jep schreef:@ Leeuwinnetje:
Gefeliciteerd met je tweeling! Ze zijn nog maar klein..! Fijn dat het bij jou goed gaat de borstvoeding! Ik zeg ook niet dan het niet kan, maar dat het makkelijker gaat als je je ingelezen en/ of een cursus gedaan hebt.
Ik kreeg in het ziekenhuis al kloven, kreeg thuis spruw en borstontsteking, aanleggen deed erg pijn. Ben gaan kolven, maar door de combinatie kolven en flesjes geven met bv was ik constant bezig, sliep zelf niet goed meer en ging er bijna aan onderdoor. Moest daarom wel stoppen, maar de meiden hebben toch bijna een maand borstvoeding gehad, zolang heb ik het nog volgehouden... Wilde heel graag.
Als ik van tevoren had geweten hoe je een kindje goed aanlegt, hoe je je tepels het beste kunt behandelen, welke zalf tegen kloven het beste is... Dat soort dingen, dan was het makkelijker gegaan, denk ik.

anita schreef:Nou nou beetje stil hier zeg. Zeg ik ben eigenlijk wel benieuwd waar jullie allemaal vandaan komen... :roll: Ik kom zelf uit het midden van het land, amersfoort.

naatje83 schreef:@Boba zag dat jullie twee jongens krijgen van harte gefeliciteerd!
@Anita ik kom uit de buurt van Rotterdam.
@Mama1988 in winterswijk woont een heleboel familie van mij. Mijn
opa woonde daar ook maar die is er helaas niet meer die was ook van
een tweeling.

petek983 schreef:Hallo dames,

Ik mag me ook toevoegen aandeze topic!

Ik doe even een verslag. We zijn gisteren bij de vk geweest voor een echo.
Uitwendig lukte niet, omdat ik nog niet ver genoeg ben en mijn baarmoeder lag een beetje gespreid ofzo. Met een inwendige echo was er duidelijk een minimensje te zien met een kloppend hartje en toen nog een minimensje met ook een kloppend hartje.
Dus.... We krijgen een tweeling! Twee-eiig hoe je dat ook schrijft.
Het was even slikken, maar we vinden het echt super geweldig.
Naatje we zitten in hetzelfde schuitje. Haha.
Alle tips enzo zijn welkom.

Mijn moeder is een van een eeneiige tweeling, maa dat is niet erfelijk.
Maar twee nichten van mijn moeder hebben wel twee-eiige meerlingen
Ik heb het ook altijd geroepen. Ik moet nog wel wennen aan het idee. Haha


knuf knuf

petek983 schreef:Bedankt voor de felicitaties.

Ja Mama1988 je blijft niet altijd 21. hahahah
En de tijd vliegt voorbij.
Dat je nu al aan een tweede zwangerschap denkt. Heb je je handen niet vol aan de twee meiden.
Die zijn ook nog maar 2 maanden.

Wij zijn erg blij, maar ik heb ook erg veel last van misselijkheid. Moet ook overgeven.
Maar ja, het hoort erbij.

Liefs

naatje83 schreef:@Peteke van harte gefeliciteerd!!! Je woont ook nog vlak bij mij we moeten echt
eens bij elkaar op de koffie 😉
@Boba mooie foto's.

naatje83 schreef:@Petekek ik ga vanaf woensdag weer werken begin me nu steeds beter te voelen.
En zijn jullie al van de ergste schrik bekomen 😂 . Mag aannemen van wel toch.
Heb je al een verwijzing gehad voor de gyn?

petek983 schreef:Ik ben gisteren bij de dokter geweest die heeft mij de vaccinatie afgeraden, omdat het nog niet bekend is wat het effect is op ongeboren kinderen.
Ik denk niet dat ik het laat doen. Ik ga vanaf morgen halve dagen werken. Ik ben nog steeds misselijk en heb net overgegeven.
Ik ben ook ontzettend moe. Ik doe helemaal niets.
Ik hoop dat dat snel over is en dat ik iets meer energie krijg.

boba80 schreef:

petek983 schreef:Ik ben gisteren bij de dokter geweest die heeft mij de vaccinatie afgeraden, omdat het nog niet bekend is wat het effect is op ongeboren kinderen.
Ik denk niet dat ik het laat doen. Ik ga vanaf morgen halve dagen werken. Ik ben nog steeds misselijk en heb net overgegeven.
Ik ben ook ontzettend moe. Ik doe helemaal niets.
Ik hoop dat dat snel over is en dat ik iets meer energie krijg.

Veel sterkte...hoop dat je snel een beetje opknapt.

en je mag je zowiezo pas laten vaccineren na 13 weken zwangerschap eerder mag ook niet.

anita schreef:Hier gaat alles ook voorspoedig. Mooie uitslagen gehad van de combitest ( 1:1200 en 1:1500) en nu op naar de 20 weken echo. Deze staat gepland voor 8 december. Bij mij nemen ze er zelfs 1,5 uur voor!!!! Hoe doen jullie het allemaal met werken?? Ik werk in de horeca en maak best lange diensten, 9 soms wel 10 uur achter elkaar. (met 1 uur pauze) Dit doe ik 4 dagen in de week, maar merk dat dit best wel zwaar is, vooral als die 4 dagen achter elkaar zijn. De hele dag staan en lopen is echt niet zop prettig meer, en de drukke tijd gaat nu komen in december!!! Mijn baas is helaas niet zo begripvol en meegaand, ben dus bang dat ik binnenkort een afspraak moet gaan maken bij de arboarts om te kijken hoe lang ik deze lange diensten nog moet blijven draaien.... best lastig hoor als je baas niet echt meewerkt. Ik heb nl ook nog een leidinggevende functie en hij vind dat ik mijn verantwoordlijkhedn moet nemen... Das lekker makkelijk gezegd. Maar goed we zullen zien hoe lang het goed gaat, moe is moe en ziek is ziek. als het niet gaat blijf ik thuis. Er zijn toch wel wat belangrijkere dingen in mijn leven op dit moment dan werk... haha.

mama1988 schreef:het valt me op (niet slecht bedoelt hoor) dat vele minder gaan werken nu al nog voor de helft van de zwangerschap.
ik fietste elke ochtend naar het station pakte ik de trein om naar mijn school te gaan, moest daar 6 trappen op met schoolboeken.. de eerst 15 weken wilde ik geen lift pas omdat mijn man daar ook werkt en dan iedereen het wist..
Ik zat hele dagen op school, daarna 45 miunten reizen huishouden eten koken had nergens last van. tuurlijk wel kwaaltjes maar ik wilde doorgaan zelfs na mijn ingreep in de zwangerschap wilde ik door gaan maar mocht abslouut niet van de arts ook na mijn bevalling wilde ik 3 dgn in de week terug gaan naar school alleen mag he tnu niet van mijn man..

ik had wel een toeter maar was maar 9 kg in totaal aangekomen ligt er misschien ok aan hoe fit je zelf voelt..
en nu heb ik het gevoel dat ik nooit zwanger en bevallen ben geweest heel gek na een week van de bevalling natuurlijke manier fieste ik op en neer 20 minuten naar het ziekenhuis naa rmijn kinderen.. ik wil nu alweer zwanger worden , lijkt me ook mooi om mee te maken hoe het is met 1 kindje.. dus wij zitten weer elke maand in de spanning..

boba80 schreef:Hier weer even een echo berichtje...maar het gaat niet goed.

Maandag een groei-echo gehad en daarop was te zien dat er toch een groot verschil in groei van Ukkie & Pukkie zat.
Vandaag controle bij de gynaecoloog en die maakte zich ook zorgen.
Ze vertelde dat het eigenlijk niet de vraag zou zijn of ik opgenomen zou worden in het ziekenhuis om Ukkie & Pukkie extra in de gaten te gaan houden....maar meer wanneer dat nodig zou zijn.
Een flinke tegenvaller dus...maar ach...daar komen we wel overheen.
Vervolgens ging ze met de echo kijken en leek het erop dat Ukkie ook minder vruchtwater had...een teken van het TTS syndroom (zie link http://www.lumc.nl/home/0001/12556/19997/805221031372715 )...en dat ze op de afdeling verloskunde een bedje voor me ging regelen....shit.
Toen zag ze dat ik pas 23+4 wkn zwanger was en vertelde ze dat het eigenlijk weinig zin had om me nu al op te nemen omdat ze nog niet elke dag een ctg kunnen doen (daar kunnen ze nog te weinig vanaf lezen).
Ze ging overleggen met een andere gynaecoloog of ze eerst nog een uitgebreide echo gingen maken (liefste vandaag en anders morgen) of dat ze naar het LUMC gingen bellen om daar een afspraak voor me te regelen.
I.o.m. de andere gynaecoloog heeft ze gekozen om eerst nog een uitgebreide echo te maken en een uurtje later konden we daar al terecht.
Op deze echo was gelukkig te zien dat Ukkie toch nog voldoende vruchtwater had....nog geen TTS dus...pfft.
Wel groeit Ukkie niet goed genoeg en dat baart toch wel zorgen.
De doorbloeding van de navelstreng bij Ukkie is ook krap aan....nog net goed zeg maar...maar moet niet slechter worden.
Dus toch reden voor zorgen.
Ik krijg nu dinsdag weer een uitgebreide echo....ze gaan ons dus nog weer extra controloren.
Waarschijnlijk is de verdeling van de placenta niet goed waardoor Pukkie meer voeding krijgt dan Ukkie.
Ukkie loopt daarom de kans om op den duur in te gaan kachelen....
De vraag is nu alleen wanneer het zover is.
De arts legde heel reëel de kansen uit.
Wanneer Ukkie binnen nu en zeg maar 3,5 week in gaat kachelen zijn de kansen slecht...ze kunnen ons dan voor de keuze zetten om voor Pukkie te kiezen en Ukkie te laten overlijden door z'n navelstreng dicht te branden.
Als Ukkie namelijk uitzichzelf overlijdt bestaat er een grote kans dat Pukkie hier ook onder gaat lijden en er ook aan onderdoor gaat.
Wanneer Ukkie het nog even vol blijft houden tot de termijn dat ze allebei levensvatbaar zijn zal er gekozen worden voor een spoed-keizersnede en worden ze dus te vroeg geboren.
Ik kan nu eigenlijk alleen maar wachten....heel veel bidden en duimen dat Ukkie & Pukkie nog een poosje in m'n buik blijven zitten.

boba80 schreef:Vandaag weer een echo gehad.
Toestand eigenlijk nog onveranderd.

Het probleem is dat er een ongelijke placenta verdeling is tussen Ukkie & Pukkie .
Ukkie krijgt hierdoor minder voeding dan Pukkie.
De doorbloeding van de navelstreng is bij Ukkie ook minder dan bij Pukkie.
Hierdoor kan Ukkie in gaan storten en uiteindelijk overlijden.
Gelukkig is de toestand nu al een week stabiel.
De ongelijke placenta verdeling kent 3 gradaties en gelukkig vallen wij in de gunstigste groep met de meeste overlevingskansen.

Vandaag kregen we een aantal keuzes voorgelegd.
1) we gaan voor Pukkie en laten Ukkie overlijden voordat hij er zelf tussenuit knijpt met de kans dat hij Pukkie meeneemt. We moeten hiervoor naar België omdat ze voor de nederlandse wet allebei levensvatbaar zijn en tevens is er bij de ingreep een kans van 10% dat de bevalling in gang wordt gezet en Pukkie dus ook geboren wordt.
2) De natuur z’n gang laten gaan met het risico dat Ukkie uit zichzelf overlijdt en in dat geval is er 20% kans dat Pukkie ook overlijdt of anders 20% kans dat hij zware hersenbeschadiging hieraan overhoudt.
3) mij goed in de gaten houden doormiddel van opname met dagelijks CTG, longrijpingsmedicatie geven en wanneer Ukkie het slechter gaat doen beide kindjes geboren laten worden…ze hebben dan allebei kans om te overleven.
4) 2 x per week controle d.m.v. echo en als Ukkie het slechter gaat doen ingrijpen door ze allebei geboren te laten worden…risico hiervan is wel dat tussen de 2 echo’s door Ukkie ook nog in kan storten zonder dat het gezien wordt.

Wij hebben voor optie 3 gekozen.
Ik heb net m’n eerste prik voor de longrijping gekregen en morgen geeft manlief mij de tweede.
Maandag wordt ik dan opgenomen want het weekend zouden ze toch nog niets met me doen.
I.p. zouden Ukkie & Pukkie nu allebei levensvatbaar zijn…wel met flinke risico’s want zo vroeg geboren worden is natuurlijk niet niks.
De arts vertelde dat er een kans is dat ze van de week al geboren moeten worden, maar er is ook een kans dat we het nog tot een week of 30 (of langer) weten uit te stellen.
Tot die tijd zal ik in iedergeval elke dag een CTG krijgen en heel goed in de gaten worden gehouden.
En nu is het afwachten geblazen.
Eigenlijk zou ik morgen voor de 2e injectie naar het ziekenhuis moeten…maar omdat manlief ook verpleegkundige is mag hij hem míj morgen thuis geven…zijn we het weekend tenminste nog lekker saampjes thuis.
Maandag moet ik me om 10.00 melden en ik zal dan pas weer naar huis gaan wanneer de boys geboren zijn.
Gekke gewaarwording hoor.

Ze worden trouwens pas gehaald wanneer Ukkie het niet meer trekt…de bedoeling is dus om ze zo lang mogenlijk in m’n buik te laten zitten.

boba80 schreef:Vandaag weer een echo gehad.
Toestand eigenlijk nog onveranderd.

Het probleem is dat er een ongelijke placenta verdeling is tussen Ukkie & Pukkie .
Ukkie krijgt hierdoor minder voeding dan Pukkie.
De doorbloeding van de navelstreng is bij Ukkie ook minder dan bij Pukkie.
Hierdoor kan Ukkie in gaan storten en uiteindelijk overlijden.
Gelukkig is de toestand nu al een week stabiel.
De ongelijke placenta verdeling kent 3 gradaties en gelukkig vallen wij in de gunstigste groep met de meeste overlevingskansen.

Vandaag kregen we een aantal keuzes voorgelegd.
1) we gaan voor Pukkie en laten Ukkie overlijden voordat hij er zelf tussenuit knijpt met de kans dat hij Pukkie meeneemt. We moeten hiervoor naar België omdat ze voor de nederlandse wet allebei levensvatbaar zijn en tevens is er bij de ingreep een kans van 10% dat de bevalling in gang wordt gezet en Pukkie dus ook geboren wordt.
2) De natuur z’n gang laten gaan met het risico dat Ukkie uit zichzelf overlijdt en in dat geval is er 20% kans dat Pukkie ook overlijdt of anders 20% kans dat hij zware hersenbeschadiging hieraan overhoudt.
3) mij goed in de gaten houden doormiddel van opname met dagelijks CTG, longrijpingsmedicatie geven en wanneer Ukkie het slechter gaat doen beide kindjes geboren laten worden…ze hebben dan allebei kans om te overleven.
4) 2 x per week controle d.m.v. echo en als Ukkie het slechter gaat doen ingrijpen door ze allebei geboren te laten worden…risico hiervan is wel dat tussen de 2 echo’s door Ukkie ook nog in kan storten zonder dat het gezien wordt.

Wij hebben voor optie 3 gekozen.
Ik heb net m’n eerste prik voor de longrijping gekregen en morgen geeft manlief mij de tweede.
Maandag wordt ik dan opgenomen want het weekend zouden ze toch nog niets met me doen.
I.p. zouden Ukkie & Pukkie nu allebei levensvatbaar zijn…wel met flinke risico’s want zo vroeg geboren worden is natuurlijk niet niks.
De arts vertelde dat er een kans is dat ze van de week al geboren moeten worden, maar er is ook een kans dat we het nog tot een week of 30 (of langer) weten uit te stellen.
Tot die tijd zal ik in iedergeval elke dag een CTG krijgen en heel goed in de gaten worden gehouden.
En nu is het afwachten geblazen.
Eigenlijk zou ik morgen voor de 2e injectie naar het ziekenhuis moeten…maar omdat manlief ook verpleegkundige is mag hij hem míj morgen thuis geven…zijn we het weekend tenminste nog lekker saampjes thuis.
Maandag moet ik me om 10.00 melden en ik zal dan pas weer naar huis gaan wanneer de boys geboren zijn.
Gekke gewaarwording hoor.

Ze worden trouwens pas gehaald wanneer Ukkie het niet meer trekt…de bedoeling is dus om ze zo lang mogenlijk in m’n buik te laten zitten.