Hallo!
Jemig, allereerst Roos en Sterretje; wat een rotberichten zeg! Second opinions zijn nooit weg zou ik zeggen, altijd doen. De lever bestaat uit twee delen voor zover ik weet en 1 deel is operabel, maar niet beide delen tegelijk, dus wellicht heeft het daarmee te maken??? Maar beter vraag je dat nog aan een andere arts, wie weet wat die zegt?
De rest: wat een feest van herkenning!
Ik dacht dat ik gek werd afgelopen week, super moe, duizelig en soms ronduit misselijk, slecht slapen, te kort ook voor mijn gevoel steeds, 5 interviews in 1 week, treinen die niet reden, baby die heel erg druk is en ik die daar chagrijnig van werd, het gevoel dat ik mijn eigen lijf wel weer terug wilde.. Pff, dat alles bij elkaar en door elkaar maakte het nou niet echt een leuke week =(
En nu lees ik bij jullie dezelfde verhalen! Oh, echt, hoe fijn dat wel niet is!
Vriendje van de week mij in tranen gevonden (ik word nog een jankerd joh) want ik wilde niet meer, geen interviews, niet afstuderen, geen kind wat op mijn blaas trapt als ik sta te wachten op een trein die niet komt, niet wakker worden van brandend maagzuur en al helemaal niet zo moe zijn. Het ging juist zo goed de afgelopen tijd en waarom nu niet meer. Nou, flink praten over dat er van je verwacht wordt dat als je zwanger bent, je daar alleen maar blij mee bent, maar dat dat onzin is. Niemand vindt het leuk om in zijn blaas getrapt te worden, niemand wil wakker worden van brandend maagzuur, niemand wil zo moe zijn, etc. Als ik me rot voelde kon ik dat maar beter aangeven en dan rustig gaan liggen of hangen of meer slapen (middagslaapjes of zo), zorgen dat het afstuderen wel lukt (scheelt dat de interviews en het vele reizen dan weer bijna over zijn) en me daar volledig op focussen. Daarna zien we wel weer, maar het loopt op zijn einde, zo moet ik het ook zien, want dat is wat het ook zo zwaar maakt, die laatste loodjes, zoals met alles.
Voor de lol vouw ik nu uren lang kleertjes, tel luiers en bedenk hoe ik een geboortekaartje zou willen en hoe ze zou zijn en welke kledingsetjes ik leuk zou vinden en loop gewoon de hele dag door haar kamertje in om te wennen aan haar kamertje en dat ze komt. Ik merk dat ik 's nachts als ik wakker word erg ga malen over wat er allemaal fout kan gaan en en en, dus nu probeer ik maar iets van ontspanningsoefeningen te doen (er was iets met elke spier aanspannen en ontspannen) en bedacht me ook dat ik misschien graag mijn iPod naast mijn bed wil leggen met rustige muziek, dan kan ik dat opzetten 's nachts.
Nu ga ik tv kijken, vanmiddag wezen zwemmen en vriendje gaat bij mijn ouders eten, maar ik bleef liever thuis, ben al zo moe...
Fijne dag!