lisa200 schreef:Hi allemaal,
Ik zou mij graag bij jullie willen aansluiten. Ik heb 6 iui pogingen achter de rug en we zijn twee jaar bezig.
Ik heb vandaag bruinverlies dus poging 6 kan ik denk ik wel als wederom mislukt beschouwen 😢
Toevallig hadden we ook vandaag het gesprek met de arts en we gaan met ivf beginnen. Meer iui heeft geen zin zegt de arts.
We mochten meteen beginnen maar we gaan volgende week op vakantie en dan is het december en ach.. dan wil ik ook wel lekker een wijntje drinken met Kerst en Oud en Nieuw dus we beginnen in januari. Ik heb alle recepten meegekregen en moet beginnen met de pil op dag 1. Dan het zkh bellen en dan kan ik de dag daar weer na terug bellen en dan hebben ze mijn schema klaar liggen.
Maar goed... januari dus. Ik vind het heel spannend omdat als ivf niet lukt er niets meer over is.
De arts benadrukte dat 75% NIET zwanger wordt dus dat we daar wel rekening mee moesten houden. Niet echt leuk dus. Hoe staan jullie er in? Ik vind het zo moeilijk om nog positief te blijven.
Groetjes,
Lisa
Eef82 schreef:Jeetje Henriette, jullie moeten wel héél veel geduld hebben! Lastig hoor. Heel veel sterkte met het wachten en hopelijk is het tegen die tijd niet eens nodig... Mag ik trouwens vragen hoeveel goeie zwemmers jouw man wél heeft? Mijn man zit nl. rond de half miljoen. Wij zijn daarom ook net begonnen met onze eerste ICSI-poging.
toch voelt het raar, er hoeft er maar ééntje raak te zijn...ik hoef geen 800.000 kindjes!!!! schijnt toch allemaal anders te werken
hoe lang zijn jullie al "bezig"?
Eef82 schreef:Henriette, weet wat je vraagt 😉 . Hier komt m'n verhaal:
Gister ben ik voor de eerste echo geweest.
In de loop van de week begon ik m’n eierstokken weer flink te voelen, maar op zich niet veel meer dan anders (in ieder geval niet erger dan met de Clomid, toen ik 7 eitjes had en wat nu een mooi resultaat zou zijn geweest). Donderdagavond zijn we naar een cabaretvoorstelling geweest en we hebben weer eens heerlijk een avond flink gelachen! Maar… in de loop van de avond voelde ik een paar flinke steken en daarna… alle spanning en pijn in m’n eierstokken verdwenen! Onee! Ik zal toch niet met het harde lachen m’n eitjes hebben laten springen?? (ja, je gaat rare dingen denken)…
Volgende ochtend…. Nog steeds geen enkel gevoel meer. Ik prikken in m’n buik, m’n buikspieren aanspannen, NIETS. Terwijl anders de pijnscheuten naar m’n benen trekken als m’n eierstokken gespannen zijn!
Ik mega sjaggie naar het ziekenhuis voor de echo. Verdomme een uur zitten wachten voor ik aan de beurt was. En voor wat? De zoveelste teleurstelling??
Gelukkig had ik geen gelijk: m’n eitjes waren nog niet gesprongen!! Dat zou betekenen dat de ICSI door kan gaan!
Maar toen kwam het tellen. Rechts: zeker 10 eitjes. Links: tussen de 15 en 20 eitjes. De gyn kon het allemaal niet zo goed tellen omdat het er zoveel waren, dus op een gegeven moment is ze er maar mee opgehouden.
De gyn wilde weten hoeveel Gonal-f ik heb gespoten. 112,5 eenheden, zei ik. O, zegt ze, dat is niet eens zo veel. Maar kennelijk reageer je er enorm op!
Ja HALLO: tijdens het intake gesprek voor de ICSI-behandeling hebben we nog GEVRAAGD om alsjeblieft niet teveel hormonen voor te schrijven, omdat ik het idee heb er erg op te reageren en de Clomid al voor 7 eitjes had gezorgd! Maar 112,5 EH is niet zoveel, dus dat moest goedkomen.
Nou, de gyn wilde toch maar even overleggen met de andere gyn, bij wie we onze intake hebben gehad (dat is trouwens de gyn die in Nederland voor de eerste IVF-baby heeft gezorgd, dus ik heb wel vertrouwen in hem). Want mijn grootste eitjes waren 18 mm, dus vandaag ongeveer 20 mm, en aangezien ik pas 7 dagen aan het prikken was, was die stimulatie wel erg snel gegaan. En een te korte stimulatieperiode is ook niet goed voor de kwaliteit van je eitjes.
Maar goed: Na overleg zijn ze overeengekomen dat de behandeling door kan gaan! Gisteravond heb ik de laatste injectie gezet (wel een lagere dosering gelukkig) en vanavond moet ik voor de laatste keer de neusspray gebruiken die de eisprong tegengaat. Wat later vanavond moet ik de Pregnylprik zetten en dan ben ik maandagochtend aan de beurt voor de punctie!
Dan wordt het echt spannend: manlief moet na de punctie de eitjes naar het universitair ziekenhuis in de buurt brengen en zelf z’n zaad afleveren. Dan gaat alles naar het lab en dan horen we volgens mij dinsdag of er embryo’s zijn ontstaan en zo ja, hoeveel. En dan de dag daarna voor de terugplaatsing (denk ik, daar hebben we het nog niet echt over gehad).
Wel moet ik mezelf goed in de gaten houden, omdat er met zoveel eitjes een groot risico op overstimulatie bestaat. Dit wil zeggen dat je lichaam, die verder gaat met hormoonstimulatie om de volgende stap te realiseren, teveel hormonen kan gaan aanmaken. Dit kan leiden tot het vasthouden van vocht in de buik. Wanneer je binnen korte tijd twee kilo aankomt, wijst dit op overstimulatie en moet ik contact opnemen met de arts. In het ergste geval moet ik opgenomen worden, zodat ze het vocht kunnen verwijderen en extra eiwitten moeten toedienen om ervoor te zorgen dat elders in je lichaam wel genoeg vocht opgenomen blijft worden (of zoiets…).
Verder werd ik gesommeerd om het rustig aan te doen, met ‘die overspannen eierstokken’. Nou dat komt goed uit, want na alle drukte & stress van de afgelopen weken had ik me al voorgenomen om het hele weekend alleen maar met een boek op de bank te gaan zitten!
Omdat ik maandag de punctie heb, en daarna even een paar uurtjes in het ziekenhuis op de dagbehandeling wordt opgenomen, was ik vrijdag na de echo maar weer naar m’n werk geraced om nog ff gauw wat werk te verzetten én om toch maar aan m’n leidinggevende te vertellen waarom ik er maandag, en mogelijk een paar dagen erna, er niet ben. Héb je het voornemen om het te gaan vertellen, is ze er niet!! Nu moet ik maandag dus maar bellen en me ziekmelden. Daarna wil ik het haar maar even persoonlijk vertellen….
nee de zijnn er nog niet baal er van [ja hoe stom het ook inderdaad klinkt] vrijdag laatste dag primlolut dan zou er 2-4 dagen later een ongi moeten komen dus hooguit as dinsdag voel nu nog niets wat er op lijkt,afwachten maar
eef veel succes morgen met de punctie, las dat je paar uur op de dagopname ligt, volgens mij is mag je bij het zh waar ik loop na half uur al weer naar huis,
wat fijn dat je maandag toch een punctie hebt! ik kan het me helemaal voorstellen...die spanning, en dan zoveel eitjes! gelukkig maar dat het toch allemaal doorgaat!
nu maar hopen dat de terugplaatsing meteen raak is! ik zal voor je duimen! komt vast goed!
wel een gedoe zeg, dat je man zo heen en weer moet "vliegen". wij konden hetzelfde doen, hadden keuze uit twee ziekenhuizen in de buurt. maar dat heen en weer gevlieg zagen wij niet echt zitten. mijn mannetje heeft het niet zo op ziekenhuizen, angst door operaties van vroeger. dus ik ben al supertrots op hem dat hij met mij naar het ziekenhuis is geweest voor al die onderzoeken! maar goed...als dat het enige is, dan is dat ook wel te doen!
ik ben er ook een beetje bang voor dat ik misschien straks teveel van dat spul voorgeschreven krijg. met mij is er "niets" aan de hand...ben helemaal gezond daar beneden zeg maar maar misschien maakt dat niets uit als je moet spuiten...ik zal het wel te horen krijgen bij de intake.
tinkerbel77 schreef:hoi henriette
nee de :twisted: :twisted: zijnn er nog niet baal er van [ja hoe stom het ook inderdaad klinkt] vrijdag laatste dag primlolut dan zou er 2-4 dagen later een ongi moeten komen dus hooguit as dinsdag voel nu nog niets wat er op lijkt,afwachten maar
fijn dat je nu een datum hebt om naar uit te kijken, en inderdaad dat ze dan maar wat met die wachtlijsten gaan doen.
ik ben wel blij dat het zh waar ik loop alles ook gedaan word en er niet heen en weer gesjeesd hoeft te worden,
mijn vriend gaat ook mee met de onderzoeken, we weten alleen nog niet of hij de donatie thuis gaat doen of in het zh.
eef veel succes morgen met de punctie, las dat je paar uur op de dagopname ligt, volgens mij is mag je bij het zh waar ik loop na half uur al weer naar huis,
Eef82 schreef:Hoi hoi,
Ik ben weer terug uit het ziekenhuis!
Tja, of het nu meeviel of juist niet... ik weet het eigenlijk niet zo goed!
Ik kreeg aardig wat morfine toegediend, lag daar een beetje high te wezen in die stoel...
Toch deed het aardig wat pijn, heb m'n man z'n hand af en toe flink fijn geknepen.
Maar dat komt ook omdat ik heel veel follikels had; in het begin valt het wel mee, maar naarmate het langer duurt des te pijnlijker het wordt. Plus de laatste follikels liggen het meest verstopt en dan moeten ze met die naald aardig wroeten om erbij te kunnen.
Was in ieder geval blij toen het voorbij was.
Daarna werd ik op een ziekenhuis bed geschoven en naar de dagbehandeling gebracht.
Daar kon ik even lekker bijkomen en de morfine uit laten werken.
Om 12 uur kon ik weer naar huis.
In de tussentijd ging manlief naar zkh nr.2 op mijn eitjes af te geven en wat zaad te produceren.
Hij moest daar nog een uur wachten en kreeg toen te horen dat ze uit mijn follikels in totaal 20 eicellen hebben kunnen halen en dat zijn zaad voldoende was om de ICSI door te laten gaan. Phew!! Weer een stapje verder!
Het voelt nu allemaal wat beurs in m'n buik, maar verder voel ik me wel ok.
Donderdagochtend wordt ik gebeld met de resultaten; hoeveel embryo's er zijn ontstaan en of er terugplaatsing kan plaatsvinden.
Diezelfde middag moet ik dan - als het allemaal goed gaat - terugkomen voor de terugplaatsing.
Maar nu de eerste hobbel genomen is, kan ik m'n gedachten weer even opzij zetten en weer wat ontspannen!
tinkerbel77 schreef:hoi henriette
ja ben er erg blij mee, 5 is een mooi aantal,
en is supersnel gegaan hadden ze me langer door laten gaan had het waarschijnlijk weer tot overstimulatie geeindigd
dus dit is veel beter,
tinkerbel77 schreef:het zh waar ik onder behandeling ben hebben een standaard medicatie schema
lang schema pil lucrin en 150eh gonal f [dit kan evt veranderen maar zo laten ze een ieder opstarten,
nu het bij mij dus was mis gegaan dan gaan ze met een team een nieuw schema maken, wat beter afstemt op wat er mis is gegaan,
maar de meeste vrouwen reageren gewoon goed op het schema,maar goed niet elk lichaam reageert hetzelde.
Eef82 schreef:Hm, nu kom ik net het volgende bericht tegen:
Voor Pasen kies je er 2. Maar als het over IVF gaat, kies je beter voor 1 eitje. Althans, dat staat te lezen in The Journal of Human Reproduction.
Finse wetenschappers ontdekten dat 1 vers eitje het verschil kan maken voor een geslaagde embryotransfer bij IVF. Ook geselecteerde eicellen die een tijd ingevroren waren, zouden niet minder slaagkansen geven dan het gebruik van meerdere eicellen. Je verwacht het niet meteen, maar het inplanten van 1 bevruchte eicel per IVF-poging zou wel eens een serieuze besparing kunnen betekenen op het budget, schrijven ze. Al is het maar omdat je je kansen verhoogt met 1 eitje. Nu, dat budget is eigenlijk het laatste waar ik aan dacht …
In de studie lijkt het zelfs alsof het gebruik van 1 eicel bij de terugzetting je slaagkansen zou kunnen verhogen, al willen de wetenschappers in hun uitspraken niet zover gaan. Ongeveer 38% van de vrouwen in hun studie die kozen voor 1 eitje dat werd teruggeplaatst, hadden succes. 33% van de vrouwen die kozen voor 2 eitjes werden zwanger.
Volgens de wetenschappers is de manier waarop de eicellen werden ingevroren ook van belang. Zo mogen de eicellen niet samen worden bewaard, maar hebben ze meer overlevingskansen als ze apart worden ingevroren.
Als 1 eitje alles is wat we nodig hebben, wil ik graag naar IVF overstappen. En misschien doe ik dat ook wel. Want voor heel even wil ik alle vruchtbaarheidsdieten van de wereld de deur uitgooien. Tot na Pasen. En die twee eitjes…
Gevonden op http://wachtenopeenbaby.wordpress.com/
lieve eef, ik begrijp je zo goed (en dat terwijl ik het nog niet heb meegemaakt), maar je kunt er helemaal niets aan doen. het is helemaal niet erg om verdrietig te zijn...dat mag ook! maar geef jezelf niet de schuld. misschien kun je het er met je gyn over hebben...sterkte meid!
meike1980 schreef:Hoi Nogevenannoniem dank voor je antwoord.... en jullie spannend tesa lijkt me ook een zwaar traject... is toch dat ze zaad uit de man direct halen? wat was jullei uitslag daarin?
Hopelijk worden jullie in ieder geval beloond met een mooi kleintje...
en de andere dames? hoe hebben jullie gekozen of is het ook toegewezen?
tinkerbel77 schreef:hey
vandaag niets gehoord, erg zenuwachtig voor morgen
telefoon morgen betekent slecht nieuws, duimen voor tp.
laat t morgen weten. x
tinkerbel77 schreef:hey
vandaag niets gehoord, erg zenuwachtig voor morgen
telefoon morgen betekent slecht nieuws, duimen voor tp.
laat t morgen weten. x
tinkerbel77 schreef:hoi meiden
nou supergoednieuws van de 5 zijn er 4 bevrucht 😮 super score normaal gaan ze uit van 40% ik dacht dus zelf al van tjee mischien is er maar 1 of twee, dit is dus 90% de arts en laborant vonden dat ze het heel erg goed deden,
er is 1 toppertje tp deze is 8delig,
pfff wat een zenuwslopende ochtend gister zeg was heel blij met dit nieuws,
de tp is vlot verlopen,
alleen de verpleegster van dinsdag had mij instuctie gegeven om met de ustrogan bolletjes te beginnen,
dit had niet gemoeten, omdat ik een heel ander schema heb, mijn baarmoederslijm is al goed zij de gyn ,
t schijnt niet echt kwaad te kunnen maar ze wil dat ik ze afbouw binnen paar dagen, dat ga ik dus doen.
3tot5 dagen na tp kan er een innesteling plaatsvinden,
ga dus erg veel duimen dat de emmy verder gaat delen komende dagen en zin heeft om bij me te blijven ,
ik mag testen 2 e kerstdag, je kan dan nl net bloedprikken dit gebeurt 28dec en dag erna uitslag.
Nogevenannoniem schreef:Hoi Linda, welkom!
Is er 0 zaad gevonden bij je vriend, of zijn er slechte zwemmers? DAt is nogal een verschil namelijk 😉
Veel sterkte! Lieve