amy-baby schreef:Hier ook weer wakker, maar dit keer door de wekker, want kan nog wel uren doorslapen, maar de verloskundige komt zo ff kijken hoe het gaat, en om 11 uur gaan we weer naar Lisa toe.
@karin; heb het idee dat ik een beetje depressief raak door de hele situatie, voelt zo vreemd aan, herken jij dat ook? Iedereen zegt dat je ervan moet genieten, en als ik mijn meissie vast heb dan doe ik dat ook, maar aan de andere kant is het echt geen roze wolk... Ben nog helemaal niet gewend aan het feit dat ik daadwerkelijk moeder ben geworden, en dat Lisa echt bij ons hoort. Heb inmiddels ook al hulp van maatschap werk, dus dat is wel fijn.....ach ik hoop dat het allemaal weg is, als Lisa thuis komt...
Groetjes Amy
Ik herken dit maar al te goed. En mensen bedoelen het goed en je hoort de hele tijd: Meid straks heb je een gezond kindje mee naar huis.
Maar dat wil je helemaal niet horen. Die 15 dagen die ik toen thuis was en Janneke nog daar was ben ik ook geen boodschappen gaan doen. Ik heb alleen maar liggen slapen en janken.
Mensen bellen op, en ik nam gewoon niet op, ik had geen zin om iedereen te woord te staan.
Nu nog heb ik het gevoel dat ik 3 weken van haar leventje gewoon gemist heb.
Maar Amy het gevoel komt echt. Dat kan ik je wel zeggen.
En ik kan Janneke voor GEEN goud missen.
Nu nog ben ik gewoon overbezorgd. Bij alles ga ik als het ware doem denken. Is natuurlijk nergens voor nodig. Maar toch.
Ik hoop dat jullie kleine meid lekker snel thuis is... En blijf gewoon erover praten. Dat is heel belangrijk.