LieveM schreef:Ah nou dan begin ik daar ook maar niet aan, we gaan wel klussen op die dagen dan haha(als manlief dat ook wilt,moet wel leuk blijven haha)
Ik ben nu nog ongesteld en wacht nu tot dat voorbij is en de 23e van februari kunnen we ons nieuwe huisje in dus het zou leuk zijn als we dan nieuws hebben!:D
Wel vervelend zeg dat je nog op het wachtbankje zit, de eerste keer ongesteld worden was voor mij ook veel geduld hebben.
Ik was 6 jaar aan de pil maar ik werd wel gelukkig na dag 30 ongesteld, ik duim ook dat het voor jou gelijk goed mag zijn.
Het begint bij mij echt te kriebelen om mij heen zijn er zoveel zwanger.
Heb jij daar ook zo last van?
Liefs
Jenn1993 schreef:Velen zullen mij ook te jong vinden met mijn 20 jaar, geen vaste baan nog..
Het is ook allemaal wat lastiger, zonder vaste baan, maar ik ben er echt aan toe.
En zo kan ik nu genieten van mijn kindje ipv als ik 50 ben en het kind begint te puberen.
bedankt allemaal voor jullie welkom! haha.
Ik ga het ook om de dag doen, mijn vriend woont dichtbij en slaap daar paar nachten per week en bij mij thuis hebben we alle privacy.
Komend weekend dan even niet, want dan ben ik een weekendje naar mijn ouders.
Ik ben nu heel goed aan het nadenken wat ik met mijn opleiding wil, en als ik stop, met mijn schuld...
Jenn1993 schreef:Even mijn gedachtes en levenswijzes enzo haha:
Ik ga mijn opleiding afronden in juni met Associate Degree, HBO niveau, maar eigenlijk tussen MBO-4 en Bachelor in. (MBO diploma voor onderwijsassistent heb ik al)
Ik ben nu op zoek naar een huisje en al ingeschreven in verschillende huurorganisaties.
Er is een mogelijkheid om door te groeien bij mijn bijbaan (nu Leidinggevende bij Domino's), aangezien mijn baas zelf ook de franchiser is en zelf alles bepaalt.
Mijn vriend wilt stoppen met zijn opleiding en gaan werken, eventueel later nog een cursus of opleiding doen.
Ik ben ook pas net gestopt met de pil, dus ik zie alles ook wel. Ik word vast niet meteen zwanger. (ja ik weet het, het kan ook meteen raak zijn en dan gaat alles wat sneller.)
Ik snap dat jullie al die vragen hebben en ja het is ook wel een heel gedoe!
Vanaf dat ik gestopt (of klaar) ben met mijn studie kan ik nog een jaar in mijn studio verblijven voor een redelijke prijs.
Mijn schoonmoeder heeft aangeboden dat ik bij hen kan intrekken als ik klaar ben (of stop) met mijn studie. Zo heb ik geen (tot weinig) woonkosten en kan ik sparen.
Spulletjes: Mijn moeder zit in een kerk in de randstad waar laatste jaren veel kindjes zijn geboren, misschien kan zij daar wat dingen van krijgen. Ook heb ik een oom en tante die kinderen hebben van 8 en 10, die hebben misschien nog spullen. Mijn vriend heeft zijn oude spulletjes nog.
En de rest kunnen wij wel betalen.
Voor zover mijn plan!
Het is geen waterdicht plan, ik weet het.
Maar ik kom een eind!:oops:
Jenn1993 schreef:Ik kan het prima vinden met mijn schoonmoeder! Zij zet ook gewoon haar huis open en komende tijd wordt er een sleutel voor mij bijgemaakt.
Tuurlijk 2e hands spullen is niet altijd even tof, maar mijn schoonmoeder werkt alleen ochtenden 5 dagen per week( van 8 tot uur of 1) dus die heeft een dag in de week vast wel tijd voor haar kleinkind.
Ja, ik vind het ook niet zo slim dat hij stopt en niet nog even een jaartje doorzet en dan een diploma heeft voor kok!
Maar als hij het niet leuk meer vind, moet hij vooral niet doorgaan. Hij kan fulltime werken bij onze bijbaan (Domino's) en hij krijgt waarschijnlijk promotie dan.
Alles is altijd zo onzeker, en ja jullie hebben gelijk, er is geen waterdicht plan, maar alles op een rijtje zetten is goed! Het is allemaal zo dubbel..
Wij zijn er klaar voor! Helemaal.
Wij zijn allebei opgegroeid in een liefdevolle familie en gezin, liefde genoeg dus voor het kindje 😊
Vandaag trouwens gebeld naar DUO, als ik mijn Associate Degree afrond, dan wordt mijn studieschuld afgelost! whoeeh. Daar dus ook geen problemen mee :)
maantje schreef:Ik verbaas me hier echt Jenn :shock::shock::shock:
Ik hoop dat jullie niet overal zo laks in zijn, want je vriend die zijn studie niet leuk vind, nog maar een jaartje moet en dus maar stopt... (een kind is ook niet altijd leuk! Mijn dochter heeft een half jaar lang elke nacht gehuild! Ik werd er helemaal gek van. Overdag was ze heel lief maar 's nachts..... Dan kan je er ook niet zomaar mee stoppen!)
Ik weet dat het niet aan mij is om me er mee te bemoeien, maar WEET je schoonmoeder van jouw plan? Dat je daar zou mogen wonen (alleen) oke maar zit zij te wachten op een baby? dus ook nachten met gehuil etc? Alle rommel die een kind met zich mee brengt?: rondslingerend speelgoed, broodkruimels, babyspuug? Als ouder zijnde is dat iets wat je voor lief neemt, maar ik zou er niet op zitten te wachten als mijn kinderen groot zijn dat zij hier met baby komen wonen!
En dat schoonmoeder "vast wel een dag in de week tijd heeft voor haar kleinkind" daar kan je ook niet zomaar van uit gaan! Dat is een hele verplichting (ondanks dat oma's het vaak leuk vinden om op te passen, kan jij dit niet voor haar beslissen) Het is JOUW kind en dus JOUW verantwoordelijkheid!
Ik heb al een dochter, ik weet wat het is. Het is heel leuk, maar het is MIJN verantwoordelijkheid. Mijn moeder past ook een dag in de week op, maar dit heb ik VOOR dat ik zwanger was met haar besproken. De afspraak is een vaste dag, maar als mijn moeder op vakantie gaat of iets anders heeft dat ze dit gewoon kan afspreken zolang ze het maar meld. Dus ik los het op en ze hoeft mij niet om toestemming te vragen.
Dat je graag een kindje wil is duidelijk, maar ik hoop dat je in gaat zien dat je verantwoordelijkheid moet nemen als je een kindje heb!
Mij23 schreef:@ Maantje, ik ben het helemaal met jou eens! Zie de verhalen al paar dagen voorbij komen en verbaas me ook enorm erover! Een baby krijgen lijkt allemaal heel erg leuk,, schattig hoor! Maar Jenn, ik denk echt dat je onderschat wat je allemaal te wachten staat! Ik ben zelf al jaren kraamverzorgster, en geloof me, zelfs de eerste week is het al zwaar. Een baby huilt het eerste half jaar gewoon heel veel, en kan niet vertellen wat er is. Er komt heel veel verantwoordelijkheid bij kijken, je moet 24 uur per dag beschikbaar zijn voor je kindje. En wat als het een kindje is met een afwijking? Of je een hele zware zwangerschap hebt? Ook al is over nagedacht?
Bewust kiezen voor een kindje als je geen stabiele situatie hebt vind ik heel dom! Zorg eerst is dat je een poosje samenwonen (dat is al een hele stap).
Het is jullie keuze, maar ik wil je over 10 jaar wel weer is spreken. Kijken of je het dan nog op deze manier gedaan zou hebben... Ik denk het niet!
maantje schreef:@ Jolanda: Tuurlijk ieder een eigen keuze, maar ik probeer alleen duidelijk te maken dat het handig is om na te denken over hoe je alles wil gaan doen. Ik ken iemand vanuit mijn werk die ook dacht ach doe ik even. Dat baby'tje is toen het 6 weken oud was uit huis geplaatst. Ouders zien het kind nu 4 uurtjes per maand. Terwijl als ze na had gedacht hoe ze alles wilde regelen e.d. dan had het kindje gewoon nog thuis kunnen wonen. Het komt vast wel goed is niet de manier waarop je over een kind moet denken. Want als het niet goed komt dan is daar een hulpeloos wezentje de dupe van.