ikke, nou lekker is dat zeg. ben je toen al proefkonijn geweest en nu dus misschien weer een keer. let er maar goed op idd. want als ik je waardes zo lees, zou ik totaal niet denken aan zwangerschaps suiker. als je suiker nu goed blijft, mag je dan weer gewoon terug naar de vk? of blijf je dan toch onder de gyn en die dietiste enzo? want dat zou dan eigenlijk helemaal nergens op slaan.
bepje, oh balen zeg dat je steeds meer last krijgt van je bekken. doe rustig aan hoor meid en ga niet door als het niet kan. neem dan je rust. want je kan behoorlijk wat last van je bekken krijgen.
mutsie, fijn om te lezen dat t zo lekker gaat met je (wist ik al via hyves maar toch) lekker genieten en als t zondag nog niet gaat om over de jaarmarkt te lopen, doe het dan niet. onthoud dat je ook weer terug moet, dus ga de eerste keren niet te ver. valt dan nog vies tegen.
en dus nogsteeds een raadsel waarom je nou die verhoging hebt.
vind het echt super voor je dat de borstvoeding zo goed loopt. je gewenste bevalling is niet gelukt, maar dit lukt je! en super dat hij het er zo goed op doet en hij zo tevreden is.
marloes, hier mijn bevallingsverhaal (als mensen niet tegen dingen kunnen die minder prettig zijn of mis kunnen gaan... niet lezen)
s morgens om half 7 werd ik wakker omdat ik moest plassen (gevoel van plassen had ik) had dat die nacht al 3x eerder gehad maar had daar niets achter gezocht. ik moest wel vaker nodig plassen. dus half 7 mn bed uit en plassen en weer terug. lag ik net weer beetje weg te dommelen, moest ik weer plassen. was 10 minuten daarvoor nog geweest. ik balen want lag net zo lekker. en mee dat ik uit mn bed wil stappen, was t gevoel van plassen weg. dus blijven liggen. zo'n 10 minuten later had ik weer t gevoel dat ik moest plassen, ik bewust blijven liggen en ja hoor, t zakte weer weg. toen ging er een lampje branden en ben ik op mn wekker gaan kijken. ongeveer elke 10 minuten kreeg ik t gevoel dat ik moest plassen en dat zakje dan met een minuut/ 30 seconden weer weg. (verschilde in tijd) om half 8 mn bed maar uit gegaan want ik had t gevoel dat de bevalling was begonnen. kopje thee ingeschonken en beschuitje gesmeerd en op de bank gaan zitten. (tv kijken, op t forum en op internet enzo) 15 minuten na mn beschuitje moest ik hard lopen naar de wc en moest ik spugen. dik een uur later nog maar kopje thee gezet en ook die kwam er helaas weer uit. kon niets binnen houden. weeën namen steeds toe en duurde ook steeds wat langer en kwamen steeds wat sneller na elkaar. om 10 uur zat er echt regelmaat in en waren ze er zeker een minuut (soms 1.5 tot 2 minuten) en kwamen ze binnen 3 a 4 minuten van elkaar. om 11 uur mn man wakker gemaakt met de mededeling dat ik ging douchen en dat hij de vk moest bellen omdat t begonnen was. nou die was gelijk wakker en heeft me onder de douche geholpen en toen gebeld. onder de douche wist ik helemaal geen fijne houding dus stond er met 15 min weer naast. weeën kwamen nu elke 2 minuten en duurde een minuut. weinig rust tussendoor. 12 uur vk gekeken, had 1 cm ontsluiting *zucht* ze zou om 2 uur weer komen. ben om 1 uur in bad gegaan want wist me toen niet echt meer een houding te geven. zo bleven zo kort op elkaar komen en zeker een minuut aanhouden.
2 uur was de vk er weer, zat nog in bad. ze had t vermoeden dat ik al aardig opgeschoten was, daar gecontroleerd en had... 2 cm. *zucht!* toen heeft ze besloten me naar t ziekenhuis te sturen voor pijnmedicatie. had weeënstorm die niet echt voor ontsluiting zorgde en dat zou ik niet vol gaan houden tot de 10 cm. kwart over 3 waren we in t ziekenhuis, weer controle en had.... 3 cm. t schoot dus echt niet op (in de auto ook nog 3x over moeten geven.. lang leve t teiltje dat ik bij me had) aan de ctg en toen pethidine gekregen in mn been. nou dat deed heel lang niets. en de weeën bleven net zo vaak komen en zo lang aanhouden als thuis. opeens merkte ik dat ik wegzakte, soort in slaap vallen. maar dan zo diep, dat ik te laat de wee opmerkte en dus weer 'bij' kwam als die in volle hevigheid aanwezig was. kon er dus niets meer mee.
ben om kwart voor 6 ongeveer nog een keer gecontroleerd en had toen 9 cm en persdrang! maar miste nog een cm dus mocht niet meepersen. nou zie die persweeën maar eens tegen te houden, dat valt tegen! is me met 3 weeën gelukt maar daarna begon mn lichaam zelf mee te drukken. kon t niet tegenhouden. toen toch maar besloten dat ik mee mocht persen. met de persweeën had ik nogsteeds die weeënstorm. ze had tussen de persweeën in maar amper de tijd om zn hartslag te controleren. uiteindelijk omdat ik bijna een uur aan het persen was heeft ze een knip gezet en heeft de kraamhulp op mn buik mee staan duwen en toen was hij er heel snel. hij huilde niet maar kreunde en neusvleugelde (als hij adem haalde gingen zn neusvleugeltjes heel erg op en neer, niet goed) dus even bij mij op de buik en toen naar t reanimatie kamertje voor wat extra zuurstof. daarna weer terug op t aankleedkussen om hem rust te gunnen. bij mij was t wachten op de placenta. die kwam niet dus na half uur prik gehad in mn been daarvoor. deed niets, weer op mn buik duwen en aan de navelstreng trekken maar niets.. weer een prik in mn been en ook daarop kwam die niet. dus gyn gebeld. die is komen duwen en trekken en besloot dat t op de ok verwijderd moest worden. mn zoontje lag nogsteeds te kreunen en te neusvleugelen. was verder wel helemaal nagekeken en had geen loopreflex en geen zuig reflex. hij had het zwaar en deed zn best om adem te halen. kinderarts erbij gehaald en bloed laten prikken. ik ging rond half 9 naar beneden (hij was om 19.11 uur geboren) en moest hem boven achterlaten. 9 uur ging ik de ok op en half 10 kwam ik bij kennis en was de placenta weg, was ik 1.2 liter bloed armer en was ik gehecht. toen nog zeker 20 min liggen wachten tot ze tijd hadden om me naar boven te brengen. eenmaal boven hoorde ik dat ons zoontje eigenlijk op was en in het vruchtwater had moeten poepen om aan te geven dat hij in nood was, maar dat heeft hij dus niet gedaan. anders hadden ze veel eerder ingeknipt en geholpen. zn bloedwaardes waren eerst niet zo goed dus hij moest opgenomen worden, maar toen de kinderarts de uitslag kwam brengen (aan mn man want ik lag op de ok) zag ze hem en was hij rustig, kreunde niet meer en t neusvleugelen was ook gestopt en hij had wat voeding gehad. ze heeft toen besloten nogmaals bloed te laten prikken bij hem en die waardes waren net op t randje dat hij bij mij mocht blijven en niet naar de kinderafdeling hoefde. dus toen ik boven kwam mocht ik naar mn kamer waar de kleine man en zn papa op me aan het wachten waren. ze hebben m goed in de gaten gehouden en hij moest de dag erna ook zeker nog blijven. elke 3 uur werd zn bloedsuiker geprikt maar die bleef netjes. hij heeft t daarna niet meer moeilijk gehad en deed het super.
maar t is dus wel behoorlijk spannend geweest en als t persen langer had geduurd, dan had t kunnen zijn dat hij t niet overleefd had of dat hij echt gereanimeerd moest worden. dus was wel heftig.
zo toch nog heel verhaal geworden, sorry.