Bedankt allemaal lieve dames!!! Waaaaaahh wat is er al veel geschreven, retegezellig hier!!! Ik heb alles terug gelezen, maar kan niet goed alles onthouden, dus sorry als ik wat vergeet....
Alle nieuwe dames: van harte welkom!!! Ik vind het geweldig dat het al zo'n grote fijne ploeg hier wordt!!!
Koekie heeelll fijn dat J weer een stuiterballetje is hihi en nog steeds zo hard aan het sporten en aan het volhouden.... Ik vind het stoer en ik weet bijna zeker dat het vast niet zo lang zal duren bij jullie!! Go go go 😉
Tijgertje hoe frustrerend dat die ongi nog steeds niet komt..... hoe lang 'mag' het maximaal duren voordat de huisarts even gaat ingrijpen? He, ik wou dat ik wat voor je kon doen, maar ooit zal t toch een keer door moeten breken.... Dan inderdaad op andere dingen wat focussen en niet op de ongi maar dit lijkt me niet zo makkelijk, het zit je niet mee tijger!!! Dan gaan we der gelijk maar voor dat zodra je ongi geweest is dat t dan ook de eerste ronde raak is, dat gun ik jou enorm meis!!
Movpolen, idioot hoe dit gegaan is, ik kan er met mn verstand niet bij, een baas van niks in ieder geval en ballen heeft die al helemaal niet! Als je zoiets van plan bent, dan ga je op zijn minst met diegene om tafel, face to face.... Het blijft klote om te doen, maar ga het niet zo laf in een gesloten envelop doen waar ji verwacht dat er een goeie werkgeversverklaring in zit, bah!!! Sterkte hoor! Meestal zijn dit soort dingen een geluk bij een ongeluk, waarschijnlijk vind je uiteindelijk iets veel beters en leukers dan dit al lijkt het nu niet zo.... Heb het al bij meerdere mensen gezien 😊
Ik weet niet meer wie het vroeg maar klachtjes hier zijn dat ik de afgelopen dagen door een hormonen-emotie-sneltrein-achtbaan ben gegaan (vandaar ff afwezig), en gevoelige maag de hele dag door, maar heb ik er allemaal voor over......
Voel me geestelijk al stukken beter, we hebben het mijn ouders en zijn ouders al verteld gister en ik weet dat dat snel is, maar ik zat even zo geestelijk in de knoei en had zulke zenuwen en angsten dat ik het sowieso even bij mn moedertje kwijt moest en het heeft me enorm opgelucht.... Ik vind het moeilijk om uit te leggen, maar het was de hele dag van die zenuwen pieken, dat alles door je hoofd gaat, superblij maar ook angst voor wat komen gaat, angst voor bevalling en enorm schuldgevoel tegenover mijn lieve zoontje, dat vond ik het allerergst.... zodra ik naar hem keek was ik al in tranen.... Ik voelde me zo schuldig over dat ik hem misschien wel tekort doe en dat ik straks aandacht ga verdelen over 2 lieverdjes, maar toch dat gevoel was zo enorm sterk en met alles bij mekaar, trok ik het gewoon niet en moest ik het kwijt, want zo ging het niet... Kon er hele nachten niet van slapen, wat sowieso moeilijk gaat bij mij de eerste weken in de zwangerschap.... Maar, kop op ik ben der weer en alles is weer gerelativeerd hoor, kan nu eindelijk beginnen met genieten, heb me al aangemeld bij de vk en gelijk ook bij moeders voor moeders wat ik extreem belangrijk vind!! Ben benieuwd of er meer dames zijn die zwanger waren van de tweede, of die ook dit soort gevoelens hebben ervaren....
Nou dames een hele fijne zonnige dag en tot posts!!! En ik zal de lijst nog ff opsnorren, maar der zal vast niet veel meer van kloppen, dus mogen jullie zelf jullie dingetjes ook aanpassen hoor, want ik kan t niet goed bijhouden allemaal 😉