Hé Peach, leuk om je hier ook te zien 😊
We zijn allebei door de 37 weken...spannend hè 😃
FriendOud lidBerichten: 2.280Lid sinds: 1 januari 2005
Im76 schreef:ik vind het eigenlijk wel gezellig zo als iedereen nog even hier blijft kletsen......vind het wel leuk om alles te lezen van de net bevallen dames...
maar dat is mijn idee haha:-D
weet iet hoe de rest er over denkt:confused:
jersey schreef:Dat idee had ik ook al geopperd en toen had ik gezegd dat er nog geen mama oktober 2010 forum was. Gisteren is daarvan het laatste kindje bevallen, dus het topic van zwangeren oktober 2010 is op slot en het gedeelte mama zijn hebben ze een nieuw topic gestart om over de baby's te praten.
Misschien hier hetzelfde idee. Dus als de laatste van de lijst is bevallen, dan verhuizen we naar het mama-gedeelte.
Hoe is het met Joy 12? Tijdje niet meer op het forum gezien, maar ik kan het ook gemist hebben.
angelique131083 schreef:Dat lijkt me idd ook beter als iedereen bevallen is een mama november 2010 topic openen en tot die tijd kletesen we hier gezellig
jersey schreef:Je weet maar nooit Friend. Wie weet ben jij de volgende. Drie mensen zijn al bevallen die na mij waren uitgerekend, dus dat zegt niets.
Maar ik kan het wel begrijpen. Ik koekeloer zo af en toe ook in het decemberforum.
Im76 schreef:@ friend: ik wilde jou ook niet voor het hoofd stoten hoor hi....maar vind het wel leuker om alles te horen van iedereen...
wat dat betreft kletst iedereen hier wat af.....vind dat wel gezellig!! Kan ik me vast verheugen over poepluiers,borstvoeding en bevallen haha...
Friend schreef:Zo voelde ik het niet hoor meis, maar ik dacht ik zal het er even bijzetten, omdat woorden soms verkeerd over kunnen komen!
En ieders gevoel bij alle verhalen is natuurlijk anders.
Ik kon toen wel meevoelen met Tinesje toen ze zei dat ze het soms moeilijk vond om te lezen, terwijl je zelf ook zo graag wilt.
Im76 schreef:Ik weet wat je bedoelt met dat woorden soms verkeerd over komen...heb er zelf af en toe ook last van zonder dat je het eigenlijk door hebt.. hi daarom vermelde ik het ook maar eventjdes...
Wat betreft de ziekte van Ménière, ik ken het klein beetje...iemand die ik ken heeft het ook...kom je er eigenlijk wel ooit van af??
Friend schreef:Het is een ziekte van het evenwichtsorgaan en daardoor kan het erg gevaarlijk zijn, omdat je ieder moment kan vallen, zonder dat dit wordt aangekondigd (soms wel).
Als ik een aanval krijg, dan is het net alsof ik drie uren in een draaimolen heb gezeten en dan kun je je misschien voorstellen dat ik daarna misselijk ben.
Dat is een beetje in het kort wat mijn ziekte inhoudt.
Normaal slik ik er medicijnen voor (Betahistine), maar hiermee ben ik ruim twee jaar geleden gestopt om zwanger te raken en straks mag ik het nog niet slikken, omdat ik borstvoeding wil gaan geven.
De VK heeft me daarom doorverwezen naar de gynaecoloog en even zag het ernaar uit dat mijn droom van een thuisbevalling aan mijn neus voorbij zou gaan en ik ben daar verschrikkelijk van slag door geweest en ook hier een tijd niet geweest.
Natuurlijk alles voor de gezondheid van ons kindje, alleen was ik echt heel erg aangedaan en boos op mijn ziekte.
Gelukkig heb ik goed nieuws gekregen van de gyn en hij voorziet geen problemen en mag ik het thuis proberen.
Moet ik alsnog naar het ziekenhuis, dan is dat zo, maar dan heb ik iig wel de optie gekregen om thuis te bevallen 😉
Dat even om uit te leggen wat het nu precies is en waarom ik zolang niet ben geweest.
Verder is het naar mijn weten een blijvend iets en kun je het met medicijnen onderdrukken, die bij mij gelukkig wel werken als ik ze slik.
Daarnaast heb ik ook nog Tinnitus in mijn andere oor (24 uur per dag hartkloppingen), dus ja...flinke "kopzorgen" letterlijk haha
Ach, verder probeer ik er maar om te lachen, want er is helaas niets aan te doen 😉
Ik heb wel aangegeven dat sinds ik vocht ben vast gaan houden (vanaf een week of 32) ik die erge Ménière klachten heb gekregen.
Ik hoop dus dat zodra ik dat vocht kwijt ben, de klachten ook veel minder zullen worden.
Im76 schreef:Ja het is een hele vervelende ziekte! Iemand die ik ken die al wat ouders is heeft het ook!
Het is ook echt met vlagen wanneer het bij hem komt opzetten....Vind het best eng, omdat je zomaar ineens kan omvallen...
Wel fijn dat je gewoon thuis mag bevallen, zeker als je dat heel graag wilt! Ik kan me best voorstellen dat je heel boos bent op de ziekte..
Zeker als je ook nog zo jong bent zit je daar al helemaal niet op te wachten..begrijp me niet verkeerd, jong of oud het is natuurlijk nooit leuk om een ziekte te hebben waar je nooit meer vanaf komt! Hopelijk wordt het straks wel minder bij je zodra je je vocht kwijt bent...Hopelijk ga je niet meer vocht vast houden, ik moet zeggen hoe meer ik naar het einde loop hoe meer vocht ik vast houdt...
nou meis hou je taai he!!
Tinesje86 schreef:Hoi dames, hier weer een bericht van mij!!!
Allereest: Snippie, Goosje en Jacq > van harte gefeliciteerd!!!!!!!!!!!!
Iedereen die nog wacht: heel veel succes met wachten. Hoop dat het lijstje snel wordt afgemaakt.
Hier:
Donderdag 4 november had ik dus de hele dag continue harde buiken die met tussenpauzes van 5-6 minuten kwamen, maar niet pijnlijk. Rond 22.30 uur ging ik naar bed en was het ook weggezakt. Om 03.15 uur werd ik wakker van mn eerste wee. Niet echt pijnlijk, maar moest het wel wegpuffen. Het was alles behalve comfortabel. Dus de hele nacht in bed liggen puffen, op de bank, heen en weer gelopen. Om 9 uur de verloskundige gebeld om te melden dat het rommelde en ze kwam om 10.00 uur bij mij langs (inmiddels dus vrijdag 5 november) Ik had toen net krap 1-2 cm ontsluiting. Dus in 7 uur tijd niet echt hard opgeschoten. Om 13.30 uur kwam ze weer, en zat ik nog maar op 2-3 cm ontsluiting, maar de weeën werden wel heftiger, langer en consequeter met minder tussen pauzes. Om 18.00 uur kwam ze terug.... en helaas het zat nog op 3 cm. Dus ik was al 15 uur lang bezig weeën op te vangen die maar voor 3 cm ontsluiting zorgde. Tevens hoorde de VK het hartslagje dalen tijdens een wee. We besloten de vliezen te breken. Nou dat heb ik geweten hoor. Wow de weeën kwamen in viervoudige kracht tien keer zo snel achter elkaar. Geen weeënstorm, maar had zowat geen moment rust. En hartslagje van de kleine daalde opeens naar 80 slagen per minuut tijdens een wee. Dit was absoluut geen goed teken, dus gelijk ziekenhuis gebeld en in no-time de auto ingestapt en naar het ziekenhuis gereden. Dat was totaal niet prettig om volop in de weën in de auto te zitten, dan in rolstoel door het ziekenhuis geraced naar de verloskamer. Inmiddels was het 18.45 uur en 6 cm ontsluiting, dus in 45 min. tijd gelijk 3 cm erbij. Om vervolgens rond 19.15 enorme persdrang te voelen, ik had 10 cm ontsluiting! Het ging opeens als een razende. Inmiddels lag ik aan de ctg en de kleine had een plakkertje op z'n hoofd en met de resultaten van de hartslag waren ze absoluut niet blij, dus ik mocht direct beginnen met persen. 45 minuten later en 1 knip kwam Lars om 20.14 uur ter wereld met de navelstreng om zn nekkie. Hij had het dus benauwd, omdat bij elke wee de navelstreng strak om zn nek kwam te staan. Dus in 2 uur en 15 minuten tijd (vanaf 18.00 uur) van 3 cm ontsluiting naar de geboorte van Lars.
Maar toen ging het met mij helaas niet goed. Na de nageboorte hoort je baarmoeder zich samen te trekken, maar dit gebeurde niet. Het gevolg was dat ik opeens onwijs begon te bloeden. Ze probeerden eerst met een medicijn en met massage op mn buik de baarmoeder te stimuleren tot samentrekken maar dit gebeurde niet. En toen gingen allen alarmbellen aan en stond de verloskamer vol met mensen. Ik verloor op dat moment ruim 1,6 ltr bloed. Dus werd aan alle toeters en bellen gesloten, infusen, zuurstofmasker, bloeddrukmeters, er werden testen gedaan etc etc etc. Moet zeggen dat ik neit veel meer weet. Ik bleef me focussen op Lars die ze wel op mn buik hadden gelegd en probeerde daarvan te genieten. M'n man vergeet het beeld in ieder geval nooit meer zegt hij, letterlijk spatte het bloed in het rond want ik zag de zuster met bloedspetters tot in hun nek rondlopen (sorry, niet echt fris verhaal)
Goed, nadat alle medicijnen waren aangesloten trok mn baarmoeder langzaam maar zeker zich regelmatig samen dus ik kon gehecht en opgefrist worden zodat ik naar de kraamafdeling kon. Om 23.00 uur lag ik op prive kamer en kon ik langzaam bijkomen wat er was gebeurd en genieten van mn zoon. Ik zelf was compleet kanarie geel geworden door de bloedarmoede, wist neit dat een mens zo geel kon zijn haha... 's nachts heb ik bloedtransfusies gehad en kreeg ik om de zoveel minuten controle en tests. Lars maakt het super goed en ze hielpen me met de borstvoeding die ik gelukkig kon geven.
Na (weer) geen nacht geslapen te hebben, voelde ik me zaterdag redelijk. Tuurlijk, door zoveel bloed verlies ben je niks waard maar wilde absoluut niet blijven. Met aandringen mocht ik einde van de middag naar huis als ik ten eerste zelfstandig kon plassen en niet duizelijk was. Nou dat was gelukt en was om 17 uur thuis.
Inmiddels gaat het redelijk met me. Zo langzaam aan begin ik weer normaal van kleur te worden, de hechtingen genezen goed en ik vloei steeds minder. Ik ben nog wel zo slap als een vaatdoek en zit nu aan allerlei vitamenen, ijzerkuren, etc.
Lars gaat het super.... borstvoeding komt nog niet echt super goed op gang en hij krijgt waarschijnlijk niet voldoende binnen want valt nog steeds af in gewicht. Morgen moeten we beslissingen nemen, hij heeft wel erg last van darmkrampjes maar ook daaraan wordt gewerkt. Dus nu elke 3 uur voeding geven, verschonen en dan slaapt hij weer. Ik geniet volop, ookal is het best pittig die korte nachtjes maar de kraamhulp is perfect en kan 's middags goed 2 a 2 1/2 uur slapen. En 's avonds vroeg naar bed en slaap tussen de voedingen. De kraamhulp is er tot en met vrijdag en elke avond is er familie in huis om eten te koken en te helpen. Visite houd ik nog een beetje op afstand omdat ik heb gemerkt dat het nog te veel is. Die energie heb ik nog niet.
Goed, het is een heel verhaal geworden. Maar ik ben super blij, trots en gezegend met deze prachtige zoon en we genieten hier echt van elkaar als gezin. Die onvoorwaardelijke liefde die in je losbarst is geweldig en overweldigend! Nodige kraamtranen vloeien ook haha.
Meiden, als ik meer puf heb kom ik weer online en lees ik alles terug!
Voor nu toi toi toi, zet hem op, wachten is niet leuk maar het wordt écht dubbel en dwars beloond!!!!!
snippie schreef:Hoi lieve dames!!!was ik weer!
Ben onder tussen thuis!mocht vanmorgen om 11uur al naar huis!
Heerlijk om weer thuis!voeden gaat goed:)!
Kolven ook!komt steeds meer uit!
Mannetje is erg te vreden!
Ik ga vanaf nu proberen jullie weer bij te houden!
Ik hoop dat jullie allemaal snel ook mogen genieten van jullie wondertjes!
Knuf
Monalisa schreef:zo lekker naar een vriendin geweest vandaag en boodschapjes gedaan. ben nu net thuis en best moe.....dus na de fles van 20.15 ga ik ff lekker slapen tot mn vriend thuiskomt!:oops:
Wordt idd lekker weer veel gekletst hier! Leuk hoor!
Vandaag naar het ziekenhuis geweest, bloeddruk was 120/80 en ik moest nog een hartfilmpje laten maken en donderdag moet ik terug voor een buikecho ( om de nierfunctie te bekijken) en over een week of 3 weer terug om bloed te prikken en die week daarop heb ik alle uitslagen.......hopelijk mag ik daarna met de medicijnen stoppen.
Vickypreg schreef:@Tinesje, jeetje wat heftig meis. Krijg tranen in m'n ogen van je verhaal....Fijn dat je weer thuis bent en een beetje beter voelt maar pff wat heftig. Lekker genieten nu, goed van je dat je het kraambezoek ff weghoud en je rust pakt 's middags.
@Snippie, vind het ook knap van je dat je nu alweer op de 'been' bent, goed je rust houden en niet teveel doen he. Lekker genieten van je ventje!
@Im, ik heb nu veel meer harde buiken dan bij de eerste. Toen wist ik ook niet wat het was maar nu wel hoor! Soms komen ze iets regelmatiger maar vaak zakt het op een gegeven moment af. Heb er nu weer een, knijp soms echt m'n ogen dicht zo irritant voelt het. POfffffffffff onwijze druk naar onder voel ik echt keihard. Alsof ze heel hard op m'n botten drukt naar onder heel apart. En dan zakt het ineens weer af. En bij een2de heb je vaak langer van te voren al gerommel dus dat het bij mij nu al een tijd zo is hoeft niks te zeggen. Misschien zet het bij jou meteen door nu, hoop het van harte voor je!!
Ik ga lekker naar bedje! Meiden een goede nacht!!
Monalisa schreef:leuk snippie! Het is zoooo leuk om de kleintjes te badderen, je ziet ze er echt van ontspannen.....Veel plezier!