Hee meiden,
daar ben ik ook weer even. IM en Ikke van harte gefeliciteerd! Ik ben benieuwd naar de uitgebreide verhalen.
@Pinkie, dat klinkt lekker zeg!
@Natas: herkenbaar! Ben zo emo!
@Angel: jammer dat het niet heeft doorgezet.
@ alle anderen sterkte en succes en en en... sorry, heb niet alles bijgelezen...
Hier gaat het naar omstandigheden goed, goh wat is het druk zeg zo'n kleintje, haha! Maar ze is heerlijk, we zijn zo verliefd op haar!
Hier mijn bevallingsverhaal:
Op maandagochtend braken mijn vliezen en moest ik naar het ziekenhuis, ivm infectiegevaar en dat ik pas 36 wk was.
In het ziekenhuis moest ik wachten op spontane weeen, en anders zou ik met 37 weken ingeleid worden. De kleine had nog genoeg vruchtwater en ik werd elke dag goed gecontroleerd. Maar wat was het saaaaai!
Op woensdagavond om half 6 lag ik in bed mn avondeten te eten en kreeg ik een klein beetje kramp, ze hebben me aan de monitor gelegd en daarom waren regelmatig terugkerende krampen te zien. Het was helemaal niet zo heftig, dus de vraag of het uberhaupt wat voorstelde, maar toch maar even gekeken of ik ontsluiting had.
En ja hoor, gewoon 5 cm ontsluiting!! Dus gelijk door naar de verloskamer, ik voelde mij prima, dus ben zelf vrolijk lopend met mn spullen naar de verloskamer gegaan. Man gebeld en die kwam gelijk.
Daarna werd het wel gauw heftig, de weeen wisselden elkaar snel af, maar gelukkig kon ik ze goed wegpuffen. Alleen kreeg ik koorts, dus moest gelijk aan een antibiotica infuus. De koorts liep gauw op en ik was bang dat ik het niet zou gaan trekken als het met die hoge koorts lang zou gaan duren.
Ruggenprik kon niet, want daar kan je nog meer koorts van krijgen, dus kijken of ik een morfine spuit kon krijgen. Daarvoor moesten ze wat bloed van L.otte haar hoofdje afnemen, om te kijken of zij het wel aan kon. Haar hartslag was namelijk ook een stuk omhoog gegaan.
Maar dat bloed afnemen lukte steeds maar niet, en het werd steeds vervelender.
Opeens kreeg ik persdrang, maar was in de veronderstelling pas op 7,5 cm zat, dus als een gek weg puffen, toen keek de VK of ik misschien toch meer ontsluiting had, en ja hoor volledige ontsluiting. Dit was om 10 voor 10. Dus persen geblazen. Ze gaven me nog wat weeën opwekkers omdat het ze L.otte er gauw uit wilden hebben vanwege de hoge hartslag. Na 6 persweeen en een knip was L.otte er! Ik perste haar bijna tegen de muur, zo hard kwam ze er uit!
Ik had inmiddels 40 graden koorts en L.otte had ook verhoging. Dus allemaal onderzoeken en toen bleek dat ze ontstekingswaarden in haar bloed had.
Ze moest naar de couveuseafdeling aan een antibiotica infuus. Heel zielig.
Ook was ze erg klein, maar 2620 gram.
Uiteindelijk heeft ze t/m afgelopen zondag op de couveuseafdeling gelegen, en nu zijn we lekker thuis. Ze drinkt goed en zit al bijna weer op haar geboortegewicht. Borstvoeding gaat steeds beter.