bevallingsverhaal van Henkie;)
eerste pinksterdag waren we nog heerlijk met de complete familie lekker aan het vertoeven geweest bij opa en oma, daar lekker samen gegeten en er een gezellige dag van gemaakt, papa had nog het
eea gedronken want mama dacht echt nog niet aan een naderende bevalling!!
Thuis nog heerlijk ons crime avondje gehad en zijn we pas laat naar bed gegaan, eenmaal op bed dacht ik hmm wat voel ik nou? het was een raar onbestemd gevoel wat ik niet thuis kon brengen maar
dacht dat je zo wel weer zou gaan schoppen omdat mama nu eindelijk in rust was, niets was minder waar want toen ik niks voelde en toch ff ging checken wat het dan wel was, kreeg ik
meteen in de gaten dat het de vliezen waren die dus geknapt waren (0:45) papa vanuit de douche gevraagd(zat inmiddels op de wc wat uit te lekken hihi) of hij een dweil en sop wilde pakken
maar papa was nog zo helder van geest dat ie eerst nog ff foto`s heeft gemaakt van jou voor het laatst bij mama in de buik:)
papa vroeg nog hoe laat de weeen nu zouden komen maar ik nog zo nuchter als ik was, van och ga jij nog maar ff lekker slapen hoor, als we mazzel hebben is ie er morgenavond wel een keer,
nou niks was minder waar!!!!
Om 1:15 kwamen de eerste weeen maar die stelden echt nog niks voor, wel was mama meteen erg misselijk en wist ze door die ellendige rug niet meer hoe ze moest liggen en is er dus(ook al vond
papa dat niet zo leuk) uit gegaan zodat papa nog wat slapen kon, en mama kon doen en laten wat ze wou beneden:)
Na wat spelletjes gespeeld te hebben op hyves(en de nodige keren over mijn nek te gaan) kwamen de weeen rond een uur of 3:00 niet meer om de 6 min maar kwamen ze zo langzamerhand om de 3 a 5 min
nog steeds waren het weeen die geen zeer deden, ze zaten alleen in mijn rug waardoor ik soms echt niet meer wist hoe ik zitten of liggen moest want dat ging dus echt niet!
Om 5:00 dacht ik, ik ga eens onder de douche(was nog steeds aan het wachten tot wanneer die weeen nu eens zeer gingen doen) ze kwamen inmiddels om de 2 a 3 min;) helaas die douche mocht niet
baten, ik ging er na een paar min alweer terug vanonder want die slapeloze nacht begon er in te hakken en ik ging me echt wiebelig op de benen voelen, ik wilde graag liggen maar dat ging
niet:( dus na het afdrogen papa maar eens wakker gemaakt dat ie de vk maar eens moest gaan bellen, ik wilde nu toch wel eens weten waar ik aan toe was......
Toen papa eenmaal een beetje wakker geworden was heeft ie de vk gebeld en die vroeg nog of ze echt wel moest komen???? uhm doe maar wel, ik bel toch niet voor niks ging er nog door mijn hoofd?
Ze was er rond de klok van 6:00 en heeft toen eens gekeken hoever ik was: 5 volle cm was inmiddels al het resultaat, ik weet nog dat ik dacht: ik ben blij met een cm of 2, met dat in mijn hoofd
hebben we ook gebeld want tante Roza moest nog helemaal vanuit Zeeland naar hier toe komen, aan de ene kant dus blij met de 5 cm aan de andere kant dacht ik meteen, dat gaat ze niet halen:)
De weeen werden nu ook wel wat langduriger(misschien voor anderen heftiger) maar ik vond ze nog steeds goed te doen, ik stond al wiegend over het bed heen, emmer en drinken in de aanslag en tussen
de weeen door, zorgde papa voor de nodige verkoeling want mensen lief wat had ik het warm!!!
Rond 8:15 werd er nog eens gekeken hoever ik was en 9cm was inmiddels een feit, ik was echt nog steeds aan het wachten tot wanneer de weeen heftiger zou worden want het heftige stuk waar iedereen
het over heeft tussen de 8 en 10 cm stond in mijn geheugen gegrift;) maar niks was dus minder waar en ik moest nog maar een klein randje weg zuchten, het enige wat ik kon denken op dat moment was
waar blijft Roza?? Ze komt te laat!! Ik hoopte stiekum dus ook dat die laatste cm nog wel ff ging duren.
Om 9:00 was er wisseling van de wacht van de vk en kwam er dus een andere, de kraamzorg was inmiddels ook gearriveerd en stonden samen met papa beneden een gezellig onderonsje tijdens de koffie te
houden
Ik heb ze toen maar ff gevraagd of er nog iemand naar boven kwam?? Hihi ik voelde me inmiddels behoorlijk duizelig en vond het wel fijn dat er iemand bij me was, niet dat ze iets voor me konden
doen maar alleen zijn wilde ik nu niet meer
al snel werden de persweeen een feit en mocht ik gaan oefenen met persen. wat nou oefenen hihi die kracht is zo sterk je wilt wel hoor:) er was dus geen sprake van oefenen en mama ging er meteen
vol voor!!! om half 10, toen mama net begonnen was, stapte tante Roza binnen oh wat was ik blij!! je hebt het gered riep ik nog terwijl ik haar hand pakte!
Al snel zagen we haartjes, mama deed het dus prima! maar helaas de weeen lieten nu wel heel veel tijd er tussen en soms kwam hij nog maar zo zwak terug dat persen haast geen zin meer had:(
De vk besloot na een half uur dus dat we maar naar het zh moesten want een infuus en 30 min dat is wat ik nodig had om je er zo uit te kunnen floepen zei ze.........
eenmaal in het zh(die rit was niet hels hoor, dat viel me ook alles mee) wordt je op bed gelegd, komen alle toeters en bellen er aan te pas(en ik kon NIET liggen)
horte en stootte de vk van het zh nog een paar keer flink tegen het bed(en bedankt.....trut!) trok ze in dr stommigheid ook nog de electrode bij je er af, werd er in de tussentijd de weeen flink
opgeschroefd middels infuus, gaan ze voelen......u heeft nog een randje Mw???? WAT??????????????? waar heb je het over we hebben al haartjes gezien??
zucht u nog maar even weg(ja daag!!!!) dus stiekum drukte ik gewoon mee en toen deze trut de kamer had verlaten en ik nog maar alleen was met mijn eigen vk en een lieve verpleegster, ging mijn
vk nog ff voelen en mocht ik van haar gewoon mee persen!
Al snel kwam die vk terug(met stagiare die er ook al die tijd al bij was) en werden de papieren in de tussentijd in orde gemaakt.....en werd me gevraagd of ik het goed vond dat die stagiare er bij
was?? uhm toen je net in mijn doos stond te wroeten heb je me dat ook niet gevraagd en een half uur later wel? ging er door me heen maar gelukkig antwoorde papa dat ik de paus nog goed zou vinden;)
Je haartjes werden alweer snel zichtbaar, er werd nog een spiegel bij gehouden maar zonder bril kan mama niet zoveel zien, maar papa en tante Roza konden het goed zien, er werd nog gezegd het is
een blondje, papa en ik keken mekaar meteen aan van, dat kan helemaal niet!Haha
maar helaas, ondanks infuus zakten de weeen weer weg en moest mama het vaak op eigen kracht doen, al een tijdje stond je hoofdje bijna en waren we er bijna..... voor het laatste stukkie
besloten ze dat er wat extra hulp moest komen om je geboren te kunnen laten worden......
de handmatige pomp schoot er al een paar keer vanaf, er werd over en weer gekeken en de grote compressor werd erbij gehaald, gelijk maar ff een spuit voor verdoving en de scharen voor de knip
werden neergelegd, dit was het moment dat het voor papa allemaal teveel werd, er was ernst op de gezichten te lezen bij iedereen(had nu met de gyn erbij 6 man aan mijn bed staan)
maar ook deze schoot meerdere malen los en ook de pressie op mijn buik wilde niet baten
zowel de verdoving als de knip heb ik flink gevoeld(dat deed me echt pijn!) en dat waren ook de enigste momenten dat ik gegild heb, en volgens tante Roza ging die gil door merg en been:(
Er werd besloten dat er een echo gemaakt moest worden want niemand begreep waarom je maar niet eruit kwam, je werd terug geduwd en mama moest maar ff gaan zuchten(hoe dan??? ik lag aan een
torenhoog infuus?) en heb toen ook maar ff hulp gevraagd(iedereen was zo met jou bezig dat ze mij een beetje vergaten) of er iemand was die mij ff in de gaten wilde houden(werd weer enorm duizelig)
en me mee wilde helpen met ademhalen, op de echo was te zien dat je je hoofd gedraaid had en dat je er dus met geen mogelijkheid uit kon op de natuurlijke manier:(
meteen reden ze me de kamer af(nu ja rijden, ik heb vele deuren en muren gebeukt richting ok), er werd een ok vrijgemaakt(ze waren allemaal bezet)en het enige wat ik kon denken was:
hoe willen ze in godsnaam een ruggenprik gaan zetten? ik wil geen ruggenprik!
ik lag daar te wachten op de gang(leuk zo bekeken worden) en ik lag te shaken op bed van alle spierspanning kon ik mijn benen niet meer stil houden en ik wist nog steeds van gekkigheid niet hoe ik
die persweeen weg moest zuchten, redelijk snel kreeg ik een kapje op(hallelujah) en mocht ik gaan slapen........ik dacht nog dat duurd lang? maar er kwam weer een wee en het einde van die wee heb
ik niet meer mee gemaakt:)
om 13:22 ben je geboren, mijn eigen vk was eigenlijk mee gegaan om papa bij te staan maar die moest bij de gyn gaan staan om je met brute kracht terug te krijgen het geboortekanaal door om je
geboren te kunnen laten worden, maar toen was het dus eindelijk zo ver!!!
papa heeft tranen met tuiten gehuild, zo blij, zo opgelucht dat je er eindelijk was en dat alles goed was
om 14:20 werd ik weer wakker en het eerste wat ik dacht was: ik heb geslapen:) al snel riep ik om papa(maar papa kwam maar niet) en na een poos geroepen te hebben, kwam er eindelijk een broeder
en hij zou papa wel ff halen
ik kon alleen maar huilen, en was er nog niet helemaal(dat hoorde ik achteraf van papa) maar op een gegeven moment werd ik ongeduldig en heb ik geroepen(ik had ook geen bel) dat ik nu toch wel
eens mijn kind wilde zien
uiteindelijk was het al ruim na 16:00 dat ik terug naar de verloskamers werd gereden en je eindelijk in mijn armen kon sluiten....oh wat ben je mooi!!! en oh wat houdt mama van jou!!!