocht ik nu weer een miskraam krijgen dan moesten we wel naar de gyn voor evt onderzoeken.

Even snle op pooh reageren voor ik ga slapen.
Wij moesten ook komen voor de uitslagen, afspraak werd gelijk gepland tijdens de afspraak dat we hadden afgesproken deze onderzoeken te gaan doen.vrijdag de dertiende wordt super dag voor pooh en hbb. Kan jiet anders!

@ roosje, raar is dat he..als je weer op de plek komt waar je het slechte nieuws te horen kreeg..wat betreft advies, dat vind ik erg lastig!! Ik ken dat traject niet echt goed en ken de voor en nadelen niet echt. Wel krijg ik de indruk day t jou gevoel eerst bij IUI ligt...ik zou zeggen: volg je gevoel!

@myka, spannend dan meid!! Hoe laat heb je morgen de afspraak??

@ tijger, dat vind ik fijn om te horen 😊 bij ons is het de laatste x in het ziekenhuis heel raar gegaan. Ik moest toen bloedprikken maar die afdeling was al dicht. Bij de gyn op de afdeling liep toevallig een vriendin van mij rond en die heeft toen bloed geprikt. Maar ondertussen was de gyn nog formulieren zoeken..dus er is nooit duidelijk gezegd op welke manier wij de uitslag zouden krijgen. Misschien hadden we ook wel meteen een afspraak moeten maken. Was nu wel een stuk duidelijker geweest!

@ hbb, vrijdag de 13e wordt voor ons positief, daar houden we t maar op! Hoe laat heb jij je echo?? Hoe gaat het nu met je??

Hoe gaat het met jullie? Spanningen voor de afspraken van a.s. vrijdag lijkt me. Laten jullie horen hoe het is afgelopen?
Myka, en met jou? Echt verschrikkelijk om te moeten bevallen, terwijl je weet dat het niet levensvatbaar is. Had je al uitslagne van het ziekenhuis van Luca? (of misschien heb je het al eerder geschreven wanneer hoor, sorry dat ikh et nogmaals vraag dan).

Hier over het algemeen positief gevoel. Heb idee dat ik de MA al vrij ver verwerkt heb. Wat wel scheelt is dat ik dus gelijk weer mag starten met spuiten. Geeft me duidelijk moed om weer in de toekomst te kijken. Gisteravond wel even een dipje, lag te huilen in bed. Maar had dan ook een boek gelezen over iemand die behandeling had ondergaan (Ik zie een wonder). Pfff, wat een hel die ICSI zeg. Mannetje en ik besloten dat we in ieder geval 4x voor IUI willen gaan en dan over willen gaan op IVF. Op tijd afspraken maken om gelijk na de laatste IUI door te gaan, want anders zit daar weer een gat en dat vind ik altijd zo'n zonde. Maar, hopen dat het niet hoeft! Moet Utro in ieder geval nemen tot 12 weken mocht ik zwanger raken. Vind ik ook fijn, toch weer iets extra's wat mee kan helpen om het goed te laten verlopen.

myka succes vandaag in het zkh!!
geef toe aan je verdriet, en doe waar je op dat moment behoefte aan hebt!
over poosje kan je zeggen dat je je weer langzaam aan wat beter gaat voelen, maar heeft echt tijd nodig!

roosje goed dat je besluit hebt genomen!
hoop dat je snel zwanger bent en je niet voor ivf hoeft te gaan!

pooh ben je er weer een beetje rustiger onder?

Hbb hoe gaat het met jouw?
hou je het nog een beetje vol tot vrijdag?

meiden vrijdag de dertiende is super dag.
1 is helemaal geen ongeluks getal hoor haha, voor ons niet in elk geval, ons zoontje is op de dertiende geboren.
dus voor jullie moet het gewoon ook geluk brengen!!

hier de ovu testen in huis. deze ronde dat maar weer een keer proberen
en heel erg hopen dat ik niet weer een langere ronde heb.

ben fanatiek bezig met afvallen.
ben in totaal al 9 kg kwijt.d
dit is al over langere periode hoor. ben elke keer aan het lijnen geweest en dan weer even niet. na de miskramen kon ik mij er elke keer niet goed toe zetten om weer te beginnen.
maar nu wel goed bezig
en wat helemaal leuk is, is dat mensen het kunnen zien, krijg zoveel complimenten. erg motiverend

Hoi allemaal, ik ben nieuw op dit forum, ben hier via een vriendin terecht gekomen.
Ik heb een aantal van jullie verhalen gelezen onder dit topic, en ik wil jullie allereerst veel sterkte wensen!
Ik weet nog niet helemaal hoe het forum werkt, daarom hoop ik dat het oke is als ik hier mee schrijf.
Na 8 weken zwangerschap kregen we tijdens de 1e echo te horen dat er alleen een leeg vruchtzakje zat. Een mega klap, want ik had totaal geen bloedverlies of krampen gehad en voelde me verder goed. In overleg met de VK besloten 2 weken af te wachten op een spontane miskraam. Helaas ben ik nu al anderhalve week aan het wachten en er gebeurd niets..eind van de week toch maar bellen voor verwijzing naar het zkh.
Misschien zijn er hier meer meiden die iets soortgelijks hebben meegemaakt: wat waren jullie ervaringen?

@ puck: he bah wat rot!!!!! Ik had wel bloedverlies, maar dat zette niet door... De volgende dag bij de gyn geweest en 2 dagen na t bloedverlies een curretage gehad. Ik vond (ondanks dat t natuurlijk een medische ingreep is) het een erg fijn idee dat ze bij een curretage "alles" weghalen. Wat je toch vaak hoort bij natuurlijke mk's is dat niet alles mee komt en ze daarna alsnog moeten......
Hoe hard het ook is, mijn idee is dat je na een curretage meteen kan gaan rouwen... Weet ff niet hoe ik t anders uit moet leggen.....

Hier: bibber bibber bibber....... Schijt echt peultjes (;) zie ticker;)) nee grapje dat gaan we deze keer NIET doen en m'n ukkie blijft gewoon bij me!!!! (zegt ze heel dapper :-?)

Welkom Puck! Ook hier vond ik de curettage fijn (voor zover je het fijn kon noemen dan). Toen ik het nieuws hoorde dat het hartje was gestopt, wilde ik niet nog langer rondlopen. Vond ik echt geen fijn idee. Het moet er toch uit, dus dan maar snel. En inderdaad heb je meer zekerheid dat er alles in 1x uit is. Bij mijn controle bleek dat baarmoeder helemaal schoon was. Is nog geen garantie hoor, want heb ook weleens gelezen dat er wel wat bleef zitten, maar dat zal niet vaak zo zijn. Hoe voel je je nu na 1,5 week? Liep je ook al in het zkh om zwanger te worden of hadden jullie zelf geprobeerd? In ieder geval, neem je tijd om het te verwerken. Je hebt je toch 8 weken zwanger gevoeld, hoe hard is dan de klap dat er alleen een vruchtzakje zit zeg. Sterkte meid!!

HBB, snap je helemaal. O o o, wat vond ik het moeilijk om te wachten tot mijn eerste echo, beide keren toen ik zwanger was. En eerste echo was bij beiden niet goed, want vruchtje bleek een week te klein te zijn (wel hartactiviteit). Bij beide was ook een week later de groei weer goed gelukkig, maar wel in de piepzak gezeten zeg, die eerste weken. Bij zwangerschap nu had ik wel sneller, oh dat was bij de eerste ook zo, dus we wachten het even af.

Wat goed Tijger, al 9 kilo afgevallen! Ik had vorige week ook bedacht om af te vallen ,maar ben nog hetzelfde gewicht. Sta nu wel elke dag op weegschaal en dat deed ik nooit, dus al vooruitgang, ben al met voorbereidingen bezig, haha. Hoe pak jij het aan? Ben ik wel benieuwd naar.

@ HBB, hihi jij gaat zeker geen peultjes schieten meid..owww heb het zo met je te doen!! Wachten op een eerste, tweede, derde ..echo vind ik nog erger dan wachten op een positieve test..mijn duimen draaien hard voor je hoor!

@ puck, helaas welkom. Heeeeeel veel sterkte meid....je gaat vast een mega heftige tijd door nu 😞 Ik herken veel in jouw verhaal. Even kort mijn verhaal:
1e MK: ik zou een echo krijgen bij 10.5 wkn. Omdat ik bij 8.4 wkn een paar vegen oud bloed had, heb ik de VK gebeld en heb een spoedecho gekregen. Helaas bleek toen het vruchtje al heel vroeg gestopt te zijn met groeien.
2e MK: ik kreeg een vroege echo bij 7.5.wkn omdat ik al een MK had gehad. Ik had totaal geen bloedverlies en had last van zwangerschapskwaaltjes dus was zelf redelijk positief. Maar helaas...een leeg vruchtzakje 😞

De 1e x had ik dus al bloedverlies, ik heb er toen zelf voor gekozen om af te wachten. Dit blijkt beter te zijn voor je lichaam en daarom stond ik hier ook voor de volle 100% achter. Een week na de eerste echo, en heel wat bloed later bleek ik het vruchtzakje nog niet kwijt te zijn maar op de echo was wel te zien dat deze was ingedeukt. Dit zou duiden op een nadere miskraam. Dus ik heb nogmaals een paar dagen gewacht, in die dagen heb ik veel heftige krampen (volgens sommige meiden soort van weeeen...maarja, deze heb ik zelf nog nooit mogen ervaren) gehad. Erg pijnlijk. Bij de laatste echo bleek dat het vruchtje zakje niet meer in mijn baarmoeder zat en al op weg was naar buiten. Ik was ondertussen al 10 dagen verder na de eerste echo. De gyn gaf aan dat ik toch wel 60% kans had dat ik binnen 4 dagen het vruchtje kwijt was...maar dit kon ik geestelijk niet aan. Dus ik heb uiteindelijk gekozen voor een curettage. Op de operatietafel (met ruggenprik en al) werd de eendenbek gebruikt en ben ik het vruchtje verloren. Verder dus geen curettage nodig gehad!
Bij de 2e MK stond ik voor dezelfde keus: afwachten/pillen/curettage. Ik wilde niet meer afwachten omdat dit geestelijk echt TE zwaar was voor mij. Ik heb uiteindelijk voor een dagopname gekozen waarbij ik eerst gebruik heb gemaakt van een dubbele dosis cytotec ( in het ziekenhuis hoor...want durfde dit gewoon echt niet thuis te doen) en aan het eind van de dag curettage gehad. Cytotec werkte overigens wel bij mij, maar er zijn ook genoeg meiden waarbij het niet aanslaat. We hadden de curettage aan het eind van de middag al gepland zodat ik zeker was wanneer ik er 'vanaf' zou zijn.
Mocht ik nogmaals voor de keuze staan dan zou ik het weer zo doen als de laatste keer, dus eerst cytotec in het ziekenhuis en aan het eind van de dag curettage. Net wat HBB bedoeld *denk ik* het is geestelijk al ontzettend zwaar...maar daar kom je echt pas aan toe als je lichaam tot rust komt. Je moet echt doen waar jij je goed bij voelt....

@ tijger, wat knap dat je al zoveel bent afgevallen!

@ roosje, fijn dat je ook weer richting de toekomst kunt kijken. Ik ben na de MK ook weer begonnen met ovutesten, was toen voor het eerst omdat je cyclus van de waps kan zijn door een MK. Ik merkte aan mezelf dat ik hierdoor mijn ogen ook weer beter kon richten op de toekomst, het spuiten zal bij jou ook hetzelfde effect hebben verwacht ik. Fijn!

@ myka, hoe is het bij jou gegaan??? Ik zag een erg mooi urntje voorbij komen voor Luca*.

Ik heb vanochtend, sinds 2 jaar, weer een bezoekje aan de tandarts gewaagd. Maar alles zag er goed uit, geen gaatjes 😃 Alleen heeeeeeeel gevoelig tandvlees, of ik over een half jaar terug wilde komen daarvoor. Nou oke dan maar...maar ik weet eigenlijk wel hoe dat komt dacht ik bij mezelf. Als ik me druk maak heb ik altijd last van mijn tandvlees, herkent iemand dit of ben ik hier apart in ;)?
Ik ben ondertussen wel weer een beetje rustiger Tijger, gelukkig wel..pfff..Mijn man en een aantal vriendinnen gingen er echt vanuit dat het een standaard procedure is om een afspraak te maken, zeker omdat ze mijn mans dossier niet eens hebben ingekeken. Dus ze hebben me daar wel een beetje van weten te overtuigen, neemt niet weg dat ik best wel zenuwachtig ben hoor!!

Hbb dikke knuffel.
Duimen draaien hier op volle toeren voor een goede echo voor jouw.
Hoe laat moet je vrijdag?

Puck helaas welkom hier.
Ik had bij de eerste mk bloedverlies en toen echo gehad, was nog heel klein het vrucht zakje te zien. Besloten af te wachten, paar dagen daarna ben im het ook verloren.
Tweede mk spontaan verloren. Was een vroege mk.
En de derde miskraam bleek met vroege echo dat het weer niet goed was. Toen keuze gehad om af te wachten. Dat wilde ik niet. Toen de keuze voor pillen of curretage.
Heb toen voor de pillen gekozen. En ben daarmee ook het vruchtzakje verloren.

Met curretage heb im dusngeen ervaring.
Die pillen is mij erg meegevallen, maar je hoort van veel vrouwen dat die daar erg veel pijn bij krijgen.

Stertke de komende tijd

Even vraagje, Pooh, waar is Cytotec voor? Ik had namelijk curettage (onder volledige narcose) en heb daarvoor geen pillen ofzo genomen. Gewoon, hupsakee, de operatietafel op. Had trouwens geen bloedverlies of what so ever gehad.

@ roosje, cytotec zijn pillen die je vaginaal in moet brengen. Deze zouden een MK opwekken. Helaas werkt dit niet bij alle meiden. Het nadeel van cytotec is dat het niet in alle gevallen (voldoende) werkt en dat je er heel veel pijn van kunt hebben. Zie het voorbeeld van tijger hoe het ook kan gelukkig! Een groot voordeel van cytotec is dat, als het wel werkt, je geen operatie hoeft (want dat blijft het toch)
Mijn gyn gaf voorkeur voor cytotec aan, maar door de enge verhalen die ik er over heb gelezen + het feit dat ik zo snel mogelijk van het vruchtje af wilde, hebben we voor een tussenoplossing gekozen. Dus eerst cytotec, in het ziekenhuis omdat ik dit dus niet thuis durfde. Omdat het bij mij al op gang was gezet en mijn lichaam al het één en ander begon af te stoten door die pillen, hebben ze mijn baarmoedermond bij de curettage niet zelf open hoeven maken en was de ingreep makkelijker.

@Puck helaas welkom hier meid, ik heb bij beide miskramen een curretage gehad en dat is mij goed bevallen, voor zover je het zo kunt noemen. Ik had ook nergens last van en wilde niet wachten tot het zelf op gang kwam, ook omdat het vruchtje al een aantal weken gestopt was met groeien. Ik vond dat geen fijn idee en wilde het zo snel mogelijk uit mijn lichaam. De ingreep viel mij reuze mee en is onder algehele narcose, een dagopname. Het is een moeilijke keuze meid en je moet doen waar jij je het beste bij voelt. Sterkte en je kan hier altijd terecht met je vragen, verdriet...

@HBB nu schiet het lekker op, bijna vrijdag en het gaat helemaal goed komen meid mijn duimen draaien voor je. Hoe laat moet je?

Hier gaat ie lekker bijna alweer 18 weken, wie had dat gedacht na de onzekere start die we bij deze zwangerschap hebben gehad, zo zie je maar de wonderen zijn de wereld nog niet uit.

Pooh ik vond het zelf ook herl erg toen met die pillen.
Gelukkig heb ik een hele lieve zus die een dag bij mij is geweest. Vond ik erg fijn.

Hoi meiden!
Bedankt voor jullie lieve reacties. Het is trouwens mijn 1e zwangerschap, wel erg verdrietig dat het dan gelijk misgaat:( Na het stoppen met de pil en een hele onregelmatige cyclus daarna, was het dan toch raak..we waren dus hartstikke blij! Ik kan echt heel goed begrijpen dat velen van jullie voor curretage hebben gekozen bij een miskraam. Ik dacht het wel even te doen, die 2 weken wachten, maar je wordt gek van onzekerheid..je kan nooit even spontaan ergens heen en op het werk ren ik ieder uur naar het toilet of ik al bloed zie..ik ga morgen toch maar de VK bellen dat ik wil laten ingrijpen. ik ga in augustus ook op vakantie en dan wil ik het inderdaad gewoon ''achter de rug'' hebben, zoals meerderen hier zeiden erom kunnen rouwen en het gaan verwerken.
Wel vreselijk dat sommigen van jullie al vaker een miskraam hebben meegemaakt..ik ben zelf ook heel bang voor een nieuwe zwangerschap dat het dan weer mis blijkt te zijn..je moet vertrouwen blijven hebben maar dat is toch wel heel lastig..aan de andere kant prijs ik mezelf gelukkig dat ik spontaan zwanger ben geworden, aangezien er genoeg meiden/vrouwen rondlopen waarbij het niet vanzelfsprekend is. .

Hey lieverds!!!

Alweer een paar dagen niet op het forum geweest. Heb mijn diplomauitreiking gehad en ben nu helemaal op hahaha. Ben nu al een paar dagen babyboom aan het kijken, ooh haha kan alleen maar janken wat erg zeg! Ik ga straks rustig op jullie reageren!!

Hier bloedgeprikt op dag 3, op dag 10 moet ik weer bloedprikken (maandag dus). Dan weer terugbellen, ben erg benieuwd. Heb nog een echo gehad en alles zag er goed uit, alles is weg!

Ach nien, dan gaat t ZHcircus toch echt beginnen 😞 succes moppie!!!!!!!!!
Ooooh en nu officieel gefeliciteerd!!!!!!!

En vanavond weer babyboom het vervolg!!! 😃

Vanuit hier succes gewenst voor morgen dames!! Laten jullie de uitslag weten en hoe de echo is geweest?

Nien heftig om nu het zkh traject in te gaan.
Dikke knuffel.

Hbb heel veel succes morgen
Pooh ook jij heel veel succes morgen

Even off the record, Tijger, hoe krijg jij Lilypie ovulateticker in je handtekening. Ik krijg hem er niet in met de code of de website link.
alvast bedankt voor je antwoord!

Roosje je hebt de verkeerde code... Je moet de code hebben met [ URL
En die dan in je handtekening kopiëren

Krijg het niet voor elkaar, rotding!
Net babyboom weer gezien, tranen met tuiten. God, wat ben ik nog emotioneel!
Ook weer 1e dag gewerkt na de MA. Pfff, ben om half 2 naar huis gegaan, hoofd was overvol en was doodmoe. Morgen nog een dagje maar dan minder mensen om me heen en daarna.....vakantie!!

Ik dacht, doe het via babyplaza.be, maar ook dan zegt ie 'ongeldig bestand'. Zal wel iets totaal fouts doen, pff, dacht dat ik toch wel verstand van computers had, maar dat stukje positief gevoel wordt nu ook al de grond ingeboord.

(maar verder vandaag totaal niet cynisch, denk dat ik gewoon maar lekker naar bed moet)

Yeah, gelukt, toch geen totale mislukkeling, trek mijn woorden weer in.

Hier ook tranen, bij t zien van Alex en Marianne (wonen een dorp verder en zie hen dus soms) vorige keer nog op een feest.... Wil dan altijd bijna op hen afstappen om te zeggen hoe sterk ik ze vind!!!! Maar toch doe je dat niet.....

Ik zit er wel aan te denken (als ik de 12 weken voorbij ben, ken namelijk vrienden van hen en die hoeven nog niks te weten) om mijn voorraad medicatie die nog in de koelkast ligt aan te bieden (we zitten ook in tzelfde zh, dus zelfde medicatie)..... Heb namelijk bijna een complete poging aan medicatie liggen en dat scheelt toch gauw €1500,-

@HBB, ben heeeeeeel benieuwd hoe het vandaag is gegaan bij je echo! Laat je het weten?

Overigens heb ik gisteren ook weer tranen met tuiten zitten huilen bij Babyboom! Wat een zielige verhalen!

weer geen goede echo, weer geen hartje, weer geen gezond kindje............ Waarom nou niet?????????????????????? ben kapot!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Och hbb lieverd weet niet wat ik moet zeggen zit hier met tranen in mijn ogen

@HBB: Ooh nee meid wat vreselijk! Dikke knuffel voor jou xxx

@HBB, och meissie, ik voel je pijn door mijn hele lichaam! Wat een verschrikkelijk nieuws! Ik kan er alleen maar heel stil en verdrietig om zijn! *knuf*

Ahh hbb wat een verschrikkelijk nieuws weer zeg.
Je was er al zo bang voor.
Weet joet goed wat ik tegen je moet zeggen.
Heel veel sterkte.
En een hele dikke knuffel, en schrijf alles hier maar lekker van je af

HBB, ook al op ander topic gereageerd, maar hier toch ook nog. Vind het echt oneerlijk en is gewoon ongelofelijk K*T!! Al zoveel ellende en verdriet meegemaakt en dan weer mis. Heeeeeel veel sterkte en dikke knuffels!!

Tijger, niks uitgekomen zie ik? Fijn!

O, sorry, Pooh had natuurlijk de uitslag vandaag. Zag dat er bij jou stond niks uitgekomen, dus ging er even snel vanuit dat jij de afspraak had. Ben beetje suffig geloof ik.

Roosje het is inderdaad pooh die vandaag uitslag kreeg.
Wij hebben in juni de uitslag al gehad. Haha

Hbb moet elke keer aan je denken.
Wat een hel voor jullie zeg.
Weet zo goed hoe je je voelt.

HBB, wat afschuwelijk!!ik wens je heel erg veel sterkte..woorden schieten eigenlijk tekort..

Ff snel...reageer straks meer: alles was helemaal goed 😊 was zooo ontzettend opgelucht dat ik er gewoon van moest huilen. Pfff nu met frisse moed weer verder.

@ hbb...meid ik zie een onderschrift bij jou waar ik heeeeeeel erg van schrik..is het echt niet goed?? Dikke knuffel...weet gewoon niet wat ik moet zeggen..

Aaahh..berichtjes waren niet geupload op mijn telefoon dus van alles gemist..sorry..

Owww hbb..wat is zoooo ontzettend oneerlijk:(:(

pooh wat fijn dat de bloed uitslagen goed waren!
kan je nu nog verder onderzoek krijgen of is het nu verder afwachten of het volgende keer wel goed gaat?

@ tijger, er zijn inderdaad nog andere onderzoeken, zal wel de onderzoeken zijn die jij ook nog hebt gehad. Advies van de gyn was om eerst een derde zwangerschap te proberen, mocht dit mis gaan dan kunnen we de onderzoeken nog altijd doen. Daar sta ik zelf ook wel volledig achter, want die onderzoeken nemen ook wel wat spanning met zich mee en vind het wel fijn dat ik nu weer wat positiever er in sta...dus laat dat maar even lekker zo 😉 Van alle onderzoeken word ik zo onzeker!

@ HBB, hoe gaat het met je? En lichamelijk??
wat een super mooie tekst heb je op FB staan..

Pooh ik geef je groot gelijk.
Bij ons is alleen het bloedop Meer dingen onderzocht. Gewoon tegelijk met andere onderzoek..
En wij hebben ook bewust er voor gekozen om nogniet verder doorgestuurd te worde . Kan altijd nog.
Eerst maar eeens kijken of het volgende keer goed gaat.


Hbb hoe gaast het met je?
Moet je nu weer een curretage?
Dikke knuffel nogmaals

Ben jij wel getest op progesteron?? Want daarvoor zouden ze jullie dan toch naar utrecht sturen? Gisteren zij iemand tegen mij dat dit makkelijk te controleren is. Weet jij daar wat van?

breekt in

lieve hbb, ik hoorde het van tijger, wat verschrikkelijk heb er geen woorden voor. kan je alleen maar een hele hele dikke knuffel geven. heel veel sterkte.

liefs odile

breekt uit

pooh ik weet niet waar ik allemaal op getest ben.
op meerdere dingen. dus denk wel dat ik daar ook op getest ben.
en in utrecht is een onderzoek gaande wat progesteron doet tegen miskramen.
dus denk dat je dan pillen of spuiten krijgt met progesteron. en dan kijken of je geen miskramen meer krijgt.
en voor dat onderzoek konden wij naar utrecht gaan.
maar dit onderzoek schijnt jaren geleden ook te zijn gebeurd en daar is toen ook helemaal niets uit gekomen. daarom hebben wij gekozen om daar nu nog niet aan mee te gaan doen.

hbb hoe gaat het met je?

@pooh, wat fijn dat alles goed was! Moet vast wel een opluchting zijn!

@HBB, hoe is het nu met je meissie?

Ff snelle update: ik probeer verder te leven, maar zelfs als ik in de AH sta weet ik niet meer wat ik er doe.... Nog niks wat duidt op m'n mk, heeeeel vervelend want m'n lichaam gaat door met zwanger zijn (heb inmiddels weer cup C) 😢
Vooral de vraag waarom???????? is killing en wanneer????? komt t nou.....

Ik dacht dat wachten op een echo killing was, maar dat stelt niks voor bij dit!!!!!!!

Ff snelle update: ik probeer verder te leven, maar zelfs als ik in de AH sta weet ik niet meer wat ik er doe.... Nog niks wat duidt op m'n mk, heeeeel vervelend want m'n lichaam gaat door met zwanger zijn (heb inmiddels weer cup C) 😢
Vooral de vraag waarom???????? is killing en wanneer????? komt t nou.....

Ik dacht dat wachten op een echo killing was, maar dat stelt niks voor bij dit!!!!!!!

@HBB: Meis, ik weet hoe je je voelt meis..... Neem al de tijd die je nodig hebt!! Dikke knuffel *knuf*

Hbb kunnen de geen curretage doen?
Of wil je dat zelf nog niet?
Hele dikke knuffel!

@HBB lieverd, ik weet precies wat je voelt, bij mijn beide miskramen voelde ik me nog op en top zwanger geen buikpijn verloor geen bloed en idd je blijft maar denken afwachten wanneer komt het nu. Ik had gelukkig bij beide keren al een afspraak voor curretage staan (1 week later dan de dag dat we het gehoord hadden) en dat was maar goed ook (voor mij dan) want in die week gebeurde er niks. Meid sterkte....denk aan je

@ hbb, meid...wat een klotegevoel is dit he!! Ook ik vraag me af of er wel een datum gepland staat voor curettage. Uit zichzelf kan het heel lang duren (ik heb er uiteindelijk 5 weken mee rond gelopen en alsnog een beetje hulp gehad...nou wist ik t natuurlijk geen 5 weken) stel voor jezelf wel een grens he..*knuf!!*

@ puck, hoe gaat het bij jou??

Kanjers,

Kom ik hier weer even op het forum en wat lees ik nou? 😞

Lieve HBB, weet de juiste woorden niet te vinden! Ik vind dit echt heel erg voor jou, ik wens jou heel erg veel sterkte!!!! Een hele dikke knuffel!!!!

@HBB, och meissie, wat voel ik met je mee! *knuf*

Bij mij kwam de miskraam pas op gang bij acht weken en een dag, terwijl het vruchtje al gestopt was met groeien bij 6 weken en 3 dagen. Ik wist het zelf pas op de dag voordat de miskraam op gang kwam. Er zat dus bijna twee weken tussen het stoppen met groeien en de MK. Pas in de laatste dagen voor de MK kreeg ik klachten; ik werd heel ziek en mijn borsten waren ineens niet gevoelig meer. Misschien dat het bij jou dus ook nog een week duurt.


Als je dat niet kan volhouden (iets wat ik me goed kan voorstellen), dan moet je misschien toch maar een curretage vragen! *knuf*

HBB: Ik snap echt heel goed dat je even niet weet waar je het moet zoeken. Het vervelende is dat de wereld om je heen doordraait, terwijl jij/jullie met zo'n groot verdriet zitten. Het is allemaal zo oneerlijk! Dat wachten op een mk is vreselijk, ook ik had alle symptomen nog van een zwangerschap, tot de dag van de MK nog hele zere borsten, overal pukkels, moe. Bij mij kwam het dus niet op gang, heb 2 weken gewacht tot ik er gek van werd en uiteindelijk een afspraak heb gemaakt met de gyn..

Pooh: lief dat je er naar vraagt! Ik ben gister naar het ziekenhuis geweest bij de gyn. Nog 1 echo gemaakt en er was nog een heel klein vruchtzakje te zien. Toevallig kreeg ik gisterochtend al wat spontaan bloedverlies. Ik heb cyotec meegekregen en gistermiddag ingebracht. Tussen 19 en 23u was het hoogtepunt en ben ik veel (grote) dingen verloren en een hoop bloed. Op het bloed had ik gerekend, maar de pijn/kramp viel me best tegen..kreeg vreselijk last van mijn rug (rugweeen?) Tegen 02u nam de kramp af en werd het een soort menstruatie. Op dit moment voel ik me behalve leeg wel erg slapjes. Het moment van inbrengen was voor mij erg emotioneel, toen heb ik wel wat tranen gelaten. Ik hoop dat bij de controle alles ''schoon'' is en dat we weer verder kunnen.

meiden, hoe ging het bij jullie na de mk? hoe verliep het herstel, kwam jullie cyclus weer goed op gang? hoe was het emotioneel?

puck mijn cyclus kwam elke keer gelijk god op gang.,
alleen na de laatste mk heb ik nog heel lang gebloed, tot de eerste menstruatie.
ik heb ook cyotec moeten inbrengen. ik was heel erg gewaarschuwd dat ik heel erg krampen van kon krijgen.
moet jij het 1 keer in brengen?
ik moest het na 2 uur nog een keer inbrengen
emotioneel heeft het poos geduurd voordat ik weer de oude was.

Puck, ik heb zelf een curettage gehad.. bij mij had ik eerst weinig tot geen bloedverlies alleen is het na 1-2 weken toch doorgezet tot een maand, daarna mijn eerste echte menstruatie. Mijn cyclus is nu weer regelmatig! Emotioneel gaat het wel beter nu we eindelijk weer verder kunnen. Wel blijft het wel confronterend en moeilijk als er weer een nieuwe zwangere is in de omgeving! Soms zijn er dagen waarop ik me erg down voel maar dat zullen we wel blijven houden!

Hoi Tijger,
Ik moest 4 tabletten inbrengen, en 3 uur later nog eens 4. mijn gyn heeft weinig verteld over de cyotec, ja dat het als een menstruatie zou aanvoelen, nou ik vond dit toch vele malen pittiger. Niet onhoudbaar, wel een vervelende pijn. Ik moet zeggen dat ik me nu emotioneel wel echt vreselijk voel, omdat de miskraam niet op gang kwam, was het zo moeilijk om het te geloven. denk dat het pas gister echt tot me doordrong. Voel me letterlijk leeg nu. Een vriendin van me is zwanger, en dat vind ik best wel moeilijk. Ik gun het haar van harte, ze heeft zelf ook miskramen achter de rug. Maar toch is het pijnlijk om dan leuk mee te praten of echo foto's te kijken terwijl je zelf zo'n verdriet hebt 😞

Nien, fijn dat je cyclus wel weer regelmatig is! Ik ben er een beetje bang voor, omdat na het stoppen met de pil ik alsmaar niet ongesteld werd. heeft zeker 2,5 maand geduurd. maar we wachten rustig af..

En ik kan me enorm goed voorstellen dat het confronterend is als er weer iemand zwanger is..dat doet gewoon pijn! Ik hoop echt dat voor ons allemaal op dit forum de droom uitkomt om een gezond kindje te mogen verwelkomen..

@ puck, heftig is het allemaal he 😞 *knuf* Ik hoor vaker dat artsen cytotec lijken te onderschatten want het komt regelmatig voor dat meiden hier heel veel pijn van ondervinden. Het is ook echt een emotioneel moment als je die pillen instopt he..ik heb zelf ook bij de eerste curettage 2 uur lang alleen maar gehuild, het is dan opeens zo definitief he. Meid, laat echt alle tranen lopen hoor, krop niks op want het moet er toch een keer uit!
Bij de eerste MK had ik na 37 dagen weer een positieve test in handen, na de 2e MK had ik na dag 40 mijn ongi. Nou heb ik altijd redelijk lange cyclussen, dus ook bij mij kwam het weer snel op gang.
Emotioneel..tjah...ik denk dat ik het nog steeds niet helemaal te boven ben om eerlijk te zijn. Je wilt zooooo graag en je bent zoooo dicht bij geweest. Het beste medicijn voor mij is een mooie 12-weken echo...eerder zal ik er nog steeds veel mee bezig zijn. Wat mij wel erg heeft geholpen is het werken met ovutestjes. Niet zodat ik wist waar ik aan toe was, maar juist omdat het mijn blik naar de toekomst richt en niet in het verleden blijft hangen. Maar dat is natuurlijk voor iedereen anders...
Neem de tijd, en als jij je verhaal kwijt wilt kun je dat altijd hier doen!!

Vannacht weer even van me afgeschreven, dacht willen jullie vast ook lezen.....

Speeltuin

In de speeltuin van de wip naar de schommel lopen.... Even weer zoooo gelukkig!!!!!

En dan mag je weer 3 weken schommelen van angst naar geluk.....
Gaat het nu wel goed en oooohh het is weer gelukt....
Zo schommel je van angst naar geluk en weer terug.... 3 weken lang!!!!!

Een korte klim de trap op, trillend bovenaan de glijbaan, bibberend zet je je af...........

En weer land je keihard met een smak op de grond.....
Weg speeltuin.... Weer alleen maar een leeg veld, waarvan je het einde niet kan zien.... Alleen maar leegte....

Want weer verdwijnt de toekomst, weer verdwijnt de speeltuin waar ik m'n kindje wilde zien spelen.....

En steeds meer ga je je afvragen.... Komt die speeltuin ooit nog in zicht????

Prachtig meid...*pinkt een traantje weg*

@HBB: wat super mooi verwoord. *knuf*

Tranen in mijn ogen lieverd, jouwn tijd komt nog wel echt waar, blijf hoop houden meid (en dat is moeilijk ik weet het).
Dit telt voor jullie allemaal meiden, jullie tijd komt nog, hier morgen de 20 weken echo, word nu toch wel spannend, maar moet wel goed zijn helemaal na de rot start die we hebben gehad, toch...zelf nu blijf ik onzeker, zwanger zijn is iets unieks en bijzonders maar brengt soms meer onzekerheid en angst met zich mee dan dat je zou willen.

Hbb wat ontzettnd mooi geschreven!
Dikke knuffel

Baukje spannend morgen de 20 weken echo.
Succes alvast

@HBB, meid, wat een prachtige woorden! Hele dikke knuffel!!!

@ HBB: wat ontzettend mooi geschreven..dat komt wel even binnen moet ik zeggen...sterkte!!
@ Baukje: heel erg veel succes met de 20 weken echo!! dat zal wel ontzettend spannend zijn!
@Pooh: ja het is echt heel heftig allemaal. op het ene moment voel ik me best goed, het andere moment voel ik me ineens vreselijk down..maar ik denk dat je daar doorheen moet dus ik laat het maar allemaal op me af komen. en wat je zegt is zo waar: als je er zoo dichtbij bent, eindelijk zwanger, helemaal op een roze wolk zitten en dan ineens dat slechte nieuws. Wat ik nu probeer is ook om zoveel mogelijk dóor te gaan, en proberen positief te blijven voor de toekomst. Al is dat nu even best moeilijk! Hoe lang zijn jullie al bezig? ik heb de verhalen nog niet zo ver terug gelezen dat ik helemaal op de hoogte ben. Ik zie wel dat je een genetisch onderzoek hebt gehad en dat deze goed was?

Puck het heeft ook echt even tijd nodig voordat je weer een beetje positief kan denken hoor.
En dan nog hou je regelmatig een stemmetje in je achterhoofd.
Dat is tenminste mijn ervaring nu. Zal voor iedereen anders zijn.

Gelukig heeft mijn gyn toen heel duidelijk gezegd wat ik kon verwachten met de cyotec. wanneer ik moest bellen als het niet goed ging.
Ik moest toen okk 2 keer keerdere tabletjes inbrengen, maar tussen de 2 keer wel 24 uur zitten.
Vond het vreselijk om ze in te brengen, erg heftig.

@ baukje, spannend meid...ga voor je duimen!

@ puck, in het kort:wij zijn pas sinds december 2011 bezig, begin januari al een positieve test in de handen, in februari een miskraam gehad, in maart weer een positieve test en in april weer een miskraam. Toen een maandje (40 dgn) rustig aan gedaan, zat er geestelijk he-le-maal door heen. 2 miskramen in 2 maanden tijd was iets te veel...We hebben een genetisch onderzoek gedaan om te kijken of er iets in het DNA zit wat de miskramen veroorzaakt. In mijn familie zit ook een gen die al voor vele miskramen heeft gezorgd, maar ik blijk dit gen niet bij me te dragen! *hele opluchting*
Ups en downs horen er echt bij, je kunt het alleen maar op je af laten komen. De tijd zorgt er uiteindelijk wel voor dat het allemaal wat minder heftig is...mijn pijnlijk blijft het, zeker als je anderen dolgelukkig ziet met hun mooie ronde buikjes!

Hoi Pooh,
Jeetje wat heftig 2 miskramen binnen 2 maanden..:( kan me voorstellen dat je je lijf&geest even rust wil gunnen dan. Wel heel erg fijn dat jij dat gen niet blijkt te hebben!1 miskraam is al vreselijk, laat staan dat je er meer meemaakt.. toen ik stopte met de pil stond ik er nauwelijks bij stil dat het ook mis kon gaan. Ik was me er wel heel erg van bewust dat zwanger worden (en blijven!) een gift is, maar als het je dan zelf overkomt staat de wereld echt even stil.
Ik ga proberen niet teveel met het zwanger worden bezig te zijn want volgens mij werkt dat averechts. Ik ben wel erg blij met dit forum want af en toe voel je je er erg alleen in staan. Bij ons weten heel veel mensen niet eens dat we aan het proberen waren zwanger te worden, en dat laat ik voorlopig even zo. Ik wil niet steeds die vragen van :''en ben je al zwanger??''

@puck, misschien wel verstandig dat je het voorlopig nog niet aan mensen wil vertellen. Manlief en ik hebben na de miskraam wel aan verschillende mensen verteld wat er aan de hand was en sindsdien krijg ik continue vragen of het alweer gelukt is. Aardig bedoeld, maar ik word er af en toe wel een beetje kriegelig van. Dan kan je het beter als een geheimpje houden. Ik hoop voor je dat het snel raak is!

Gelukkig hebben wij daar geen last van, dat mensen vragen of ht alweer zover is.
Nu was ik elke keer bij de miskramen wel snel weer zwanger.
En nu weet ik niet of mensen denken dat we nog even rust houden.
We hebben na de derde mk even 2 maand rust gehouden.
Maar krijg alleen maar heel ief vragen hoe het met mij gaat.

Ik ben ook open geweest over mijn miskramen naar directe familie, goede vrienden en collega's. Alleen collega's weten niet van mijn tweede miskraam, die viel in de meivakantie en toen ik weer terug op school kwam wilde ik het juist wat meer van me afzetten. Ik heb wel 2 vriendinnen die collegas zijn..dus als t ff niet ging kon ik gewoon naar hun toe. Ik heb het persoonlijk als heeeeel prettig ervaren om erover te praten, had daar echt sterk de behoefte aan. En heb tegen iedereen gezegd:als t weer zover is dan hoor je het wel! Moet zeggen dat ik het ook heerlijk vind om geen smoesjes te hoeven verzinnen waarom ik niet drink enzo.
Aan mij dus ook geen vragen hoe het er voor staat, alleen maar af en toe een vraag hoe het mij gaat...en dat kan ik juist heel erg waarderen. Maar iedereen staat daar natuurlijk anders in...dat hoor je hier wel weer 😉

Hey lieverds!

HBB, wat mooi geschreven lieverd!! Een hele dikke knuffel voor jou!

Ook hier weten mijn familieleden van de miskraam. Dit doet mij wel heel erg goed! Heb zulke lieve kaarten gekregen en ik voelde zoveel liefde en steun!! De vraag of het alweer raak is krijg ik gelukkig niet ook omdat ze weten dat het bij ons niet makkelijk gaat en we al een hele tijd bezig zijn.

Brrrrr, heb een hele nare droom gehad. Kwam de broer van mijn vriend tegen met zijn vriendin, ze was zwanger al 8 maanden. Ohh, was zo boos in mijn droom en zo verdrietig!!

Wij zijn ook heel open geweest tegen familie en vrienden, de eerste keer heb ik het ook op het werk verteld (werk met kinderen dus kom ook veel zwangeren tegen) de tweede keer heb ik niks verteld met dezelfde reden als pooh je wilt het er op het werk niet steeds over hebben.
Ik denk dat het ook afhankelijk is van de mensen om je heen of je de vraag krijgt of je alweer zwanger bent, familie en vrienden vroegen het eigenlijk niet, meer hoe het met mij was, sommige collegae waren wat meer aan het azen, wel jammer want het doet al zo n verdriet en je wilt het zo graag.

Hier wordt t door vrienden en familie juist doodgezwegen... 😢 :cry: 😢 alleen m'n mams komt/belt vaak. Verder heb ik na 1 sms'je p.p. niks meer gehoord. Dinsdag en woensdag nog met vrienden geweest, maar dan wordt er geen woord over gesproken en als ik dan zelf via een hint het gesprek aanknoop is t: tja meis, t is net anders! :shock:

Doet me veel verdriet, dat ik er zo alleen voor sta..... En tuurlijk hou ik me groter dan dat ik me werkelijk voel, maar echte vriendinnen prikken daar doorheen!!!! Daar ken je elkaar te lang voor.......

@ hbb, jeetje zeg...daar kan ik echt boos van worden. Jouw vriendinnen moeten je nu juist hartstikke hard steunen!! Het hoeft niet de hele tijd er over te gaan maar doodzwijgen is weer het andere uiterste! Ik snap dat je daar heel verdrietig van kan worden. Gelukkig heb je zo te horen wel een hele lieve mams!

Ik heb mijn vriendinnen ook wel leren kennen hoor. We zijn eigenlijk altijd met een groepje van 6 en 1 ' vriendin' heeft ook totaal geen interesse in mij getoont. Ik heb haar dan ook niet over de 2e miskraam vertelt en heb ook weinig behoefte meer om haar nog te zien. Komt mede omdat een andere vriendin 2,5 maand geleden haar moeder heeft verloren. Die 'vriendin' is op de begrafenis geweest en heeft daarna niks meer van zich laten horen...zoooo schandalig! Leer je vriendinnen kennen he..

Wat je zegt hbb...ze moeten beter weten. Zij weten misschien niet wat ze kunnen zeggen...maar geef dat dan aan he..en een luisterend oor doet ook al veel.

@ baukje, ben je al bij de vk geweest??

@ nien..aaah wat een rotdromen he haha en als je wakker bent dan ben je nog boos. Grrr..

HBB, oooh lieverd dat meen je niet! Aaah daar kan ik ook echt niet tegen! Die woorden, die doen juist het meeste pijn al snappen ze dat vaak niet. Denk ook dat heel veel niet weten wat voor een impact het kan hebben! Maar dan denk ik, toon dan gewoon interesse laat zien dat je er voor me bent, dat is helaas soms teveel gevraagd. Je echte vrienden leer je dan echt goed kennen helaas! Wel erg fijn dat je veel steun hebt van je moeder!

Pooh, jaa hahaha werd echt wakker met een rotgevoel. Ik ben ook wel heel erg bang hoor dat zij eerder zwanger is dan mij! Maar ja daar is dan niets aan te doen haha. Erg is dat he, sommige mensen snap ik echt niet. Kan er nog steeds niet bij waarom ze zo doen.. die mensen hebben ik ook heel snel links laten liggen!

Och hbb dat is idd niet leuk kan me voorstellen dat je je dan even alleen voelt, dikke knuf meid en hier kan je altijd terecht met je verdriet. pooh ik moet om 15.15 zenuwen beginnen wat te komen.

@Nien: Bah meid, naar zulke dromen..... *knuf*

@HBB: Op zulke momenten kom je erachter wie je echte vrienden zijn!! Soms erg jammer, maar je weet nu wel wat je aan een ieder hebt wanneer jij ze nodig hebt.. Doe rustig aan meid en neem de tijd voor je verdriet!!

@Baukje: Succes bij de echo

@Hier: Vandaag een klein vreugde dansje gemaakt hier in huis... Een positieve ovutest in handen 😊 Wat dus betekent dat mn lichaam z'n werk weer doet!!

@HBB, wat een rotopmerking! Ik ben het met de overige dames eens, je vrienden horen je juist hierdoorheen te slepen, helemaal met wat jij nu allemaal voor je kiezen hebt gekregen! *knuf* Ik heb het ook wel gehad hoor. Ik had een vriendin die - nadat ik had gezegd dat ik een miskraam had gehad - zei: "Oh, hihi, nou ja, ik was gelijk de derde ronde zwanger". Toen heb ik me ook heel lang afgevraagd wat ik nou met die opmerking aan moest???

@Nien, he bah, wat een nare droom!

@myka, ik doe een dansje met je mee! Joepie!!! Ik hoop zo dat ik voor de meeting positief test en jij erna!

@baukje, ik duim voor je!!!

Ben benieuwd hoe het bij baukje gegaan is vandaag!!!

HBB: verdrietig dat je vriendinnen er niet voor je zijn..echte vrienden horen elkaar te steunen no matter what!!helaas laten sommige mensen het afweten als het ze iets te moeilijk wordt (heb er helaas ook ervaring mee:( ik zeg altijd maar: beter een handjevol vrienden/familie die voor je klaarstaan, dan neppe vrienden die je laten vallen wanneer ze er genoeg van hebben!! gelukkig dat je moeder wel voor je klaar staat. en ik hoop dat je hier op het forum een beetje je verhaal kwijt kan..

Nien: wat een vervelende droom! daar kun je echt mee in je maag zitten dan he? soms lijkt het zooo echt!!

Myka: yeeey wat goed!!:)

Baukje: hoe ging het..?

Horatia: zo die opmerking van jouw vriendin vind ik ook pittig hoor! wat sommige mensen eruit kramen soms he..?

Hallo meiden, sorry coor het lange wachten moest meteen door naar een personeelsuitje, alles zag er goed uit op de echo en het word een jongetje, we zijn helemaal happy!!!

Baukje gefeliciteerd!!!wat een geweldig nieuws!!:) een zoontje!! geniet er lekker van meid!

@Baukje: Jaaaaaaaaa, wat super meid 😊 Een kereltje............