Zo dames, eindelijk mijn ´verhaal´
uitgerekende datum 14 mei ging voorbij, 15 mei ging voorbij tot ik rond 00.00u de tv uitzette en dacht: 'mmm vervelend die krampjes', om 04.00u waren die krampjes toch wel vervelend geworden en ben ik op het toilet gaan zitten, 05.00u slijm en bloedverlies, om 06.00u wist ik niet meer hoe ik moest zitten dus heb ik rond 6.20u toch maar eens de VK gebeld.
die ging nog ff douchen en dan kwam ze eraan.
toen ben ik maar naar beneden gegaan, kopje thee stond al voor me klaar, maar ik had geen rust meer, kon niet zitten, wilde blijven bewegen.
VK kwam en heeft samen met ons nog wat gedronken, daarna toch eens kijken hoe het ervoor stond: 7cm ontsluiting!!!
in vruchtwater gepoept dus naar het ziekenhuis, daar waren we denk ik rond 08.00u en om 10.23u was onze kleine man er.
48 cm lang en 2785gr zwaar....
kleine Cas wilde niet vanzelf dus moest er geknipt worden en de verpleegkundige moest meeduwen op mn buik, maar daar was hij dan toch en wat is dat een heerlijk gevoel...........niet te beschrijven.
omdat onze kleine man met 40wkn en 2 dgn net onder de 2800gr zat moesten we een nachtje in het ziekenhuis blijven en werd hij om de paar uur geprikt glucose.
Maandag mochten we naar huis, geweldig om met die maxicosi door het ziekenhuis gereden te worden en in de auto te stappen op weg naar een nieuw leven....
Ik ben nog elke dag in tranen van geluk, wat een wonder is het toch zo'n klein wezentje, ik kan overal om zitten janken, van geluk, van onzekerheid, want ik wil natuurlijk dat alles helemaal 'volgens het boekje' gaat, wat uiteraard een illusie is.
Gelukkig is vriendlief er voor mij en samen genieten we van ons kereltje.
Zondag is de kraamhulp er voor het laatst, daar zie ik nu al tegenop, wat een supervrouw hebben wij in huis, alles doet ze voor ons en Cas.
had ik al verteld over mijn knip, die ook nog eens inscheurde, waardoor ik nu al de hele week bedrust heb omdat de hechtingen anders niet goed kunnen genezen. De bevalling doe ik zo nog een keer, maar die hechtingen waren echt vreselijk, moesten zo diep inwendig hechten dat ze daar niet goed bijkonden om voldoende te verdoven................
Maar omdat dat geen leuke afsluiter zou zijn van mijn verhaal, dames die borstvoeding geven, ik heb respect voor jullie, ik ben er niet aan begonnen, heb al die maanden geroepen dat ik het zou proberen, maar zaterdag hebben vriendlief en ik besloten om toch FV te gaan geven, stonden er toch allebei niet 100% achter.
ik moet toegeven dat ik het nu al zwaar vind, dus met BV is het vast nog zwaarder!!
Dames die inmiddels ook bevallen zijn, gefeliciteerd en voor de dames nog wachten, het is het wachten waard echt waar!